Arsacal
button
button
button
button


Wie is mijn naaste?

Uitsluiting leidt tot agressie

overweging_bezinning - gepubliceerd: zaterdag, 9 juli 2016

Een gevaar dat onze samenleving bedreigt is dat die uiteen valt in subculturen die zich niet met die maat­schappij willen identificeren. In de tijd van de verzuiling was die zuil juist een basis voor zelfrespect en participatie aan de samenleving. Hoe is dat nu? In de Verenigde Staten zien we waar het toe kan leiden als sommigen zich met reden meer burger van het land voelen dan anderen.

agressie

Overal in de wereld
zien we dat er mensen zijn,
groepen of soorten van mensen,
die uitgesloten worden of achtergesteld
en we zien ook
dat die uitsluiting of achter­stel­ling
vaak tot agressie leidt.
Als mensen het gevoel hebben
dat zij niet de kansen krijgen
die aan andere mensen wél gegeven worden,
als zij ervaren niet of minder mee te tellen
om wie zij zijn,
ontstaat er gemakkelijk
een gevoel van teleur­stel­ling en boosheid.

Pesten

De meesten van ons
hebben daar wel iets van ervaren,
vroeger al
als we bij­voor­beeld
niet mee mochten doen
met het spel van andere kinderen,
als we misschien gepest werden
of als we niet de kans kregen
om onszelf te ontplooien.

Subculturen

Waar achter­stel­ling toe kan leiden
en hoeveel agressie dat kan oproepen,
hebben we deze dagen weer kunnen vernemen
uit de Verenigde Staten:
politiegeweld tegen zwarte mensen
staat onder verdenking van discriminatie.
We hebben helaas weer gezien
hoeveel woede er dan in sommige mensen ontstaat.
Maar ook in onze eigen samenleving
is dat zo:
waar mensen, groepen
zich uitgesloten voelen,
ontstaan afgesloten subculturen,
worden ghetto’s gecreëerd
van mensen die zich afzetten
tegen een maat­schappij
waarin zij geen kansen krijgen
of denken te krijgen,
een samenleving
die zij zien als tegenstander en vijand.
Dat is een gevaar
dat we moeten zien te vermijden.

Niet als groep

Om dat gevaar inderdaad uit de weg te gaan
is het belangrijk
dat mensen
niet als groep
worden weg gezet,
dat andere opvattingen
dan de witte, autochtone,
dominante seculiere visie
er mogen zijn.

Samaritaan

Deze zondag wordt in de katholieke liturgie
het evangelie
van de Barmhartige Samaritaan
gelezen:
Een priester en een leviet
lopen in een boog
om een gewonde, beroofde man heen;
een Samaritaan
ontfermt zich over hem.
Die Samaritaan behoorde
tot een volk en een godsdienst
die de Joden verachtten.

Naaste?

Jezus geeft door die parabel aan
dat iedereen
zich naaste van een ander kan maken
door over a priori oordelen heen te stappen
en naar die ander toe te gaan.
Dat is Zijn antwoord
op de vraag van de wetgeleerde:
“Wie is mijn naaste?”

Een veilige samenleving

Niet iedereen die anders is
ligt gewond langs de weg,
maar het is van groot belang
dat we de afstand tot
die ander die anders is
overbruggen.
Niet om onze overtuigingen en waarden
overboord te zetten,
maar wel omdat die ander
op de eerste plaats een mens is,
in wie het beeld van God is afgedrukt
en omdat een maat­schappij
pas samenleving wordt
en veilig en harmonieus
als we gemeen­schap zoeken.

Delen

Voor ons als christenen komt daarbij
dat het onze roeping is
om ons geloof
en de waarden die daaraan ten grondslag liggen
te delen met anderen.

Terug