Arsacal
button
button
button
button


Nieuwe pastoor en kapelaan voor kathedraal en regio Haarlem

Erover praten...

nieuws - gepubliceerd: zondag, 23 september 2018
v.l.n.r: diaken Weijers, pastoor Putter, mgr. Hendriks; kapelaan Johannes en oud-plebaan Van Ogtrop
v.l.n.r: diaken Weijers, pastoor Putter, mgr. Hendriks; kapelaan Johannes en oud-plebaan Van Ogtrop
Nieuwe pastoor en kapelaan voor kathedraal en regio Haarlem
Nieuwe pastoor en kapelaan voor kathedraal en regio Haarlem
(foto: Marianne Visser van Klaarwater)

Zondag 23 september vond in de kathedrale basiliek van Sint Bavo in Haarlem de installatie plaats van de nieuwe pastoor, dr. Bart Putter, en de nieuwe kapelaan, Johannes van Voorst tot Voorst. Zij komen samen met hun pastorale team voor een grote taak te staan, want zij dragen zorg voor de pastorale regio van Haarlem stad-centrum en oost en de kust­parochies.

Samen met kanunnik Hendriks, kapelaan Beemster, diaken Gert-Jan van der Wal en als vrijwillig diaken Philip Weijers dragen zij zorg voor het gebied van Zandvoort, Aerdenhout, Overveen en Bloemendaal, alsmede - in Haarlem - de H. Antonius en Bavo, de Moeder Gods in Schalkwijk en de Sint Joseph (met de H. Johannes de Doper en de H. Pastoor van Ars) in Haarlem, samen acht kerken.

De installatie en presentatie was een feestelijk gebeuren in een goed gevulde kathedraal waarbij de capella puellarum van het Muziekinstituuut van de kathedraal zong met Albert Jan Roelofs aan het orgel. De nieuwe pastoor legde de geloofsbelijdenis en eed van trouw af en werd geïnstalleerd in zijn ambt, kapelaan Johannes werd ge­pre­sen­teerd aan de parochie. Aan het einde van de viering stelden beiden zich met een kort woord voor. Na afloop van de viering maakten velen gebruik van de mogelijheid de nieuwe priesters te begroeten en hun veel zegen toe te wensen voor hun pastorale taak.

Hieronder de woorden die ik bij deze gelegenheid heb gesproken: de inleiding op de viering, de inoleiding op de presentatie en de preek

Openingswoord

Dankbaarheid

Ik ben verheugd
dat ik vandaag de nieuwe pastoor
van de parochies van de regio
mag installeren
en kapelaan Johannes van Voorst mag presenteren.
Zeker deze installatie betekent een verandering:
diaken Eric Fennis heeft vorige week al afscheid genomen
en plebaan Hein Jan van Ogtrop
krijgt nu een opvolger.
We vieren dit nieuwe begin
met grote dankbaarheid
voor wat zij in de voorbije jaren en nog
voor de parochie en voor velen van U per­soon­lijk
hebben betekend.

Niet te tellen

Genaden kunnen we niet tellen,
ook al is die Goddelijke zegen
via mensen tot ons gekomen,
maar we mogen ze vermoeden
en er af en toe een glimp van opvangen.

 

Inleiding tot de installatie

Vandaag mag ik dus de nieuwe pastoor installeren
die benoemd is voor de wijde regio
van de BOAZ-parochies in de kuststreek
en van Schalkwijk
waarvan hij reeds pastoor is
en nu dus ook voor de parochies van Haarlem centrum, oost:
de Sint Joseph en St. Antonius en Bavo.
Kapelaan Johannes van Voorst
zal eerst aanspreekbare zijn voor de kathedraal,
waar ook ik regelmatig zal zijn voor de Eucha­ris­tie­vieringen.
Zij staan er gelukkig niet alleen voor,
maar werken samen met een pastoraal team:
de priesters kanunnik Guus Hendriks en
kapelaan Nars Beemster
en diaken Gert Jan van der Wal.
Diaken Philip Weijers zal als onbezoldigd diaken
liturgische assistentie geven in de kathedraal
en in de regio.
Van harte hoop ik
dat deze samen­wer­king in de regio
van priesters en diakens
vruchtbaar zal zijn en een goede impuls zal geven
aan het parochieleven
en de betrokkenheid van velen
bij deze mooie kathedrale basiliek.
Ik wens pastoor Putter
en kapelaan Johannes van Voorst
van harte heel veel zegen toe,
heel veel inspiratie en vuur
en ik hoop en bid dat zij hier
gelukkig en dankbaar
hun werk als priester mogen kunnen doen.
Dat wens ik natuurlijk ook van harte
de andere priesters en diakens toe
die in deze regio werkzaam zullen zijn.

 

Homilie

Niet over rozen...

Dat alles goed gaat en prettig verloopt
in ons leven, in de wereld, in de kerk,
is niet vanzelfsprekend,
dat hebben we vandaag ook in het evangelie gehoord.
Het loopt in de Kerk
helaas niet over rozen
- althans geen rozen zonder doornen -
en zelfs de apostelen hadden soms ruzie,
zoals we hebben gehoord:
Wie is de grootste, wie de voornaamste?.

Bij de apostelen kwam het ineens naar buiten,
Jezus bracht het in gesprek
en dát is eigenlijk niet negatief.

Tot kort geleden hoorden we nooit een bericht
uit Noord Korea, bij­voor­beeld.
We wisten weinig of niets van wat zich daar afspeelt.
Maar geen nieuws is niet altijd goed nieuws,
alles werd daar doodgezwegen.

Maar op een gegeven moment
zal ook daar de situatie openbarsten
en komt het toch naar buiten.

De lieve vrede

In onze families of in andere verbanden
wordt soms gezegd:
"Laten we dit of dat maar niet aanroeren,
terwille van de lieve vrede".
Soms is dat ook maar het beste,
alleen: echte vrede is dat niet;
het is eigenlijk de vrede van mensen
die in ieder geval op het punt waar het over gaat
geen contact met elkaar hebben,
langs elkaar heen leven.
En dat kan op den duur lelijk op gaan breken.
Het is beter als het uitgesproken en opgelost kan worden.

Je zou graag met iedereen goed willen zijn,
en een echt contact willen hebben,
toch is dat soms niet mogelijk.
Wel is het mogelijk om zelf vredelievend te zijn.

Waardevolle contacten

Als we met iemand niets te maken hebben
is het gemakkelijk de vrede met die persoon te bewaren.
Maar het is juist de kunst
om de vrede te bewaren
met degenen met wie wij leven
en toch niet langs hen heen te leven.
Als we langs elkaar heen leven
ontstaat er verwijdering.
Een echt contact ontstaat daar
waar we dingen kunnen delen met anderen.
En hoe dieper en waardevoller die dingen zijn,
des te waardevoller is het contact.

In ieder geval ontstaat er meer contact
door te spreken en te luisteren als dat kan
meer dan door maar te zwijgen.

Het mooiste contact

Er is dus vrede en vrede,
de vrede van de stilte en het zwijgen
en de vrede doordat de zaak in liefde
is opengelegd en uitgesproken;
dat geldt in het groot en in het klein,
tussen volkeren, in de kerk en tussen mensen onderling.
Het mooiste contact ontstaat
waar we de diepste dingen van het leven kunnen delen,
onze mooiste idealen, ons geloof.

Er kan geen vrede zijn...

Er kan geen vrede zijn, geen vrede van Christus,
zonder de bereidheid de minste te zijn,
zo zegt Jezus vandaag tot de apostelen
die ruziën om de eerste plaats.

Er kan ook geen vrede zijn
zonder de bereidheid om te lijden, te verdragen.
Daarom neemt Jezus de leerlingen apart
om met hen over lijden te spreken.

Laten we de Heer
die voor ons geleden heeft
bidden om kracht naar het kruis
dat we dragen.
Met Gods hulp
kunnen we dan de vrede in onszelf bewaren.

De weg die Jezus wijst

Dat is de weg
die Jezus in het evangelie van vandaag
Zijn leerlingen wijst:
erover praten,
het lijden aanvaarden
en de kleinste durven zijn.

De volmaakte vrede
is er pas
als Gods gedachten
onze gedachten zijn,
als God alles in allen zal zijn;
dan zal de vrede van Christus
met ons zijn,
de vrede die we elkaar
in iedere Eucha­ris­tie­viering toewensen.

Die vrede en vreugde wens ik vandaag
heel bijzonder toe
aan pastoor Putter, kapelaan Johannes,
heel het pastoraal team en U allen!
Amen

tags: Installatie pastoorKathedraalBart PutterJohannes van Voorst
Terug