Arsacal
button
button
button
button


Vaya con Dios!

St. Urbanuskerk te Nes aan den Amstel - Nieuwjaarsdag, 1 januari 2012

Overweging Preek - gepubliceerd: maandag, 2 januari 2012 - 853 woorden
Vaya con Dios!

Homilie in de St. Urbanus­kerk te Nes aan den Amstel

Hope­lijk bent U het nieuwe jaar allemaal weer goed be­gon­nen. Sommigen van U hebben mis­schien goede voorne­mens gemaakt. In alle media komt die vraag voort­du­rend op ons af: welke goede voorne­mens heb je voor het nieuwe jaar gemaakt? Verhuizen naar Limburg? stoppen met roken, afvallen en derge­lijke; Vaak betreffen die voorne­mens de eigen ge­zond­heid, soms zijn er voorne­mens over de relaties met anderen: ik zal die persoon wat meer verdragen, gelijk­moe­diger zijn, wat meer klaar staan voor die of die. Andere mensen zeggen terecht: je moet eigen­lijk iedere dag goed beginnen en iedere keer als je in gebreke bent gebleven, maak je je een goed voornemen om het toch wat beter te doen, daar heb je geen nieuw­jaar voor nodig.

Toch kijken we rond oud en nieuw na­tuur­lijk onwil­le­keu­rig terug en vooruit. Voor sommigen van U was 2011 een heel moei­lijk jaar, voor anderen werd het ge­ken­merkt door heel mooie en bij­zon­dere gebeur­te­nissen. In beide gevallen zult U 2011 niet gauw vergeten. Mis­schien heeft dat voorbije jaar diepe won­den geslagen, en zal het  veel tijd vragen om de pijn daar­van weer wat drage­lijker te doen zijn.

We staan nu aan het begin van het nieuwe jaar en kijken vooruit. Wat zal dit jaar ons brengen? We vragen vandaag Gods bij­zon­dere zegen en stellen ons­zelf, onze gezinnen, alle die ons dier­baar zijn of voor wie we verant­woor­de­lijk­heid dragen, onder de bescher­ming van Maria op dit hoog­feest van de Moeder van God.

Mijn wens voor U aan het begin van dit jaar is - zoals de Span­jaar­den zeggen: - “Vaya con Dios” Ga met God. Leg je zorgen aan Hem voor , je pijn en je verdriet, maar ook je plannen en verlangens, vraag om de kracht tot overgave en herhaal die woor­den van Maria en van Jezus zelf: “Uw wil geschiede, niet mijn wil, Heer, maar uw wil”. Maria sprak die woor­den toen haar gevraagd werd Gods moeder te wor­den; Jezus sprak die woor­den toen Hij voor Zijn lij­den en kruis­dood stond.

Wat mogen anderen van ons als gelo­vi­ge mensen ver­wach­ten in dit nieuwe jaar? Ons bij­zon­dere voor­beeld op deze nieuw­jaars­dag zijn de herders op de vel­den van Beth­le­hem, die we in het evan­ge­lie hebben ontmoet. Het waren een­vou­dige, volkse mensen, niet rijk, getekend door een hard bestaan, ze moesten gewoon flink werken voor hun bestaan en ze stond niet als bij­zon­der vroom bekend. Het waren gewone mensen, zoals U en ik zelfs mis­schien eerder een beetje margi­naal in de samen­le­ving.

Laten we dus eens kijken hoe zij met hun geloof omgingen. toen zij de bood­schap van de engelen had­den gehoord dat een Kind geboren was, gingen zij meteen op weg en zij “haastten zich”, staat er in het evan­ge­lie. Dat is een uiting van hun en­thou­sias­me, zij “gaan ervoor” en laten er geen gras over groeien. Dat is zeker een eerste kenmerk dat mensen in ons mogen ver­wach­ten: en­thou­sias­me en inzet voor ons geloof, dat we “er voor gaan”. Het gaat tenslotte om iets dat heel be­lang­rijk voor ons is. Dat mogen we best een beetje laten zien. Als de herders bij het kind komen, ver­tellen ze wat ze hebben mee­ge­maakt, over de engelen en de bood­schap in die koude winter­nacht, zodat ie­der­een ver­won­derd stond. Wij hebben op onze eigen levensweg na­tuur­lijk ook wel dingen mee­ge­maakt: soms wer­den we gesterkt door ons geloof op moei­lijke momenten, soms hebben we een bij­zon­dere erva­ring gehad, dat we merkten dat God met ons bezig was, een gebedsverho­ring, een troost, een roe­ping, de vreugde om een nieuw begin, en ga zo maar door. Veel mensen hou­den dat alleen voor zich­zelf, ze praten er niet over, maar wat zou het een goed kunnen doen als ze dat wél eens probeer­den, gewoon in heel een­vou­dige woor­den, zoals de herders dat deden toen ze bij de plaats kwamen waar het Kind geboren was. Tenslotte gaan de herders weer naar huis, terwijl zij God, ver­heer­lij­ken,  loven en danken. Ook dat is een aspect wat we nogal eens kunnen vergeten. Als we een nood voelen, steken we een kaarsje op en we bid­den om uit­komst. Maar er is ook zoveel moois om God voor te danken en te prijzen. Schrijf voor je zelf eens vijf dingen in je leven op waar je dank­baar voor bent. Het is goed daarop te focussen, meer dan op de moei­lijke dingen, de pijn en het verdriet. Op de lagere school, de basis­school, leerde ik van de zusters na­tuur­lijk om stil voor mezelf te bid­den als ik de heilige communie had ont­van­gen, maar de zusters zei­den erbij: je mag nooit meteen beginnen te vragen, eerst moet je God loven en Hem bedanken voor wat je al gekregen hebt, voor al Gods goede gaven.

Dus, goede voorne­mens aan het begin van dit nieuwe jaar? Laten we op weg gaan door dit nieuwe jaar met de in­stel­ling van die een­vou­dige herders, met vurig­heid en en­thou­sias­me ons geloof delend en niet vergeten Hem te bedanken, die de gever is van alle goeds. Vaya con Dios, Ga met God.

AMEN

Terug