Arsacal
button
button
button


Sluiting heilige deur in Heiloo

33e zondag door het jaar C

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 13 november 2016
Sluiting heilige deur in Heiloo
(foto: Zuster Iuxta)

Op zondag 13 november werden overal ter wereld heilige deuren gesloten aan het einde van het heilig jaar van de barm­har­tig­heid. Zo ook in Amsterdam (St. Nicolaas­basi­liek) en Heiloo (Heiligdom O.L. Vrouw ter Nood). Zelf was ik in de bedevaart­plaats en mocht daar een jaar afsluiten dat de nodige vruchten heeft voortgebracht.

Het meest in het oog sprong het afgelopen jaar in Heiloo de dagelijkse biecht­gele­gen­heid en de vele mensen die daar dit jaar gebruik van hebben gemaakt. Pastoor Antoon Overmars die er bijna iedere middag is, heeft daarvan getuigd in een artikel in het Katholiek Nieuwsblad.

Zuster Iuxta maakte de mooie fotoserie onderaan dit bericht.

Homilie

Dreiging en ellende

Broeders en zusters,
Misschien heeft het evangelie vandaag
U wel wat dreigend in de oren geklonken:
het ging over een wereld
die ondergedompeld is
in oorlogen en veldslagen,
in onlusten en nood,
gepaard met vervolgingen
en schrik­wek­kende tekenen.
Het klonk onheilspellend,
maar het is wel waar
en het is ook wat wij dikwijls ervaren
en mensen elders in de wereld
natuurlijk nog veel meer dan wij.
Er is veel ellende in de wereld
en wij zitten dan ook nog zo ongeveer
op het beste en veiligste plekje
van de aardbol!

Hoe kan het?

Sommige mensen zeggen:
hoe kan er een God zijn
als er zoveel ellende is?
Het is niet dat wij een antwoord hebben
op alle vragen naar het “Waarom”
die mensen kunnen stellen.
Het antwoord op onze vragen
krijgen we nu eenmaal vaak niet hier,
in dit leven,
zeker niet als het over de diepste
en meest belangrijke vragen gaat.
De belofte is:
eens zul je God zien,
van aangezicht tot aangezicht
en dan zullen alle vragen verdwijnen
omdat we dan zullen zien en zullen weten,
dan zullen we het geheim van het leven
en alle dingen
kunnen verstaan.

Geen kalme reis

Maar in ieder geval kunnen we nu al zeggen
dat God ons niet heeft beloofd
dat we geen lijden en verdriet zullen kennen
als we God maar naar behoren dienen.
Het was deze week weer in de kranten te lezen:
een pastoor in Italië had gezegd
dat de aardbevingen een straf waren van God
voor het kwaad dat de mensen hadden gedaan,
omdat ze Gods geboden hadden verwaarloosd.
Maar zo werkt het niet!
Het lijden is geen straf voor iets
wat wij hebben gedaan,
anders had Jezus natuurlijk al helemaal niet
zoveel moeten lijden!
Het lijden is geen straf,
wel iets moeilijks, iets verdrietigs,
iets dat een mens voor vragen stelt.
God heeft ons geen kalme reis beloofd,
wel een behouden aankosmt.
In de beschrijvingen van het evangelie
van vandaag
zien we heel duidelijk
dat de goede, rechtvaardige mensen
van alles en nog wat moeten meemaken:
anderen zullen proberen hen
in verwarring en dwaling te brengen,
zij verkeren in oorlogen en onlusten,
zelfs die aardbevingen staan erbij
en hongersnood en pest,
schrik­wek­kende tekenen aan de hemel
en vervolging, zelfs door je familie.
Dat maken dus al die goede, gelovige mensen mee,
want daar gaat het over in het evangelie.

Welvaartspredikers

Je hebt van die dominees in de Verenigde Staten
die een soort welvaarts-christendom preken:
als je maar een goede christen bent,
zal Onze Lieve Heer je overladen met voorspoed,
met geld en succes.
Die dominees zijn er!
Maar ze zitten goed fout,
want onze godsdienst is er één van het kruis,
niet van geld en succes.
Ik weet het:
mensen houden niet zo van kruisen,
ze zetten vaak liever een Boeddha
in hun kamer:
de ronde vormen van die gezellige dikkerd
komen veel zachtaardiger over.
Maar zo is het leven niet
en zo is ook ons geloof niet
al zitten wij nu toevallig
in een gunstige uithoek van de wereld.

Jezus belooft ons in het evangelie niet
dat er geen lijden en verdriet zal zijn,
Hij belooft ons dat we in lijden en verdriet
kracht en wijsheid zullen ontvangen
en dat we als we dan standvastig zijn
het leven zullen winnen
en dat er geen haar van ons hoofd verloren zal gaan.

Welvaartsland

Er zijn veel mensen
die zo teleurgesteld zijn
als hen iets naars overkomt
dat ze hun geloof laten verwateren
omdat ze vinden dat God hen in de steek heeft gelaten.
Terwijl Jezus hun juist voorhoudt
dat er zeker nare dingen zullen gebeuren,
maar dat je - als je dan vertrouwen blijft houden -
erdoor heen geholpen wordt.
Aan de andere kant zijn er mensen
die zoveel voorspoed ondervinden
dat ze God niet nodig denken te hebben.
Niet voor niets zijn mensen in Afrika
veel geloviger dan hier in Europa.
Maar de echte wereld is die
waarover we vandaag horen in het evangelie:
dat is een wereld
waar best heel veel rottigheid gebeurt.
Trouwen ook hier in ons welvaartsland
is er veel meer narigheid achter de voordeur van mensen,
dan wij geneigd zijn te denken.
Dat is een van de dingen
die ik als priester heb geleerd
door huisbezoek te doen.

Maar uiteindelijk is het dus van groot belang
dat we door al die nare gebeur­te­nissen heen
toch Gods zorg en barm­har­tig­heid blijven zien,
dat we het vertrouwen bewaren
dat we erdoorheen geholpen worden,
dat Hij voor ons zorgt
en ons thuis brengt.

Een deur die open blijft

We gaan straks de heilige deur van
het jaar van de barm­har­tig­heid weer sluiten.
De deur gaat dicht
en hopenlijk hebben we door die open deur
van dit bijna voorbije jaar
iets meer mogen zien en begrijpen
van Gods barm­har­tig­heid
en liefde voor ieder van ons
en misschien ook zelf
een stap mogen zetten
naar Gods barmhartige liefde toe.
Maar hoe dan ook:
de deur gaat wel dicht,
maar Gods barm­har­tig­heid blijft,
daar mogen we altijd een beroep op doen,
daar mogen we altijd op rekenen.
Barm­har­tig­heid is hartelijke,
begripvolle liefde, bereid tot vergeving.
Zo is God voor ons
en we worden geroepen
om zo ook te zijn voor elkaar:
een nieuw begin is mogelijk!
We ontvangen die barm­har­tig­heid heel bijzonder
als de Heer ons vergeeft
in het biecht sacrament
en die gelegenheid blijft,
hier in Heiloo,
ook na dit jaar.
Van harte wens ik ons allen toe
dat we steeds weer opnieuw
- heel bijzonder
als we in moeilijke omstandigheden zijn -,
die barm­har­tig­heid mogen ervaren
en in ons eigen hart die deur
naar de ander en naar God
altijd open blijft.
Amen


Fotoserie

Klik op een foto voor een uitvergroting.
Terug