Arsacal
button
button
button
button


Hoe donker ziet het eruit?

Paaswake in de kathedraal

overweging_preek - gepubliceerd: zaterdag, 31 maart 2018
Afbeelding van de verrijzenis in de kathedraal
Afbeelding van de verrijzenis in de kathedraal
Voor de Paaswake werd er nog gerepeteerd
Voor de Paaswake werd er nog gerepeteerd

De Paaswake is een prachtige liturgische viering die je helemaal meeneemt in de betekenis van het Paasfeest: dat de Heer verrezen is, dat Hij het licht is dat de duisternis verjaagt en dat heel het Oude testament naar Hem uitziet. In de kathedrale basiliek van sint Bavo heb ik de Paaswake gevierd, een drukbezochte en goedverzorgde viering.

Na het binnendragen van de paaskaars werd het licht geleidelijk aangedaan waardoor de nieuwe indirecte verlichting van de kathedraal goed tot zijn recht kwam. Het kathedrale koor zong de Spatzenmesse van W.A. Mozart en dat alleen is al heel feestelijk. Plebaan Hein Jan van Ogtrop concelebreerde en diaken Eric Fennis assis­teerde en zorgde ervoor dat alles goed verliep.

HOMILIE

Als alles duister is...

Toen alles duister was
aan het begin van deze Paaswake,
werd het licht van de Paaskaars ontstoken.
Hoe klein dat licht ook is,
het leek deze kathedraal te vervullen,
zeker toen daarna
het vuur werd doorgegeven
en wij allen dragers werden van dat licht.
In deze wereld is veel duisternis:
het donker van kwaad en zonde,
oorlog, geweld en discriminatie
en ga zo maar door.

Één mens maakt het verschil

Maar één mens kan dan veel betekenen.
Zuster Emmanuelle bij­voor­beeld die
na haar pensioen als lerares ging wonen
in de sloppenwijken van Caïro
bij de voddenraapsters.
Deze religieuze bouwde met hulp van veel weldoeners
scholen, medische centra, ziekenhuizen
en huizen voor de mensen daar.
Tien jaar geleden overleed zij,
maar haar werk gaat door,
zij ontstak een vuur van hoop op een betere toekomst.

Niet alleen die druppel...

Moeder Teresa en haar zusters in Calcutta
of die zuster Emmanuelle
of een zuster Jeanne Devos of zuster Hatune Dogan
en al die andere stille helden van de naasten­liefde,
kunnen of konden niet iedereen helpen,
velen zeggen: het is een druppel op een gloeiende plaat,
maar de uitstraling is veel breder dan de prestaties:
hun leven ontsteekt een licht in deze wereld:
er is hoop, het is mogelijk,
er is iemand die om arme mensen geeft,
niet alles is slecht en kwaad.

Verdrijf de duisternis!

Zo is ook al het goede dat wij doen
een licht,
dat we ontsteken en doorgeven
in een wereld die gebroken is door het kwaad.
Ieder lichtje dat we ontsteken
- al is het maar een goed woord, een gift of hartelijk gebaar -
verdrijft de duisternis
in een donkere wereld van zoveel mensen
die voor zichzelf kiezen
en voor rijkdom en macht, genot en plezier,
alsof dat alles is.

Zijn over­win­ning

Dat licht dat we doorgegeven kregen
en hebben gedragen
kwam van de Paaskaars
- “Licht van Christus” -,
het licht dat Jezus Christus symboliseert,
de verrezen Heer..
In deze nacht vieren we Zijn over­win­ning
op de dood, op de zonde,
op al wat duister is in deze wereld,
wij vieren dat er toekomst is door Hem,
dat leven niet hoeft te eindigen
in dood en ondergang.

Een zachte kracht...

Geloof in het kleine goede dat je doet;
geloof meer in het goede
dan in de kracht van het kwaad.
Het kwaad legt zich altijd
met veel geweld op;
het kwaad is groot en machtig;
het goede schijnt als een klein licht
in de duisternis,
maar verwarmt en verheldert.
Maar niet machtig geweld
kan de harten van mensen bereiken,
wel warmte en die zachte kracht
van geloof, hoop en liefde.

Ongeloof en verwarring

De vrouwen die naar het graf van Jezus gingen,
zagen een rotsgraf, open en leeg
en een jonge man die hen vertelde
wat er was gebeurd
en die hun een vreugdevolle bood­schap gaf.
Maar hoe is de reactie?
Ze vluchtten weg van het graf, angstig en ontsteld
en ze zeggen er niemand iets van.
Ze konden er zomaar niet in geloven
dat Jezus werkelijk verrezen was.
Dat wordt gelukkig later anders,
maar die eerste reactie
van ongeloof en verwarring
is goed te begrijpen.

Het wordt toch niks?

Hoe vaak zijn wijzelf
niet geneigd om te denken:
het mooie en hoopvolle
zal wel niet waar zijn,
het wordt toch nooit wat
(of: ik kan het niet),
het zal wel altijd duister blijven.
Tweeduizend jaar geleden
stierf er een man op Golgotha;
dat was niet het einde:
Hij is verrezen uit de doden
en de beweging die Hij begonnen is
gaat door tot op heden
in de harten en levens van miljoenen mensen.
Nee, we moeten niet blijven hangen in negatieve gedachten,
dat het toch wel niks zal worden,
dat de dood en het kwaad
het laatste woord wel zullen hebben;
als we zo moedeloos zijn
kunnen we geen goede beslissing nemen;
koester de hoop en het vertrouwen,
dat je het licht kunt doorgeven,
dat dit het duister overwint
dat dit licht gezegend wordt,
dat het kwaad geen toekomst heeft.
Zalig Pasen!

tags: Paaswakekathedraal
Terug