Arsacal
button
button
button
button


Preek bij een kerksluiting

St. Jozefkerk in Bussum aan eredienst onttrokken

Overweging Preek - gepubliceerd: zaterdag, 22 september 2018 - 777 woorden
De St. Jozefkerk in Bussum
De St. Jozefkerk in Bussum
Pastoor Carlos Fabril voor de laatste viering in de kerk
Pastoor Carlos Fabril voor de laatste viering in de kerk
De parochieboeken en voorwerpen overgebracht naar de Mariakerk
De parochieboeken en voorwerpen overgebracht naar de Mariakerk

Op zater­dag­mid­dag 22 sep­tem­ber was ik voor de vie­ring van de vespers in de Sint Jozef­kerk in Bussum. Het was de laatste katho­lie­ke vie­ring op die plaats want de kerk is aan de ere­dienst ont­trok­ken, maar... zij gaat verder....

...als kerk van de Koptisch orthodoxe kerk (naar alle waar­schijn­lijk­heid). De over­een­komst daartoe is in een vergevorderd stadium. 

Er waren mensen aanwe­zig die de kerk 65 jaar gele­den had­den zien bouwen, die er getrouwd waren, die de kerk had­den schoongemaakt, die er lector waren geweest, hoofd­on­der­wijzer van de basis­school, lid van het koor, die er gedoopt waren, hun eerste communie had­den gedaan of hun dier­ba­ren had­den uitgeleide gedaan. Ook alle pries­ters van de regio waren aanwe­zig. Voor de vie­ring had ik al met veel mensen kunnen spreken.

Het is na­tuur­lijk bij­zon­der jammer als een kerk moet sluiten, toch was de ge­meen­schap er in zekere zin naar toe gegroeid: ie­der­een die ik sprak begreep wel dat het niet anders kon door gebrek aan gelo­vi­gen die de kerk bezoeken, aan vrij­wil­li­gers, aan geld... Uit de gesprekken bleek me nog eens dui­de­lijk dat de ge­meen­schap goed was begeleid naar de Maria­kerk of de St. Vitus­kerk in Naar­den en dat in de Antoniushof in de buurt van de St. Jozef­kerk door de week een vie­ring zal zijn. De erva­ring leerde dat de mensen van de Jozef in de voorbije maan­den hun plekje had­den gevon­den in de beide andere kerken van de pa­ro­chie.

De pastoor opende de vie­ring met een toe­spraak waarin hij de gevoelens van dit moment goed ver­woordde. Aan het einde van de vie­ring wer­den de altaar­ste­nen en ver­schil­lende voorwerpen naar de Maria­kerk over­ge­bracht, waar ze bij het sint Jozef­beeld wer­den geplaatst, dat even­eens uit de Jozef­kerk was over­ge­ko­men

Na de korte lezing van de vespers heb ik het decreet voor­ge­le­zen en de volgende toe­spraak gehou­den:

Over­we­ging

Pijn­lijk...en mooi

Na­tuur­lijk is dit een pijn­lijke dag
omdat we deze kerk moeten gaan sluiten
voor de katho­lie­ke ere­dienst.
Tege­lijk is het iets moois
dat deze kerk voor de ere­dienst behou­den
zal blijven
en bestemd wordt voor onze mede-gelo­vi­gen
van de Koptisch orthodoxe kerk
(zoals het zich laat aanzien),
die in de laatste jaren
vanuit Egypte naar ons land zijn geko­men.
Het is een teken
dat ons land is veranderd,
dat niet meer overal
blonde Hollandse koppies te zien zijn,
maar dat de jon­ge­ren in onze samen­le­ving
te­gen­woor­dig voor een groot deel
bui­ten­landse wor­tels hebben.
Van harte wensen we alle zegen toe
aan hen die deze mooie kerk
zullen gaan gebruiken.

Omzien in dank­baar­heid

En mis­schien moeten we
niet zozeer bij pijn­lijke gedachten stil blijven staan
- dat we deze kerk achter laten -
maar in dank­baar­heid terug denken
aan al het moois en goeds
dat hier­van is uit gegaan.
Doopsels die hier zijn gevierd,
eerste communies, vormsels,
hu­we­lij­ken, jubilea en uit­vaar­ten.
Velen van U hebben mooie her­in­ne­ringen
aan deze plek:
hier heeft de genade van God
mensen aangeraakt;
hier hebben mensen troost gevon­den
in moei­lijke tij­den,
hier hebben mensen
hun levensroe­ping beter verstaan;
hier hebben mensen
de last van hun zonde
bij God kunnen neerleggen
in het sacra­ment van de biecht
en ga zo maar door.
Wie kan de zegens en gena­den tellen
die van deze kerk zijn uit­ge­gaan?

Om verder te gaan...

Soms moeten we in het leven
iets achterlaten,
iets afstaan,
maar uit­ein­delijk is dat
om verder te gaan,
onze pelgrims­tocht door het leven
te ver­volgen!
Blijf nu niet zitten
als een balling, ontheemd,
maar sta op en ga verder,
met de Heer aan Uw zijde,
met Maria die U bij de hand neemt,
met de heilige Eucha­ris­tie
als spijs voor die reis.

De negatieve dingen...

Op die reis door het leven
zijn er altijd weer zaken
die ons nega­tief kunnen raken,
die ons soms ont­moe­di­gen
en bij de pakken willen laten neerzitten.
Waarom heeft God mij niet verhoord?
Waarom was die of die
zo lelijk tegen mij?
Waarom gebeurt dit in mijn leven,
in de wereld, in de kerk?
Er zijn veel vragen
waar wij geen ant­woord op hebben,
nog niet,
in dit leven is zoveel
nog met een soort sluier verhuld.

Sta op...

Maar laten we ons niet - nooit! -
terneer drukken
door de negatieve dingen,
door narig­heid en kwaad.
Het kwaad in de wereld
heeft ons pas gewonnen
als wij opgeven.
Nee, sta op
en ver­volg je pelgrims­tocht
door het leven,
zoek de Heer,
vergeet het men­se­lijke.

De weg vin­den...

Op Pasen was ik in de Maria­kerk,
hier in Bussum.
De kerk was bijna helemaal vol,
er was een mooie, goede sfeer
en ik begreep eruit
dat mensen van de Jozef­kerk
hun weg naar Maria hebben gevon­den
en ook naar de Antoniushof.
In de Maria­kerk zullen her­in­ne­ringen aan de Jozef­kerk
een mooie plaats krijgen.

Heel goed!
Want we moeten niet alleen omzien
naar wat was
en niet meer terug­komt
omdat de tij­den ver­an­de­ren,
maar we moeten en mogen voor­uit­zien,
naar de toe­komst
en die toe­komst heet:
Jezus Christus,
gis­te­ren, vandaag en altijd!

Terug