Arsacal
button
button
button
button


Tien jaar geleden verongelukten twee diakens...

Herdenking in Nieuwe Niedorp

Nieuws - gepubliceerd: vrijdag, 15 december 2017 - 406 woorden
de viering in het seminarie Redemptoris Mater
de viering in het seminarie Redemptoris Mater
Met de preisters, Franklin Brighita en de familie van Juan Torres
Met de preisters, Franklin Brighita en de familie van Juan Torres

Op vrij­dag 15 de­cem­ber was ik in het Re­demp­to­ris Mater­semi­narie voor de Eucha­ris­tie ter ge­dach­te­nis aan twee pasgewijde diakens Juan Torres Rincón en Quinton Peters, die tien jaar gele­den bij een ver­keersongeluk om het leven kwamen.

Tien jaar gele­den, op zater­dag 23 de­cem­ber, keer­den de beide pasgewijde diakens terug van een vie­ring van de Neo­ca­te­chu­me­nale Ge­meen­schap in Schoon­hoven. Zij zou­den enkele maan­den later tot pries­ter wor­den gewijd. Ook Franklin Brighitha was erbij, de hui­dige pastoor van Alkmaar. De auto waarin zij reden raakte in een slip en kwam in het water terecht. Juan en Quinton kwamen om, Franklin kon zich tenauwer­nood red­den. Op 28 de­cem­ber wer­den zij vanuit de Sint Bavo-ka­the­draal in Haar­lem begraven. Ieder die de dagen van onzeker­heid eerst, daarna van opba­ring in het semi­na­rie en uit­vaart in de ka­the­draal, heeft mee­ge­maakt, zal die zeker nog goed kunnen her­in­ne­ren. Het waren dagen van ongeloof en ont­zet­ting, maar vooral van geloof in het eeuwig leven.

Sindsdien is er veel gebeurd: velen hebben de voor­spraak inge­roe­pen van deze twee jong gestorven diakens en verho­ring gekregen. Anderen zijn door dit gebeuren gesterkt in hun geloof of in de relatie met hun man of vrouw. Op de avond van de her­den­kings-Eucha­ris­tie werd daar­van door ver­schil­lende mensen getuigd. Onder die ge­tui­ge­nissen waren er van de moeder van Juan en andere fami­lie­le­den. Ook Franklin ver­telde zijn erva­ring. Dat was niet alleen ontroerend maar ook een mooi ge­tui­ge­nis van geloof en van Gods werk in het leven van mensen.

Tijdens de homilie heb ik vooral stilgestaan bij de grote keuze waar mensen voor staan: blijf je klagen over wat God doet (in het evan­ge­lie van de dag ging het over de kin­de­ren op het markt­plein, Mt. 11,16-19) of houd je oog voor de won­de­ren die Hij doet? Laten we ons mee­voeren door de beko­ringen van het lij­den of ver­heer­lij­ken we God ook in wat alleen maar te­gen­spoed lijkt? Het is zeker geen ge­mak­ke­lijke strijd, maar alleen de keuze voor God brengt ons stromen van vrede en maakt ons leven vrucht­baar als de zand­kor­rels aan het strand van de zee (1e lezing van deze dag).

Heel wat pries­ters waren geko­men om de Mis mee te vieren, evenals fami­lie­le­den van Juan Torres. De familie van Quinton woont in Zuid-Afrika, waar ik hen enkele jaren gele­den heb bezocht.

Na de Eucha­ris­tie was er bij een buffet­maal­tijd (agapè) gelegen­heid om erva­ringen rond het over­lij­den van Juan en Quinton en daarna uit te wisselen.

 

 

Terug