Arsacal
button
button
button
button


Koperen jubileum van drie priesters gevierd in Nieuw Vennep

12,5 jarig priesterfeest van Ivan Garcia Ferman, Rob Verhaegh en Ruben Torres

Overweging Preek - gepubliceerd: zondag, 9 december 2018 - 1107 woorden

Zater­dag 8 de­cem­ber was ik 's mid­dags in Nieuw Vennep waar we het 12,5 jarig pries­ter­feest hebben gevierd van de pries­ters Ivan Garcia Ferman, Rob Verhaegh en van de pastoor van Nieuw Vennep Ruben Torres. Het was tege­lijk het patroons­feest van de pa­ro­chie die aan de On­be­vlekte Ont­van­ge­nis van Maria is toegewijd.

Het was groot feest. De volle kerk, de fees­te­lij­ke Eucha­ris­tie­vie­ring en het feest daarna in de naast de kerk gelegen Herberg maakten dui­de­lijk dat de mensen blij zijn met hun pries­ters. na­tuur­lijk ging de aan­dacht van de pa­ro­chi­anen van Nieuw Vennep vooral uit naar hun eigen pastoor, die veel waar­de­ring kreeg. Ik werd door nogal wat pa­ro­chi­anen aan­ge­spro­ken dat 'het bisdom' hem voorlopig niet weg mocht halen! Het werd zeer ge­waar­deerd dat de pastoor dit feest samen met zijn wij­dingsgenoten kon vieren. Pastoor Ivan Garcia en pastoor Rob Verhaegh vieren deze 12,5 jaar op zon­dag 9 de­cem­ber ook in hun eigen pa­ro­chies, zodat het voor hen een heel fees­te­lijk weekend is.

In de Mis hebben we ook gedacht aan Eusebio Balcueva die met deze drie pries­ters is gewijd en nu in de Filippijnen werk­zaam is.

De Herberg was over­vol en er heerste overal een gezellige sfeest van feest en ont­moe­ting. Ook pastoor Cees van Lent was geko­men, evenals pater Bert Wooning svd uit Hoofd­dorp en een Filippijnse pries­ter uit Breda. Diaken Fons Litjens was er even­eens en diaken Hans van Meeteren assis­teerde bij de Eucha­ris­tie­vie­ring.

Van harte proficiat aan deze jubila­rissen!

HOMILIE

Feest

Beste koperen pries­ters en U allen,

Eucha­ris­tie betekent dankzeg­ging.
Het is inder­daad met grote dank­baar­heid
dat ik deze Eucha­ris­tie met jullie vier.
Want het is feest!
Het is niet alleen het pa­ro­chie­feest van Nieuw Vennep
want deze kerk is
aan de On­be­vlekte Ont­van­ge­nis van Maria toegewijd;
Dit is ook de dag
dat we mogen gedenken dat deze drie pries­ters
12,5 jaar gele­den
de heilige pries­ter­wij­ding hebben ont­van­gen
uit han­den van mgr. Jozef Punt
in de Haar­lemse ka­the­draal.

Dank!

Ik ben dank­baar en blij
dat jullie je in deze jaren
zo mooi hebben ingezet voor Christus en de Kerk.
Het waren zeker niet de ge­mak­ke­lijkste jaren
om katho­liek pries­ter te zijn
en jullie zullen zelf ook moei­lijk­he­den hebben gekend,
toch staan jullie hier
om God dank te zeggen,
want Hij was er in al die jaren,
in voor- en te­gen­spoed,
op de momenten dat je hem zelf
heel dichtbij voelde,
maar ook in de dagen
dat Hij veraf leek
of jij jezelf van Hem verwijderde.
Wees niet bang
Hij heeft je niet laten vallen
en Hij zal dat ook niet doen,
want Hij is barm­har­tig
en ik ben dank­baar dat jullie hier
mogen staan,
God dankend voor de vele gena­den
die Hij door jullie han­den
en door jullie woor­den
aan mensen heeft gegeven.

Van harte wil ik jullie dan ook fe­li­ci­te­ren
met deze bij­zon­dere dag.

Tegen de stroom...

Een pries­ter moet vaak tegen de stroom ingaan.
Hij gaat in tegen de stroom van een tijd,
die God vergeten heeft;
een pries­ter kiest voor een leven
waarin hij niet zelf de controle heeft,
hij geeft zich­zelf uit han­den, in ver­trouwen;
een pries­ter leidt - als het goed is -
een wegge­ge­ven leven;
hij wordt soms niet begrepen,
hij moet soms moei­lijke keuzes durven maken,
die ingaan tegen de geest van de tijd,
want hij kan niet met alle win­den meewaaien;
een pries­ter moet maar met één wind meewaaien
en dat is de wind van de heilige Geest.
Er moet in Hem maar één vuur, één passie zijn
en dat is het vuur van de heilige Geest,
een passie voor God.

Dat gaat niet van­zelf,
we blijven steeds weer zoeken
naar die bron.

Roeping

Ik zou vandaag ook willen bid­den
dat er meer jonge mensen zullen zijn
die geraakt wor­den
door dezelfde genade
die jullie, beste pries­ters, hebben gekregen.
Mis­schien is hier zelfs iemand aanwe­zig
die door Gods genade wordt geraakt
om zijn of haar leven aan Christus te geven,
bij­voor­beeld als pries­ter of zuster.
Wees dan niet bang.
Het is trouwens niet door een ge­mak­ke­lijk leven
dat je gelukkig wordt,
maar door een waarde­vol leven.
Maar wees niet bang,
want Hij stelt je echt niet teleur!

Maria

Op het hoog­feest van de on­be­vlekte ont­van­ge­nis
gedenken we dat God
Maria heeft voor­be­reid vanaf het aller­eerste begin:
Hij heeft haar bewaard voor de erfschuld,
waardoor zij helemaal vrij was om het goede te doen
en niet geneigd was tot het kwaad.
We vieren dus vandaag
dat God aan het aller-prilste begin
van het leven van Maria
- dus toen zij in de schoot van haar moeder ontstond -
al een plan met haar leven had
en haar daarop had voor­be­reid.

Het klopt

In zekere zin geldt dat eigen­lijk voor ieder van ons.
Niet dat wij zo on­be­vlekt ont­van­gen zijn,
ik merk in ieder geval in mij­zelf
dat ik niet zonder verlangens en gedachten ben
die niet van God komen.
En dat zullen we allemaal wel hebben.
We zijn niet volmaakt.
Wat is het bij­voor­beeld al moei­lijk
om echt goed te zijn
voor iemand die we niet zo sympathiek vin­den,
om een ander iets te gunnen,
wat we zelf graag had­den gehad,
enzo­voorts.
Maar het is wél zo
dat God voor ieder van ons een bestem­ming
in gedachten heeft.
Dat is onze roe­ping
en op het moment dat we die roe­ping ontdekken,
voelen we vervulling,
er valt een kwartje op z’n plaats.
God heeft ieder van ons gemaakt
om dat doel te bereiken, die missie te vervullen.

Moeder

Maria is na haar ont­van­ge­nis uitgegroeid en opgegroeid
en heeft op een gegeven moment
die roe­ping moeten be­ant­woor­den.
We hebben het in het evan­ge­lie gehoord:
een engel trad bij haar binnen
en vroeg of zij bereid was
de moeder te wor­den van de ver­los­ser,
van Jezus Christus onze Heer.

Maria zei “ja”, “Mij geschiede naar Uw woord”
en door dat “ja” beves­tigde zij
wat God in haar hart had gelegd,
waarop Hij haar had voor­be­reid.
Zij voelde dat het goed was.
Zij zou de Heer ter wereld brengen,
zoals we straks op het kerst­feest weer zullen vieren.

Als een zalm of forel...

Eigen­lijk zijn we allemaal als Maria,
omdat wij Jezus ook ter wereld brengen.
Door alle mooie en goede dingen die we doen,
door de woor­den die we spreken
met geloof, hoop en liefde erin,
brengen we iets van Jezus in de wereld,
we laten Hem als het ware geboren wor­den.
Dat is onze roe­ping!
Niet de geest van de tijd,
maar de Geest van God is onze leider.
Wees dus als een zalm of een forel
die tegen de stroom inzwemt.
Daar wor­den die vissen alleen maar sterker van,
alleen een dode vis
drijft met de stroom mee.

Proficiat!

Dus, beste pries­ters en u allen:
van harte proficiat met deze dag,
dat de maagd Maria jullie altijd moge be­ge­lei­den
om net als zij
dat “ja” tot God en tot je roe­ping
te blijven herhalen, heel je leven lang!
Amen.

Terug