Arsacal
button
button
button


Vrede vinden? Niet blijven cirkelen om een gemis!

Zesde zondag van Pasen C

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 1 mei 2016

"Vrede laat ik U na; mijn vrede geef ik U", zegt Jezus vandaag in het evangelie.
Maar niet zoals de wereld vrede geeft. Wat is dat, die vrede die Jezus bedoelt? Daarover eerst het volgende verhaal:

"Jouw ellendige hondenleven"

Er was eens een wolf die naar een afgelegen boerenhoeve ging. De wolf keek door het hek en zei tegen de waakhond op het erf: "Kom eens hier, ik wil je wat vragen". De hond antwoordde: "Het spijt me, maar ik lig aan de ketting". De wolf schrok: "Wat, ben je niet vrij? En ik dacht nog wel dat je het goed maakte". "Ik maak het ook goed", zei de hond, "Ik krijg drie keer per dag goed te eten, ik heb geen zorgen..". "Maar de bossen dan, ken je die niet? En heb je al eens ooit op hazen gejaagd?". "Neen" antwoordde de hond, "Ik ben nooit vrij, ik lig altijd aan de ketting". "Dat is erg, heel erg", bromde de wolf, "Want de bossen dat is het mooiste wat er op aarde te vinden is...". De hond had best nog wel meer over die mooie bossen willen horen, maar de wolf schudde zijn kop: "Ik wil je niet nog lekkerder maken. Ik ga nu terug naar mijn vrienden en vertel van je ellendige hondenleven". Toen ging de hond liggen en huilde - en nooit was hij meer gelukkig. De wolf keerde terug in de bossen en was zeer gelukkig totdat hij de volgende winter verhongerde omdat hij geen voedsel meer had.

We kunnen zeggen dat de hond uit dit verhaal in vrede leefde: hij was gelukkig; totdat de wolf hem leerde wat er nog meer te koop was in de wereld en wat de hond dus in feite allemaal miste. Toen werd die hond ongelukkig, er kwam een onrust in hem en een ontevredenheid.
Wanneer zijn wij in vrede? Wanneer er geluk en tevredenheid in ons is, wanneer er een diepe harmonie in ons wezen is.

Alsof het geen pijn doet

De televisie en internet tonen ons zowel de armoede als de rijkdom van deze wereld; de acteurs zijn mooi en stralend; wij zien vooral hun glorie. De roddelbladen presenteren ons wel het spoor van verbroken relaties dat velen van hen helaas achterlaten, maar dat wordt gerelativeerd; er wordt gedaan alsof dat niet zo erg is, alsof dat niet echt pijn doet, alsof dat niet echt ernstige gevolgen heeft.

Ogen vol angst...

Daarnaast toont de televisie ons de beelden van de diepste ellende van hongerende mensen, van oorlog en geweld, van ogen vol angst. Maar altijd geldt dan toch: dat gaat over andere landen, het is ver van ons bed, behalve wanneer die werkelijkheid door een aanslag toch iets dichterbij komt.....

Dan verlaat de vrede je hart

Wij zijn daarentegen geneigd onszelf te spiegelen aan de rijkdom en de voorspoed, de glans en glorie die we op de beeldbuis zien, aan de mooiste auto's die we voorbij zien rijden. Zodra we ons bewust worden dat er mensen zijn die het nog rijker hebben dan wij, krijgt de ontevredenheid en de hebzucht in ons hart een kans. Dan verlaat de vrede ons hart.

Het mooiste wat we bezitten

Vrede heeft dan te maken met of je dankbaar hebt aangenomen wat je in het leven wel hebt gekregen of dat je vooral haakt naar wat je niet gegeven is.
Ontevredenheid, het cirkelen van onze gedachten om een gemis - hoe begrijpelijk dat soms ook kan zijn - brengt ons niets goeds. Onze gedachten moeten altijd naar aanvaarding. Als we niet aanvaarden en het niet genoeg vinden wat we zijn en hebben, kan dat ons er toe brengen op een niet goede manier te pakken, te grijpen wat ons niet gegeven is. En dan hebben we de vrede verloren. En daarmee in feite het mooiste en het diepste wat we bezitten. Want datgene wat we op een oneigenlijke, verkeerde manier naar ons toegetrokken hebben, kan ons geen waar geluk bezorgen. Dat hebben we ergens "gestolen" en gestolen goed gedijt niet.

Help mij te willen wat U wil.

Hoe komt het dat Jezus hier kan zeggen dat Hij ons de vrede nalaat? Omdat Hij ons de heilige Geest geeft, die werkt in ons hart en ons de woorden van Jezus, de woorden van God in herinnering brengt. Als we die woorden bovenaan stellen, dan vinden we de vrede, die de harmonie is met God en met ons diepste zelf.
Denk niet: God moet zich maar aansluiten bij mijn wensen en verlangens. Dat werkt niet. Denk: Heer, help mij te willen wat U wil en dat aan te nemen uit Uw hand. U weet wat voor mij het beste is.

Dat gaat boven alles

Natuurlijk, ook dan zijn er bedreigende en moeilijke situaties. En het is heel begrijpelijk dat mensen soms het licht niet zien en geloven dat alles donker is. Maar er is toch nog iets wat daarboven uitgaat: je bent in Gods hand. "Laat uw hart niet verontrust of kleinmoedig worden".
Als we zo redeneren, stellen we bovenaan de tevredenheid met wat God ons geeft. Dat stellen we dan boven wat wij willen of bedenken. Dan zullen we nooit zo ongelukkig worden als de hond in het verhaal.

Zo is Hij bij ons

In deze laatste weken voor Pinksteren neemt het evangelie ons telkens opnieuw weer mee naar de zaal van het laatste avondmaal. We luisteren naar de woorden van Jezus, die Hij heeft gesproken tot zijn apostelen. Waarom? Wel, die woorden vormen een soort van geestelijk testament. Ze zijn bestemd voor ons en ze spreken vandaag van de vrede van het hart en van de heilige Geest.
Jezus neemt afscheid. Hij kan niet lang meer bij de leerlingen zijn. Maar Hij zal bij zijn leerlingen blijven door de heilige Geest. We zien God niet meer tastbaar, zichtbaar om ons heen zoals in de tijd van Jezus, maar Hij is wél bij ons op een andere manier, door de heilige Geest, die in ons werkt en vrede geeft.
AMEN.

Terug