Arsacal
button
button
button


Breekbaar en krachtig tegelijk

Feestdag H. Moeder Teresa in Vredeskerk gevierd

nieuws - gepubliceerd: donderdag, 5 september 2019

Op donderdag 5 september mocht ik met de zusters van Moeder Teresa (Mis­sio­na­rissen van de naasten­liefde) de feestdag vieren van hun in 2016 door paus Franciscus heilig verklaarde stichteres. Moeder Teresa was een bijzondere vrouw. Zij zag er zeer breekbaar uit, maar het was een vrouw met een enorme kracht.

De Eucha­ris­tie­viering in de Vredes­kerk was goed bezet, ook al was het een doordeweekse avond. Het is te zien dat er veel verering is voor Moeder Teresa, de in Noord macedonië uit Albanese ouders geboren vrouw, die intrad in Ierland en naar India werd uitgezonden, daar geraakt werd door het lot van de armsten en tot een nieuw initiatief kwam, de Missionaries of charity - zusters, broeders - dat een wereldwijd religieus instituut werd, in dienst van de armsten der armen.

Zusters van de Familie van Maria verzorgden de zang en zeven priesters con­ce­le­breerden bij de feestelijke Mis.

In de kerk is momenteel een tentoon­stel­ling ingericht over het leven en werk van Moeder Teresa.

Homilie

Niet herkend...

Broeders en zusters,
De opdracht die het evangelie van deze dag ons geeft is dat we goed moeten doen en Jezus mogen herkennen in de minsten. Ook de rechtvaardigen in dit evangelie hadden de Heer niet herkend. Hoewel zij niet wisten dat het de Heer zelf was die zij in de armen dienden, hadden zij toch het goede gedaan en de armen gediend. Dat is zeer prijzens­waar­dig en zij krijgen dan ook lof toegezwaaid.

Het is de Heer!

Wij echter hebben van Jezus geleerd dat het de Heer is die wij dienen in de armen. Het is de bood­schap die Hij in deze parabel met nadruk en bij herhaling onder onze aandacht brengt: “Ik had honger, ik had dorst, ik was vreemdeling, ik was naakt, ik was ziek, ik was in de gevangenis...”. Wij hebben dus nog minder een excuus dan de volken in de parabel om het goede niet te doen aan de armen en lijdenden. Bovendien geeft deze weten­schap al onze goede daden een extra dimensie: het is niet zomaar alleen iets goeds, het is een eerbetoon aan God, een daad van Godsverering. Het goede dat wij doen heeft eeuwigheidswaarde.

Zijn dorst lessen

De heilige Moeder Teresa van Calcutta was zich dit zeer goed bewust. Zo zei zij eens: “We doen het met Jezus, voor Jezus. We staan midden in de wereld maar zijn eigenlijk con­tem­pla­tieven”. We doen dit werk aan Hem: dat was de diepste beweegreden van al haar handelen en zij was ervan overtuigd dat de Heer, die zo barmhartig is en nederig van hart, snakt naar onze daden van barmhartige liefde: “I thirst”, Ik heb dorst. De enige wijze waarop wij Zijn dorst kunnen lessen is door onze daden van liefde, door onze woorden van liefde, door onze gedachten die door de liefde zijn geïnspireerd.

Niet in een kringetje

Laten we bidden dat de heilige Geest over ons mag komen en ons deze intenties en daden zal ingeven, ook als dat van ons offers vraagt. Laten we bidden dat we niet in een kringetje om onszelf blijven draaien, maar dat Jezus en Zijn liefde in het centrum van onze gedachten en intenties zal zijn.

Een weg naar de dood?

Daarmee is eigenlijk ook al gezegd dat het van het grootste belang is dat we reflecteren op onze wijze van spreken, denken en handelen. Waar die niet door de liefde waren geïnspireerd, moeten we ons bekeren. Waar de zelfzucht triomfen vierde boven de zelveloosheid, boven het verlangen om te geven, daar moeten wij erkennen dat de weg die wij gaan naar de dood toe leidt en niet naar het leven en dat we moeten omkeren.
Geef, Heer, dat wij iets van Uw onmetelijke dorst naar goedheid en waarheid mogen lessen door onze woorden en daden van naasten­liefde.

Goedheid met waarheid

Maar het is niet zozeer de goedheid van een week hart, een soort sentimentele goedheid, waar de Heer naar verlangt, die Hij graag in ons ziet, maar een goedheid die geworteld is in de waarheid, een sterke liefde, die voortkomt uit kracht. Dat mogen wij bijzonder in het leven van de heilige Moeder Teresa van Calcutta bewonderen: zij hield van de armen, zij heeft haar hele leven voor de armsten der armen gegeven, maar zij bleef geworteld in de waarheid. Zij zou nooit iets wat kwaad was, goedkeuren omwille van de lieve vrede of om zwakheid goed te praten.

Abortus

Moeder Teresa was zich bij­voor­beeld heel goed bewust dat het vaak arme mensen zijn die een kind niet kunnen opvoeden, die geen man hebben, geen onderdak en die in wanhoop hun toevlucht nemen tot een abortus. De heilige stichteres had altijd veel liefde en begrip voor deze vrouwen en voor moeders die in moeilijkheden verkeerden. Zij zou hen niet met gestrengheid of afkeuring najagen. En zij geloofde in de vergeving, dat een moeder die in wanhoop misschien haar kind had laten doden, vergeving kon ontvangen, een nieuw begin kon maken, zich mocht verzoenen met wat er gebeurd was, juist vanuit het geloof dat haar kindje dat het levenslicht niet had gezien, in de liefde van God was geborgen. En zo kwam Moeder Teresa ook op voor het kind, voor het ongeboren leven en aarzelde zij niet abortus af te keuren, want het ergste is als we het kwade goed gaan noemen - wat de Schrift noemt: het lasteren van de heilige Geest -, zoals het ook een kwaad is als we geen begrip hebben en geen liefde voor de zondaar - die wij uit­ein­de­lijk zelf ook allemaal zijn.

Primavalle

Toen ik in Rome studeerde ging ik iedere zondagmorgen naar het huis voor ongehuwde moeders dat de zusters mis­sio­na­rissen van de naasten­liefde - de zusters van Moeder Teresa - in Primavalle hebben - een wijk in Rome. Ik herinner me nog graag hoe eenvoudig, liefdevol de sfeer er was. De moeders voelden zich thuis en geliefd en zij waren zich bewust van de barmhartige liefde van God te leven. Iedere zondag was ik daar voor de heilige Mis en om biecht te horen en dat was voor mij een heel goede priesterlijke stimulans, naast mijn studie.

Breekbaar en krachtig

Ik werd toen ook uitgenodigd voor de professies en andere bijzondere Eucha­ris­tie­vieringen waar Moeder Teresa bij aanwezig was. Zij zat temidden van haar medezusters op de grond, onopvallend enerzijds, maar tegelijk was zij heel aanwezig met haar sterke per­soon­lijkheid en karakter. Zij was heel breekbaar en heel krachtig tegelijkertijd. Dat is een prachtig voorbeeld, omdat het ook voor ons geldt: wij zijn breekbare mensen, uit­ein­de­lijk kunnen wij niet terug vallen op ons eigen kunnen, wij leven van Gods genade. Het is goed ons te realiseren dat wij die genade die alles kan - voor God is alles mogelijk - ontvangen in een aardewerken pot, die gemakkelijk kapot kan gaan. Dat moet ons inspireren om heel erg te vertrouwen op de genade en daarbij zoals de heilige moeder Teresa tegelijkertijd te beseffen dat wij heel krachtig zijn door wat we hebben gekregen en dat we met Gods hulp in staat zullen zijn de goede strijd te strijden.

Ongewenst en onbemind

De ergste ziekte van vandaag, noemde Moeder Teresa het ongewenst en onbemind te zijn, door iedereen verlaten, verworpen door de maat­schappij. Die ziekte wilde de heilige genezen, niet als haar werk, haar prestatie, maar als Gods werk. Wij zijn allen geroepen - niet alleen de zusters - om daarin mede­wer­kers, co-workers, te zijn en in die zin mis­sio­na­ris van de naasten­liefde.

Bid voor ons!

H. Moeder Teresa van Calcutta, bid voor de wereld, voor de kerk, voor ons allen en geef dat wij hen die arm zijn - materieel of geestelijk - mogen dienen tot glorie en eer van U, Vader, Zoon en heilige Geest!


Fotoserie

Klik op een foto voor een uitvergroting.
Terug