Arsacal
button
button
button
button


Hoe je roeping ontdekken en volgen?

Tienerviering en dodenherdenking in Assisi

Overweging Roeping - gepubliceerd: vrijdag, 4 mei 2018 - 1338 woorden
Ambassadeur prins Jaime de Bourbon de Parme met koorleden
Ambassadeur prins Jaime de Bourbon de Parme met koorleden
doovont waar franciscus en Clara zijn gedoopt
doovont waar franciscus en Clara zijn gedoopt
De kapel waar we met de tieners de H. Mis vierden
De kapel waar we met de tieners de H. Mis vierden

Een hoogte­punt van de bede­vaart was zeker de dodenher­den­king in de basiliek van San Francesco temid­den van de prach­tige fresco's van Giotto, waarbij prins Jaime de Bourbon de Parme weer een in­druk­wek­kende toe­spraak hield. De dag begon voor mij met een Mis voor de tieners.

Onderaan dit bericht kun je de preek nalezen. Op de web­si­te van het bisdom is de toe­spraak van Z.K.H. Prins Jaime de Bourbon de Parme na te lezen.

De Mis voor de tieners was in de ka­the­draal van Assisi, de San Rufino, waar Fran­cis­cus en Clara zijn gedoopt. De preek bij deze Mis zal zon­dag 6 mei nog aan dit bericht wor­den toe­ge­voegd. Jon­ge­ren ver­zorg­den de zang bij de Mis voor deze groep waar­van Johannes van Voorst de be­ge­lei­dende pries­ter is.

In deze ka­the­draal wordt ook een reliek van de heilige paus Johannes Paulus Ii bewaard en is er een mooie afbeel­ding van hem in de kerk om hem te eren. Die ochtend werd het al vrij gauw droog en kon­den we van de zon genieten.

Ook op deze dag deden de ver­schil­lende groepen bezoeken aan de Fran­cis­caanse plaatsen. Het zijn over het alge­meen plekken waar je niet met 400 mensen tege­lijk kunt komen, dus is alles piekfijn inge­deeld zodat iedere groep aan de beurt komt in Greccio, Fonte Colombo, Rivo Torto. San Damiano, La Verna en Gubbio. En na­tuur­lijk bezoeken allen Santa Maria degli Angeli en Assisi zelf.

Om 19.45 uur begon de her­den­king van alle slacht­of­fers van de tweede wereld­oor­log en de mili­tai­re operaties en vredes­mis­sies sindsdien. Het ka­the­drale koor zong het Requiem van Faure, Pie Iesu van Lloyd Webber en enkele andere werken. De Neder­landse am­bas­sa­deur bij de Heilige Stoel, prins Jaime de Bourbon de Parme her­dacht de slacht­of­fers en de inzet van zovelen voor de vrede, waarbij hij de inzet van de heilige Stoel voor de vrede met enkele concrete voor­beel­den illustreerde, zoals de Inzet om mensen uit Aleppo te kunnen evacueren. De vrede blijft bedreigd niet alleen door oorlogen, ook door de versto­ring van de eco-systemen en ver­vuiling. De inzet voor eco­lo­gie, waarin paus Fran­cis­cus voorgaat onder meer door zijn En­cy­cliek Laudati Si, in de geest van Fran­cis­cus moet ons aller andacht blijven hou­den. Voor en na de her­den­king was er alle gelegen­heid om prins Jaime te ontmoeten en met hem op de foto te gaan. Voor onder meer de Tele­graaf en voor Katho­liek Leven wer­den er foto's gemaakt en kleine inter­views gegeven. Het was alles bijeen weer een heel mooie avond.

Zie ook: www.wil­li­brord­semi­narie.nl/?p=info&ids=pries­ter_wor­den

 

Homilie

Als moeder

Als Fran­cis­cus eens iets heel be­lang­rijks
aan zijn jonge broeders wilde zeggen,
dan zei hij soms:
Dit zeg ik je als moeder.
Mis­schien dat zo'n jonge broeder
dan weleens dacht: Nee, he!
Nu ben ik net uit huis het klooster in gegaan
en nu begint die Fran­cis­cus als mijn moeder te spreken.
Maar Fran­cis­cus dacht bij 'moeder'
aan degene die je het leven geeft,
die je ter wereld brengt.
Hij bedoelde ermee:
Ik wil jou leven geven,
ik wil Jezus in jou geboren laten wor­den.

Meer dan de bijbel

Je kunt heel veel leren over het katho­lie­ke geloof
en het is goed om dat te doen.
Als je er niks of weinig van weet,
kun je er ook niet goed van hou­den,
want je weet niet wat het is.
Dus ik wil jullie heel graag het advies geven
om meer over het katho­lie­ke geloof te weten te komen.
Ook over de bijbel na­tuur­lijk,
maar mis­schien nog wel meer
over het katho­lie­ke geloof.
Ze zeggen weleens over de bijbel:
iedere ketter heeft zijn letter,
dat wil zeggen:
mensen halen vaak uit de bijbel
wat hun van pas komt.
Sommige mensen lezen bij­voor­beeld
alleen de heel 'lieve' stukken:
wanneer Jezus heel aar­dige dingen doet,
een wonder bij­voor­beeld,
of als Hij een mooie verhaal ver­telt,
bij­voor­beeld over de barm­har­tige Samari­taan.
Het is goed om meer te doen
dan alleen de bijbel,
het is heel goed
om je katho­lie­ke geloof te leren kennen,
dan krijg je het kader waarin je ziet
hoe je de bijbel­ver­halen kunt plaatsen.

Een band krijgen

Maar er is meer,
er is iets wat eigen­lijk ergens nog be­lang­rijker is.
En dat is dat je erdoor geraakt wordt,
dat het voor je gaat leven,
dat je een mooie band
met God, met Jezus krijgt,
dat je de kracht van de heilige Geest
ervaart in je hart.
Op dat moment wordt Jezus in je geboren.
Dan kan God iets aan je dui­de­lijk gaan maken,
je een rich­ting wijzen,
dat is wat je roe­ping noemt.
Het gaat er niet om dat je een ver­schij­ning krijgt of zo
(dat mag na­tuur­lijk ook, maar dat gebeurt niet zo vaak),
maar dat je in je hart een helder­heid krijgt, een dui­de­lijk­heid.
Dat je aanvoelt wat goed is om te doen.

Vrij zijn

Daarvoor is nodig dat je van binnen vrij bent.
Soms hebben we
zulke sterke wensen en verlangens in ons zelf,
dat we niet vrij zijn
om een weg van God te gaan,
een roe­ping te volgen.

De worsteling van Fran­cis­cus

Fran­cis­cus had daar best veel last van.

Hij had een rijke papa,
hij hield van dure, chique kleren,
wilde graag indruk maken op de meisjes
en hij wilde ridder wor­den.
En hij wilde dat zijn rijke, succes­volle vader
trots op hem was.

Ridder wor­den was in die tijd echt heel cool.
Je snapt dat hij dus niet zomaar klaar was
voor een roe­ping om arm te leven,
altijd met dezelfde armoe­dige kleren aan,
geen leuke vriendin
en geen indruk maken als stoere ridder.
Dat ging bij hem in fases,
hij moest vechten, worstelen met die roe­ping.
Hij voelde die roe­ping
zoals jullie gehoord hebben of nog gaan horen,
in San Damiano,
waar hij Jezus vanaf het kruis hoorde spreken:
"Herstel mijn kerk", bouw mijn kerk weer op.
Hij dacht trouwens eerst
dat het over dat kerkje van San Damiano ging
want dat was erg vervallen.
Later pas ging hij begrijpen
dat hij zich in moest gaan zetten voor heel de kerk,
voor heel de ge­meen­schap,
omdat het niet goed ging met de kerk als geheel,
die kerk was in verval.

Hoe Fran­cis­cus de strijd aan­ging

Zo reed hij eens in de buurt van Assisi
en zag een melaatse bede­laar.
De man stonk met smerige zweren van zijn ziekte.
Daar moest die rijke Fran­cis­cus in zijn dure, hippe kleren
niets van hebben.
De man stonk! Hij voelde de afkeer.
Toen ging hij tegen zich­zelf in,
hij overwon zijn afkeer,
sprong van zijn paard
en kuste de man,
voordat hij hem geld gaf.

En in Rome zag hij een keer
een bede­laar voor de sint Pieter zitten.
Hij vroeg hem een dagje zijn kleren met hem te ruilen,
om eens te ervaren wat het is om een bede­laar te zijn.
Alleen kwam die bede­laar nooit meer terug
om de kleren weer om te ruilen.

En Fran­cis­cus had ook soms last
van seksuele gevoelens en beko­ringen.
Een keer was het heel erg,
hij sprong uit zijn bed
en rolde zich in zijn blootje
door de rozen­struiken vol doorns.
Je kunt bij de grote kerk van Santa Maria degli Angeli
nog steeds een rozen­struik zonder doorns zien.
Ze zeggen dat dat dit zo is
omdat God medelij­den kreeg met Fran­cis­cus.

De goede strijd

Dus als je Gods wil voor je leven wilt vin­den
en als je de kracht wil krijgen
om die weg van God te gaan,
moet je eigen­lijk eerst jezelf over­win­nen,
strij­den tegen alles
waar je feite­lijk veel belang aan geeft,
maar wat eigen­lijk niet be­lang­rijk is.
Het is niet zo be­lang­rijk en zeker niet erg
als je fouten maakt, als je iets ver­keerd hebt gedaan;
een slag verloren is nog niet de oorlog verloren.
Het is anders als je niet vecht.
Om Gods stem te horen, om Gods wil te doen,
moet je strij­den.
De apostel Paulus noemt dat:
"de goede strijd".

Doe als Fran­cis­cus
en wordt een ridder in een gees­te­lijk strijd.
Geef niet op, ga door,
blijf vechten en als je valt,
sta dan weer op!


Fotoserie

Klik op een foto voor een uitvergroting.
Terug