Arsacal
button
button
button


Gods logica: het kleine wordt verheven

Maria Tenhemelopneming in Heiloo

overweging_preek - gepubliceerd: maandag, 15 augustus 2016
Gods logica: het kleine wordt verheven
de concelebrerende priesters
de concelebrerende priesters

Op het hoogfeest van Maria Ten­hemel­op­neming (15 augustus) was ik in Heiloo voor de feestelijke heilige Mis waarvoor zeer veel gelovigen waren gekomen, de kapel was grotendeels gevuld met gelovigen. Er was voor die dag een heel bedevaarts­pro­gramma dat begin met het rozenkransgebed om 11.30 uur en afsloot met aanbidding en lof in de middag.

Pastoor Jan van Dril, em. pastoor Jan Granneman, past. Nico Mantje, pater Gerard Weijers en rector Nars Beemster concelebreerden.

Homilie

Onaanzienlijk

Broeders en zusters,
We vieren vandaag
dat God een eenvoudig meisje,
Maria,
tot onze moeder en koningin verheven heeft,
opgenomen in de hemel
met lichaam en ziel,
gezegend onder alle vrouwen.

Toch was zij geboren en heeft zij geleefd
in een uithoek van het grote Romeinse rijk,
een verborgen, onbekend dorp,
ergens - zou je kunnen zeggen -
“in the middle of nowhere”.
Maar dat land en die plaats
waren door God uitverkoren
als de plek waar ons heil
zou gebeuren!

God kiest bijna altijd
het kleine en onaanzienlijke uit
om grote dingen te doen,
want Zijn logica
is niet die van de mensen.

Tot op de dag van vandaag
kunnen we nog constateren
dat God wonderen doet
vaak op plaatsen waar we dat niet verwachten.

We hebben het goed!

Als we naar onze eigen wereld kijken:
Wat maakt het dan veel uit
op welk plekje van de wereld
we worden geboren en op mogen groeien!
Wij mogen eigenlijk werkelijk dankbaar zijn
dat we mogen leven in een land
waar het relatief veilig is,
waar de samenleving functioneert,
waar welvaart is, een goede gezondheidszorg
en waar we allerlei kansen krijgen.
Er zijn maar weinig plaatsen in de wereld
waar mensen zo goed kunnen leven.

"Wat zie je er goed uit..."

Ik weet het:
er zijn veel problemen
- ook in ons land -
meer dan wij vaak denken en zien.
We zien aan de buitenkant niet
wat een mens moet meemaken,
wat hij te lijden heeft.
Mensen horen soms anderen zeggen:
“Wat zie je er goed uit”
en ze denken:
“Je moest eens weten...”.
We zien het er vaak niet aan af.

Eenzaamheid, geldgebrek

We weten bij­voor­beeld
dat eenzaamheid een groot probleem is
in onze samenleving.
En ook in ons land zijn veel mensen
die financieel
het hoofd niet boven water kunnen houden,
die zich bij­voor­beeld
geen dagelijkse warme maaltijd kunnen permitteren.
Toch is de overheersende en meer zichtbare werkelijkheid
die van de welvaart.
Armoede is vaak onzichtbaar,
die timmert niet aan de weg.
En voor een groot deel van de bevolking
is het inderdaad zo
dat het leven nog zo kwaad niet is.

Als mensen rijk zijn en het goed hebben,
zullen ze niet direct voelen
dat ze iemand nodig hebben
die hen helpt.
Ze redden het zelf wel.
Daarom wordt een rijke samenleving
ook bijna vanzelf individualistischer,
ieder voor zich
en minder gelovig,
omdat we ons dan minder afhankelijk voelen.
In zo’n sfeer en situatie
kan God niet zo goed wonderen doen,
omdat de ontvankelijkheid ervoor ontbreekt.

Vissers

Ik zag dezer dagen een artikel in een krant
over de vraag
waarom vissers in Katwijk
zo gelovig zijn.
Op hun schip op zee
wordt dagelijks gebeden
en iedere avond
de bijbel gelezen.
Die vissers zelf zagen wel een band
met hun bestaan op zee:
daar zijn ze
op elkaar aangewezen,
overgeleverd aan de elementen
en omgeven door Gods schepping,
ze zijn schipper naast God.
Die omstandigheden maken een mens
open en ontvankelijk.

Nood leert bidden

Zo was Maria: open en ontvankelijk.

De sfeer waarin we leven,
de geestelijke lucht die we inademen,
dat draagt er veel toe bij
om met God te kunnen leven,
open en ontvankelijk te zijn.
En natuurlijk:
ook nood leert bidden.
De kerken zaten nooit zo vol
als tijdens de tweede wereld­oor­log.
Als je alles hebt en kunt,
heb je God niet nodig, denk je.
Maar het leven is heel anders
dan die mensen dan denken.
Niets is zeker,
alles ligt in Gods hand.
Het leven is kort en snel voorbij,
het is eigenlijk niet meer
dan een voorportaal voor iets anders,
iets mooiers,
voor ons nog onvoorstelbaar.

Verheerlijkt

Vandaag vieren we dus
het hoogfeest van Maria's ten­hemel­op­neming.
Maria, de moeder van God
is met lichaam en ziel ten hemel opgenomen,
zij is verheerlijkt en in haar is verwerkelijkt
wat God ook eens aan ons allen wil geven
als wij bij de opstanding van de doden
 een verheerlijkt lichaam krijgen.

Waarom is Maria verheerlijkt
en in de hemel opgenomen?

Natuurlijk was dat allereerst een genade,
een gave van God,
zoals haar on­be­vlekte ont­van­ge­nis
een bijzondere genade was,
waardoor Maria innerlijk vrij was,
niet getrokken naar de zonde.

Fiat

Maar haar ten­hemel­op­neming
was ook een uitvloeisel in zekere zin
van haar “Fiat”, haar “ja” tot God,
het was er de laatste consequentie van.
Omdat er in haar geen zonde was,
omdat zij een heel eenvoudig,
liefdevol en nederig hart had,
omdat haar leven één groot " ja" was
op het plan dat God met haar had,
omdat zij dienstbaar was,
daarom heeft God haar leven
zo mooi kunnen voltooien
op de manier die we vandaag mogen vieren.

Gouden medaille

Dat Maria heel eenvoudig en nederig dacht,
zien we bij­voor­beeld aan de lofzang
die zij bij haar bezoek aan Elizabeth heeft gezongen:
" Hoog verheft mijn ziel de Heer,
omdat Hij neerzag
op de kleinheid van zijn dienares".
Maria ziet Gods hand in haar leven,
Zijn barm­har­tig­heid en liefde,
Zijn gaven, Zijn wonderwerken,
niet haar eigen prestatie.
Zij voelt zich niet alsof zij
door haar prestaties
een gouden medaille heeft behaald,
maar zij ervaart het uiteindelijk allemaal
als een wondermooi cadeau, een gave.

Prestatie of genade?

En wij, wat doen wij?
De samenleving legt de nadruk op prestaties,
scoren, het halen, perfect zijn,
alles wat een mens verheft
en groot maakt en belangrijk.

Maria ziet de kleinheid
van de dienstmaagd die zij is
en zij is open en ontvankelijk,
ontvangt alles,
het is niet door haarzelf, niet door haar inzet.

Maak je je groot of maak je je klein?
Wil je presteren
of wil je ontvangen?

Het presteren loopt uit op niet meer kunnen:
een sporter die te oud wordt
kan geen tijd meer neerzetten
en voor ieder komt het ouder worden
en het sterven...
Dat eigen kunnen moeten we afgeven...

Geschenk

Maria nodigt ons uit
om klein te zijn, eenvoudig
en het leven als geschenk te ontdekken,
alles als gave te zien,
dan kunnen we meer Gods werk zien
en dan kan God ook met ons
grote dingen doen.
Dat is een weg die niet dood loopt
maar die uitmondt
in het eeuwig leven.

 

 

Gebed

Maria, U die onze moeder bent,
de hemelkoningin,
geef ons die eenvoud van hart
waardoor we met U
zullen leven in eeuwigheid. Amen

Terug