Arsacal
button
button
button


Witte Donderdag

homilie

overweging_preek - gepubliceerd: vrijdag, 6 april 2012
Witte Donderdag

Vanavond vieren en gedenken we de instelling van de heilige Eucha­ris­tie, de instelling van het priester­schap en het gebod van dienst­baar­heid en naasten­liefde dat Jezus ons op deze laatste avond van Zijn leven heeft gegeven. En natuurlijk worden we bijzonder uitgenodigd om met Jezus mee te leven, ons in Zijn gevoelens te ver­plaatsen.

Jezus wordt verraden en overgeleverd door één van Zijn vertrouwelingen, één van zijn vrienden, één van de twaalf. En Hij wéét dat, Hij is er zich van bewust. Hoe zouden wij reageren als ons dit overkwam? Ik weet zeker dat de meeste mensen het er heel erg moeilijk mee hebben als zij lelijk en oneerlijk door iemand worden behandeld. Het is misschien zelfs zo dat we soms meer voelen dan er is: iemand voelt zich lelijk benadeeld, slecht behandeld, pijn gedaan door iets wat een ander heeft gedaan.

Soms in­ter­pre­te­ren we iets wat een ander zegt of doet heel negatief: we zijn ervan overtuigd dat hij of zij dit of dat heeft gezegd of gedaan met een heel verkeerde bedoeling, om ons te negeren of pijn of kwaad te doen. En we zijn dan geneigd te reageren vanuit die overtuiging. Als we ons soms iets beter in een ander konden ver­plaatsen, als we soms iets meer begrip hadden voor wat een andere beweegt, als we iets meer geneigd waren het kwade in de ander niet te veronderstellen, als we iets meer van het goede in de ander zouden uitgaan, niet te gauw handelen uit wantrouwen, dan zouden we in veel gevallen minder lijden, dan zou er veel minder ruzie in de wereld zijn.

Maar Jezus wist precies wie het was die Hem ging verraden en wat die ging doen. Hij wist het, Hij wist dat dit Zijn laatste avond was, dat Hij zou moeten lijden en sterven. Toch is Hij helemaal niet met zichzelf bezig , Hij is rustig en allereerst legt Hij zichzelf en Zijn lot in de handen van Zijn hemelse Vader: “In het bewustzijn dat de Vader hem alles in handen had gegeven en dat Hij van God was uitgegaan en naar God terug keerde...”. Zo staat Hij daar. Als we deze woorden horen en we proberen ons voor te stellen wat Jezus meemaakt, wat Hij ervaart, laten we dan inkeren nin onszelf: hoe zouden wij zelf reageren? Wat zouden wij doen?

Die man zit daar voor je die jou gaat verraden, die je voor wat zilvergeld aan de beulen verkoopt. Het is niet gemakkelijk los te laten wat mensen je aandoen of aangedaan hebben, dat doet je natuurlijk vaak vreselijk pijn. Maar toch is het goed bij de pijn die je voelt die zaak en je leven over te geven en te bedenken dat God je geschapen heeft en dat je naar Hem terug gaat en dat Hij bij je is in alles wat je overkomt.

Juist op zo’n moment dat iets ons heel erg dwars zit, zijn wij geneigd met onszelf bezig te zijn, met de pijn die wij voelen, met de situatie waarin we verkeren, met het verdriet dat ons is aangedaan. Maar Jezus geeft ons juist op dit moment dat er iets heel ergs staat te gebeuren, dat ze Hem naar het leven staan, juist dan geeft Hij ons Zijn grootste gaven: het priester­schap en de heilige Eucha­ris­tie om altijd bij ons te kunnen zijn in Zijn offer en onder de nietige uiterlijke gedaanten van een beetje brood en wijn.

En juist op dit moment knielt Hij aan de voeten van de apostelen neer om hen te dienen en het werkje te doen - voeten wassen - dat normaal gesproken altijd door de slaven werd gedaan. Hij vernedert zich voor ons, Hij denkt aan ons. Misschien dat ons dat niet altijd zo gemakkelijk lukt, om te vergeten en achter ons te laten, maar dat is wel de uit­no­di­ging van deze avond: volg je Heer na, probeer de weg van Jezus te gaan, zeker wij doen dat met vallen en opstaan, maar probeer het in ieder geval: ga niet op in je kwaadheid en ergernis, in wat anderen verkeerd doen, kijk wat meer naar je eigen fouten en probeer jezelf wat meer te geven, er in liefde voor anderen te zijn. Door wat we voor anderen over hebben vergeten we vaak veel van wat ons geraakt heeft.

Zeker, we zijn allemaal zwakke mensen - ook ik heb mijn fouten en tekortkomingen - en er moet natuurlijk ook recht worden gedaan, maar ons doel is ook ergens over heen te stappen, ons te verzoenen, liefde te geven... En iedere keer wanneer wij de heilige communie ontvangen worden we daartoe uitgenodigd.

AMEN

Terug