Arsacal
button
button
button


Feest in Driehuis

Engelmunduskerk 125 jaar

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 7 april 2019

Zondag 7 april werd in Driehuis het 125-jarig bestaan van de St. Engelmundus­kerk gevierd. Even feest­pro­gramma van vier dagen betrok het dorp en de scholen bij de viering evenals de kerken van de regio. Zondag­ochtend was er een feestelijke Eucha­ris­tie­viering en ’s middags een ‘korenlint’ waaraan allerlei koren uit de omgeving mede­wer­king verlenen. Dat was nog op touw gezet door de dirigente van het koor die onlangs vrij plotseling is overleden.

Het was een feestelijk gebeuren deze ochtend en het was een mooie gelegenheid voor mij om te delen in de vreugde. Een tentoon­stel­ling maakte de geschiedenis van het kerk­ge­bouw en de parochie zichtbaar. De afgelopen dagen hadden de vrijwilligers drukke dagen gehad om alles in goede banen te laten lopen: de opening van de feestelijkheden door de burge­mees­ter, bezoeken van de verschillende scholen, een lezing enzovoorts. Het Haarlems Dagblad wijdde een groot artikel waarin de verbondenheid van de parochie met de samenleving tot uiting kwam. En dat is goed, al blijft de kerk natuurlijk een aan de eredienst gewijd gebouw en zal men dus ook goed moeten kijken dat het gebruik ervan bij die doel­stel­ling past.

Na de Mis, waarbij pastoor dr. George Paimpillil concelebreerde samen met vicaris Gerard Bruggink en kapelaan Julius Elferink, terwijl diaken John Versteeg assis­teerde, was er nog een gezellig samenzijn met hapjes en drankjes.

Hieornder de homilie die ik bij deze gelegenheid heb gehouden.

 

Homilie

Proficiat!

Broeders en zusters, beste pastoor,
Allereerst wil ik U hartelijk feliciteren
met het 125-jarig bestaan
van uw mooie kerk,
die bij de bouw nog in de bloembollenvelden stond.

Engelmundus

De heilige patroon van dit kerk­ge­bouw,
Abt Engelmundus
leefde in deze streek, als de overlevering klopt,
en was een medewerker van Sint Wil­li­brord,
met hem uit Engeland gekomen
om de blijde bood­schap van het evangelie te brengen,
maar zelf afkomstig uit een Fries geslacht.
Hier heeft hij geleefd,
hier heeft hij gewerkt,
hier is hij gestorven.

Gebed om vuur en zegen!

Vandaag wil ik bidden op zijn voorspraak
dat wij allen,
vuur mogen ontvangen,
bezieling en begeestering
om ons in te zetten voor het evangelie;
dat we die bood­schap
in woord en daad mogen doorgeven,
na ons er zelf in verdiept te hebben
en eruit te leven.
Moge de goede God
U, deze kerk
en de parochie van de heilige Franciscus,
in oprichting
zegen en leven schenken!

De overspelige vrouw

We hoorden vandaag
het evangelie van de overspelige vrouw.
Zij wordt door Jezus bevrijd
uit een moeilijke situatie:
priemende vingers, harde oordelen,
iedereen tegen haar.

Want sommige zonden kunnen we gemakkelijk
met de vinger aanwijzen:
als iemand een concrete misstap heeft begaan,
is het heel duidelijk:
dat was fout.

De vrouw in het evangelie
is er een goed voorbeeld van:
zij is betrapt terwijl zij overspel bedreef.

Gemene intenties

Maar er zijn ook zonden
die je niet zo gemakkelijk ziet,
waar je niet zo precies
de vinger op kunt leggen.
Als iemand handelt of spreekt
met gemene, lelijke intenties
- misschien gepaard met een zoetgevooisd stemgeluid
maar zonder enig verlangen zich te bekeren,
dan kunnen we daar niet zo meteen
de vinger op leggen.
Niet elke zonde is aanwijsbaar.

Perfecte mensen?

Toch zit er een hele lelijke fout
in die zogenaamd perfecte mensen
die om de vrouw heen staan
en haar veroordelen.
De vrouw is de zwakke partij
- over de man met wie zij het overspel pleegde,
wordt niet meer gesproken -.
Het is goedkoop en gemakkelijk
om je in haar zonde te verlustigen,
haar te vernederen,
haar te veroordelen, geen nieuwe kans te geven
en er zelf als een heilige bij te gaan staan.

Nederigheid

Het kan heel goed zijn
dat het tweede - die priemende vingers, die harde oordelen -
erger was dan het eerste:
Het overspel - hoe verkeerd het ook was -
kan in een moment van zwakte zijn begaan
- de persoon was wellicht gegrepen
door passies en emoties -
en hopelijk heeft zij spijt,
erkent zij nederig haar schuld
en wil zij herhaling vermijden.

Zij zal gered worden omwille van haar nederigheid,
maar wie zijn hart verhardt, hooghartig is
en zonder liefde en medelijden, zonder barm­har­tig­heid,
kan niet de hemel binnen gaan.
Alleen een berouwvol en nederig hart kan binnen gaan.
De hemel heeft een laag poortje,
zoals de basiliek in Bethlehem:
je moet bukken om er binnen te gaan.

Een nieuwe kans

Jezus praat het overspel niet goed,
maar Hij geeft een nieuwe kans.

Geven wij anderen en onszelf een nieuwe kans
en zetten we stappen om het kwaad te vermijden,
dan lijken we op Jezus;
geven we iemand geen nieuwe kans,
maar zijn we erop uit
iemand te brandmerken en vast te pinnen
op het kwaad dat die persoon gedaan heeft,
dan zijn we bezig als die mensen
die om de overspelige vrouw heen staan
en haar zonde aan het licht brengen,
haar te kijk zetten
en haar als het ware vast ketenen aan de fout
die zij heeft begaan.

Dat is erger

Een mens kan zwak zijn,
maar is daarom nog niet verkeerd.
Een mens kan ook kiezen voor het kwade,
dan is zijn hart verhard;
die zonde is duizendmaal erger.

Daar ligt ook de reden waarom Jezus zegt
dat we niet moeten oordelen
om niet geoordeeld te worden.
Dat niet oordelen betekent dat we dat kwade
niet in het licht moeten stellen,
iemand niet moeten vastspijkeren aan z’n misstap
en dat we - als anderen daardoor geen schade lijden -
iemand een nieuwe kans moeten geven.

Binnenkant

Het betekent ook
dat we niet moeten denken
dat alleen de aanwijsbare zonden meetellen,
voor God telt ons nederig en liefdevol hart en onze inzet
en uiteindelijk wordt alles en iedereen
door Hem geoordeeld
die de binnenkant van mensen ziet
en het is zeker dat wij nog verrast zullen staan,
want God oordeelt anders dan wij,
juist omdat Hij ons hart kent.

Onze oordelen zijn vaak vooroordelen,
want wie van een afstand oordeelt,
zonder de situatie en de mensen
van binnenuit te kennen,
heeft het vaak bij het verkeerde eind.

Ver­wel­ko­men

Dat nodigt ons vandaag bij dit jubileum uit
om mensen bij onze gemeen­schap te betrekken,
met mensen op weg te gaan, hen leren kennen
open te staan en ver­wel­ko­mend te zijn.
Ik wens Uw gemeen­schap bij dit feest van harte toe,
dat U mensen zal kunnen ver­wel­ko­men en uit­no­di­gen
om mee die weg naar Jezus, naar de Vader te gaan
en daar vreugde in te vinden,
want de bood­schap van het evangelie
is een bron van kracht en vreugde voor ons leven..
Die kracht en zegen wens ik U op deze feestdag van harte toe!


Fotoserie

Klik op een foto voor een uitvergroting.
Terug