Arsacal
button
button
button


Laat hen niet zonder kerkelijke uitvaart gaan!

Eucharistieviering in de St. Laurentiuskerk van Heemskerk

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 11 augustus 2019
De St. Laurentiuskerk in Heemskerk
De St. Laurentiuskerk in Heemskerk

Zondag 11 augustus (19e zondag door het jaar C) was ik in de Laurentius­kerk in Heems­kerk voor de heilige Mis, daags na het feest van Laurentius. Ik heb er toch even aandacht aan besteed, al viert de parochie het een week later omdat het koor dan weer terug is van vakantie. Waakzaamheid was het thema en uitzien naar de eeuwigheid en de komende Heer. Jammer genoeg is dat niet iedereen gegeven. Soms laten kinderen hun gelovige ouders zonder kerkelijke uitvaart gaan...

Homilie

Laurentius

Van harte proficiat alvast met de naamdag
van uw patroon­heilige Laurentius.
Het is een mooie heilige
die moedig als martelaar is gestorven
en de keizer de armen liet zien
als de schatten van de kerk.
Gisteren was zijn feestdag,
maar ik heb begrepen dat die
volgende week hier zal worden gevierd.
En dat is goed.

Deken Cassee

Natuurlijk wil ik in deze Eucha­ris­tie
bijzonder aan deken Ton Cassee denken
die zeer ernstig ziek is.
Moge de Heer hem sterken
in deze tijd,
dat vraag ik op de voorspraak van Maria
die hij altijd zo trouw heeft vereerd.
Ik weet dat hij met geloof uitziet
naar de dag dat de Heer
die hij op aarde heeft gediend,
hem komt halen
en tegelijk ook dankbaar is
met deze tijd die hem nog gegeven is.
De laatste weken
maakte hij het gelukkig wat beter,
maar het is goed
dat we in ons gebed
in deze tijd aan hem denken.

Er komt een einde aan

De lezingen gaan deze zondag precies
over de waakzaamheid
en het uitzien naar de komst van de Heer
als iets wat voor ons allen belangrijk is.
Veel mensen praten en denken liever niet
over het einde van hun leven.
Ze denken liever aan iets leukers.
Toch is dat zo ongeveer
de enige zekerheid die wij
over ons aardse leven hebben:
er zal een einde aan komen!
Er komt een dag
dat we afscheid nemen.

 

Niet zonder kerkelijke uitvaart!

Het komt nogal eens voor
dat gelovige, godsdienstige mensen
zonder kerkelijke uitvaart
worden begraven of gecremeerd,
omdat de kinderen en kleinkinderen
aan het geloof niets meer doen.
Dat is erg jammer.
Allereerst natuurlijk
omdat we geloven in de kracht
van het gebed en van een Mis
die voor de overledene wordt opgedragen
en ook omdat het leven en de overtuiging van de overledene
niet gehonoreerd worden.
Maar ik vind het ook en heel speciaal jammer
omdat de goede woorden,
de gebeden , het wijwater en de wierook
en alle andere symbolen
juist op zo’n moment
het hart kunnen openen
van de nabestaanden
voor God en geloof.
Een uitvaart is een bezinning
op het leven
en een katholieke uitvaart
is een bijzonder moment
om iemand te helpen zich te openen!
Toen ik pastoor was
kwamen de meeste bekeringen
uit een uitvaart voort!

Materie of naasten­liefde?

De meeste van onze tijdgenoten
zijn sterk gericht op materiële zaken:
veel geld verdienen,
een mooi leven hebben,
een relatie,
er leuk uitzien,
succesvol zijn,
geëerd worden,
kunnen doen wat je leuk vindt.
In veel gevallenzijn mensen bezig
met deze zaken
en heel onze samenleving
is daar nogal op gericht.

Nu weet ik natuurlijk heel goed
dat er gelukkig ook talloze mensen zijn
die veel voor anderen over hebben,
die bij­voor­beeld mantelzorger zijn,
zich inzetten voor goede doelen
in kerk en samenleving,
in ont­wik­ke­lings­lan­den,
oog en hart hebben
 voor mensen die alleen zijn komen te staan
en dat is zeer te waarderen!
Gelukkig maar
dat deze mensen er zijn,
want christen-zijn gaat niet
over het ik en de materie,
maar het gaat onder meer over
rekening houden met anderen,
offers brengen,
een kruis opnemen,
Jezus navolgen,
niet voor jezelf leven.

Ik kende twee mensen, beiden mannen,
beiden ongeveer even oud
en beiden met een dementerende vrouw.
De ene man bracht zijn vrouw onder
in een verpleegtehuis
en nam zelf een nieuwe vriendin;
de ander kon dat thuis ook niet aan,
maar hij ging iedere dag naar het verpleeghuis.
Hij zei: “We hebben het 56 jaar goed gehad samen,
ik wil er nu ook voor haar zijn”.
Volgens de tijdgeest heeft die eerste man gelijk,
volgens ons christelijk geloof die tweede!
We redeneren allemaal weleens egoïstisch
- of bijna allemaal -
maar uit­ein­de­lijk komt het aan
op wat we geven, op de liefde,
op het er zijn voor de ander.

Een mooie lijn in het leven


Sommige mensen kiezen voor een leven
waar geen God of hemel in past.
Andere mensen leiden een leven
met een soort stijgende lijn
waar de hemel en de ontmoeting met God
de bekroning van is.
Dat laatste kan ik U aanbevelen.


We hoeven niet perfect te zijn
- en we zijn ook geen van allen volmaakt -.
Onze Lieve Heer kijkt niet of we volmaakt zijn geweest,
maar of we het hart op de goede plaats hebben.
We mogen struikelen en vallen,
er mag van alles mis gaan,
als we maar opstaan, proberen verder te gaan
in de richting van de hemel, van ons doel
en als we maar open doen als Hij komt,
dat is de waakzaamheid en de bereidheid
waarvan het evangelie ons spreekt.

Terug