Arsacal
button
button
button
button


Het verschil tussen een christen en een atheïst

Paaswake in de kathedraal

Overweging Preek - gepubliceerd: zondag, 21 april 2019 - 713 woorden
De kaarsjes voor de gelovigen liggen klaar
De kaarsjes voor de gelovigen liggen klaar
De paaskaars teken van het licht van de verrijzenis
De paaskaars teken van het licht van de verrijzenis
In de paaswake wordt ook het water gewijd
In de paaswake wordt ook het water gewijd

De Paas­wake heb ik in de ka­the­drale basiliek van Sint Bavo gevierd met de vele gelo­vi­gen die daarbij aanwe­zig waren. Het is het hoogte­punt van het jaar, de ‘moeder van alle wakes’. Over­ge­gaan van het duister naar het licht gingen we binnen in de vreugde van het Paas­feest. Ik wens alle lezers een zalig Pasen toe!

 

Homilie

Het verschil

Wat is het verschil tussen iemand
die christen is, het chris­te­lijk geloof belijdt
en iemand die niet gelooft?

Het verschil is Pasen.

Goede vrij­dag is in ieders leven

Kijk, Goede Vrij­dag kennen we allemaal
of je nu gelooft of niet,
een lij­densweg komt vroeg of laat
op ieders pad - min of meer -.
Geen wonder dat de emoties van het Passie­ver­haal
- het lij­den van Jezus
en de reacties van de mensen om Hem heen-
alle mensen kunnen raken,
gelovig of niet.
De enorme kijk­cij­fers van The Passion
- dit jaar wel wat minder
maar toch nog altijd meer dan 2,3 miljoen -
en de tal­loze uit­voe­ringen van de Matteüs Passion,
- overal in het land, ook door ons ka­the­drale koor -,
laten dat wel zien.
Het blijft herken­baar.
Ie­der­een komt wel eens een keer
in een moei­lijke periode te zitten,
dus de Goede Vrij­dag komt in ieders leven voor.

Het kerst­ver­haal
- een kindje dat geboren wordt -
en Goede Vrij­dag
- het lij­den dat een mens moet onder­gaan -,
ja, dat herkennen we allemaal.

Pasen?

Maar Pasen?
Is er ook een Pasen?
Als we de mensen op straat zou­den vragen,
weten de meesten niet
wat Pasen eigen­lijk is,
om van Pink­ste­ren maar te zwijgen.
Paasbrunch, Paashaas, paasei,
veel verder komen de meeste mensen niet.

Nôtre Dame

Deze week vloog de Parijse Nôtre Dame in brand.
Die eeuwen­oude, aan Maria toegewijde kerk
maakte veel emoties los.
Zij bleek als een moeder voor velen.
Rijken doneer­den gelijk meer dan een miljard.
Gelo­vi­gen en ongelo­vi­gen vroegen
of er wel een Paas­vie­ring zou zijn, nu dan maar buiten,
op het plein van die ka­the­draal
en in de wijde omge­ving van de kerk
waren mensen bid­dend en zingend
bij hun gehavende Nôtre Dame.
Die kerk is dus meer dan zomaar een gebouw,
mensen hebben er een relatie mee
en die relatie maakt
dat het niet zomaar een hoop stenen is.

Paul Claudel

In 1886 liep Paul Claudel daar binnen,
in die­zelfde Nôtre Dame.
Hij was toen acht­tien jaar oud
en zou uitgroeien
tot dichter en toneel­schrij­ver van wereldformaat,
zes keer genomi­neerd voor de Nobel­prijs,
en een vooraanstaand diplomaat.
Hij was toen allang niet gelovig meer,
als hij dat al ooit was geweest,
maar het ka­the­drale koor zong de vespers
en tij­dens het Mag­ni­fi­cat,
de lofzang van Maria,
ging er een knop bij hem om
naar een verliefd­heid, een relatie met God
die hem nooit meer heeft los­ge­la­ten.

Relatie

Dat is Pasen:
nieuw leven! En een relatie.
Pasen wil zeggen relatie
omdat het gaat over ver­trouwen in een belofte.
Want Pasen gaat over
licht aan het einde van een tunnel,
over de belofte van een leven na de dood,
over hoop en uit­zicht die er altijd zijn,
over Christus die verrezen is,
over Iemand die ons opwacht
aan gene zijde van dit aardse leven.
Geen Pasen dus zonder relatie met Jezus,
zonder relatie met God.

Hoekstra

De minister van fi­nan­ciën,
Wopke Hoekstra,
schreef dit weekend in een krant
dat hij er elke week strak aan vast houdt
- al moet het door een heel drukke agenda wor­den geramd -
om samen met zijn vrouw iets te doen.
“We doen allebei ons best
om ervoor te zorgen
dat het goed blijft tussen ons”.
En dat het goed zat merkte hij
toen een erns­tige ziekte van zijn dochtertje
hen alleen maar dichter bij elkaar bracht.
Tijs van den Brink schreef iets derge­lijks
over zijn geloof:
“Het geloof is als een huwe­lijk:
je moet ervoor werken
om ‘t niet te laten dood­bloe­den”.

Als alles duister is...

We zijn deze Paas­wake
in het donker be­gon­nen
met alleen het licht van de paaskaars,
licht van Christus.
Dat gaven we aan elkaar door.
Als alles duister is,
heb je dan ergens toch steun aan je geloof
en zijn er mensen om je heen om je daarin te steunen?


Dat wens ik U: zo’n goede relatie
met die verrezen Heer,
met daarbij de steun van elkaar
opdat we door nacht en duister
zullen gaan
naar nieuw leven.
Zalig Pasen!

Terug