Arsacal
button
button
button


Maak van je leven een ‘Camino’

14e zondag door het jaar C

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 3 juli 2016
Maak van je leven een ‘Camino’
Camino-wegwijzer
Camino-wegwijzer

Jezus stuurde Zijn leerlingen twee aan twee uit. Hun eerste woord moet ‘vrede’ zijn. En ze mogen niets meenemen. Wat heeft dat ons te zeggen?

Deze zondag was ik voor de Eucha­ris­tie­viering in de HH. Petrus en Paulus­kerk in Leidschendam, mijn “thuis­parochie”, waar de 85e verjaardag van mijn moeder werd gevierd. De avond ervoor was ik in de St. Vincentius­kerk in Volendam voor de Voor­avondmis.

Homilie

De Camino

De meeste populaire lange wandeltocht in Europa
is de pelgrimsroute
naar Santiago de Compostella,
het bedevaartsoord
van de heilige apostel Jakobus in Spanje.
Meer dan 200.000 mensen
lopen jaarlijks de ‘Camino’, de Weg,
zoals de route kortweg wordt genoemd;
sommigen vertrekken lopend uit Nederland,
anderen haken in vanaf de Pyreneeën of nog ergens anders.
Ik heb het zelf nog nooit gedaan
maar al vaker interviews gelezen met Camino-gangers
en mensen gesproken die de tocht hebben gemaakt.

Los komen

Het zijn lang niet altijd
katholieke of heel gelovige mensen
die deze tocht maken,
het zijn wel altijd mensen
die het verlangen hebben
om los te komen
van de sleur van hun leven,
die een nieuw begin willen maken,
zoekend zijn
naar waarden in het leven
die er echt toe doen:
wat is nu werkelijk belangrijk voor mij?

Een burge­mees­ter op Camino

Vorige week sprak ik nog
een burge­mees­ter - niet-katholiek -
die de tocht had gemaakt
en er maanden later nog vol van was.
Wat had het hem gebracht?
Meer dan hij in woorden kon uitdrukken:
levenservaring en levenswijsheid,
een manier van in het leven staan.
Onderweg was iedereen gelijk,
er lopen mensen uit allerlei culturen,
rangen en standen
(Een oud leger-generaal
deed de tocht,
maar het kan ook een buurvrouw zijn)
en het komt vaak tot zinvolle gesprekken.

Twaalf kilo

Het bezit van een Camino-ganger
is beperkt tot een rugzak,
zo’n twaalf kilo, dat is het wel.
De Camino-ganger is vrij en losgemaakt
van verwachtingen van anderen,
van de rol die hij normaal in het leven vervult,
hij leeft eenvoudig en met een doel.

Andere contacten

Wellicht heeft U
- net als ik -
de Camino niet gedaan,
maar toch weleens iets
van zo’n ervaring meegemaakt.
Ik hoop het
want we hebben dat allemaal nodig.

Toen ik pastoor was
organiseerde ik eens
een reis naar Rome voor de parochie.
Er gingen heel veel mensen mee,
ook mensen die niet naar de kerk kwamen.
Ik maakte die mensen anders mee,
er ontstonden andere contacten.
Dat je samen weg bent,
op weg gaat,
elkaar meer informeel ontmoet,
dagen met elkaar deelt
en mooie ervaringen opdoet,
doet goed,
het opent je,
het maakt nieuwe dingen in je los.

Ruimte

Het is zeker een goed idee
om zoiets af en toe te zoeken,
en nieuwe ervaringen op te doen.

Als mensen bij­voor­beeld God niet ervaren,
betekent dat niet dat God niet bestaat;
het zou ook kunnen zijn
dat de ruimte ontbreekt
 voor zo’n ervaring.

We merken allemaal wel
dat we wanneer we fysiek afstand nemen,
weg gaan, erop uit gaan
we ook een innerlijke afstand krijgen
van allerlei problemen die er zijn:
als we weg zijn,
zijn allerlei zogenaamd grote issues
ineens niet zo belangrijk meer.
er komt vrijheid en een innerlijke ruimte.

Niets mee voor onderweg

Er op uit.
Jezus vond dat blijkbaar ook belangrijk
want Hij stuurde Zijn apostelen uit,
Hij zond hen op weg.
Ze mogen niet steunen
op aardse bezittingen:
ze mogen niets meenemen voor onderweg,
zelfs de gewone dingen niet.
Zo ervaren ze
wat er met je gebeurt
als je allerlei zogenaamde zekerheden loslaat:
geld, bagage, goede schoenen,
alles wat we normaal meenemen,
blijft hier thuis.

Die materiële zaken
zijn natuurlijk ook geen dingen
waar je op kunt steunen
in de echte vragen van het leven.

Als lammeren

Het is een bijzondere ervaring
als we niet al die zaken tot onze beschikking hebben
waar we normaal op rekenen.
Dat laat het leven ervaren
zoals het echt is:
onzeker, breekbaar, afhankelijk
en toch mogen ze gaan met vertrouwen:
Het rijk Gods is u nabij!
Dat de Heer hen uitzendt
als lammeren tussen de wolven,
betekent niet dat alle mensen
die ze gaan ontmoeten,
slecht zullen zijn.
Integendeel, er wordt op gerekend
dat ze goede vredelievende mensen ontmoeten
die hen hartelijk ontvangen,
eten en drinken aanbieden.
Gaan als lammeren
betekent dat ze weerloos gaan,
zonder de schil of bast
van zekerheid (of: schijnzekerheid)
die wij mensen
vaak om ons heen hebben gebouwd.

Twee pijlers

En de Heer stuurt hen wel twee aan twee,
ze gaan samen,
ze hebben steun aan elkaar.
Zoals we zelf ook steeds ervaren
dat op de meer diepingrijpende
momenten van ons leven,
de steun van materiële dingen
van weinig belang is,
maar de steun van goede vrienden,
van hartelijke mensen om ons heen
een grote troost is.
Je kunt heel rijk zijn, alles hebben,
maar als je verdrietig bent,
ben je gewoon verdrietig;
hoeveel geld er op de bank staat,
maakt dan niet uit;
als er dan goede, liefdevolle mensen
om je heen zijn,
ontvang je veel troost.
Het is niet voor niets
dat het katholieke geloof
twee pijlers heeft:
de liefde tot God
en de liefde tot de naaste
en dat die twee nauw verbonden zijn.

Los van bezit

De leerlingen komen enthousiast terug
van hun tocht twee aan twee:
ze hebben goede ervaringen opgedaan:
ze waren weerloos.
los van hun bezit
en leefden
met de steun van elkaar
en met de kracht en het vertrouwen
dat God hun gaf;
dat gaf een nieuwe vrijheid en vreugde:
zelfs de duivels onderwierpen zich
door de Naam van de Heer.

Ingekapseld?

Ook voor ons breekt nu misschien
de tijd aan om er op uit te gaan.
Dat biedt kansen
om los te komen
van wat ons ingekapseld houdt,
om nieuw of opnieuw te ontdekken
wat werkelijk belangrijk is:
de liefde tot God
en de liefde tot de naaste:
vrijheid, vreugde, vertrouwen,
hoop en een doel.

Laten we kansen zoeken
om God te ontdekken.

Dat Gods goedheid
onze weg, onze Camino door het leven
mag zegenen en behoeden.
Amen.

Terug