Arsacal
button
button
button
button


In gesprek met de paus

Nieuws - gepubliceerd: vrijdag, 16 september 2016 - 580 woorden

Na afloop van de retraite in Camaldoli had­den de bis­schop­pen die eraan had­den deel­ge­no­men een ont­moe­ting met paus Fran­cis­cus en waren we uit­ge­no­digd om met hem de maal­tijd te gebruiken. De paus gaf ons wijze woor­den mee...

Onze bij­een­komst vond plaats in Santa Martha, het huis waar de paus verblijft.

Het waren deze week drukke dagen voor de paus: het eerste gedeelte van de week was in beslag geno­men door bij­een­komsten met de groep kar­di­na­len die met hem werken aan de her­vor­ming van de curie; een hele serie bij­zon­dere bezoekers kwam op au­diën­tie en de laatste drie dagen van de week wor­den in beslag geno­men door - onder meer - het jubileum van de apos­to­lisch nuntii: de 108 gezanten van de paus - ge­woon­lijk aarts­bis­schoppen - die ergens in de wereld de heilige Stoel (Kerk en Vati­caan) diplo­ma­tiek ver­te­gen­woor­digen. Op twee na kon­den alle nuntii aanwe­zig zijn en dat was, naar ik hoorde, nog niet eerder ver­toond. Zij spreken deze dagen over allerlei vragen zoals de dialoog met en ver­hou­ding tot de Islam en de gender-ideo­lo­gie die in steeds meer lan­den sterk wordt. 

Paus Fran­cis­cus was ’s ochtends ook nog bezig geweest met een ont­vangst voor de nieuw benoemde bis­schop­pen die in Rome een cursus hebben gevolg en hij had ie­der­een gegroet met een per­soon­lijk woord. Geen wonder dat hij er toch wel een beetje moe uitzag toen hij bij ons binnenkwam. Gelukkig was de paus later dan de afspraak was, want wij waren onderweg vre­se­lijk vast komen zitten in het ver­keer en niemand wil de paus graag laten wachten... Nadat paus Fran­cis­cus ieder van ons had begroet, werd een kort ver­slag gedaan van de dagen van uit­wis­se­ling en retraite die de bis­schop­pen had­den beleefd. Paus Fran­cis­cus beval ons in dit kader een boek van Aquaviva aan dat die als generaal van de Jezuïeten (in het Latijn) had ge­schre­ven: het Di­rec­to­rium, waar­van kort voor onze ont­moe­ting een nieuwe Ita­li­aanse vertaling was ver­sche­nen. 

Daarna be­klem­toonde de paus hoe­zeer het nodig is de se­mi­na­risten en pries­ters de onder­schei­ding van de geesten te leren. Pries­ters moeten geen ‘beambten’ zijn maar zij moeten in alles de wil van God zoeken. De paus ver­telde dat hij als bis­schop van Buenos Aires in een gesprek met een pries­ter vaak deze laatste vraag stelde: “Hoe ga je ’s avonds naar bed?” Meestal keek zo’n pries­ter dan ver­baasd. “wat doe je als je ’s avonds thuis komt? Dan ben je zeker moe?” “Ja”, was dan vaak het ant­woord, “Ik kijk dan nog een filmpje en ga gauw naar bed”. De paus ver­volgde dat de pries­ters dan niet door had­den of eraan dachten om nog even naar het ta­ber­na­kel te gaan en de Heer te groeten en alles bij Hem neer te leggen.

Ook ver­telde hij dat hij zich zorgen maakt als pries­ters heel rigide zijn: daar zit bijna altijd iets onder of iets achter, de rigidi­teit is als een koepeltje dat iets bedekt. We moeten de pries­ters en de se­mi­na­risten leren in alles de wil van God te zoeken. Dat ver­on­der­stelt en geeft een inner­lijke vrij­heid. Hij bena­drukte in dit ver­band het belang van de gees­te­lij­ke oefe­ningen.

Na het gesprek gingen we aan tafel. Zelf kwam ik daar iets verder van de paus af te zitten, zodat ik daar geen direct per­soon­lijk contact met hem had, maar de sfeer was zo onge­dwon­gen dat ieder met ie­der­een kon spreken.

Terug