Arsacal
button
button
button


Spotten of bidden?

Twee opties op het feest van Christus Koning (jaar C)

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 24 november 2019
Bij de repetitie vóór de Mis (daarna werd Sanne serieus)
Bij de repetitie vóór de Mis (daarna werd Sanne serieus)
Een half uur voor de Mis komen de eerste kerkgangers al bidden
Een half uur voor de Mis komen de eerste kerkgangers al bidden
Vanuit het transept
Vanuit het transept

Bij de repetitite vóór de mis was magistra cantus Sanne Nieuwenhuijsen nog een beetje in de sfeer van het Sint Caeciliafeest (zie foto), dat ook de kathedrale koren nogal uitbundig vieren. Maar wees niet ongerust: tijdens de Mis was zij (en het bijna voltallige kathedrale koor) weer helemaal in de sfeer van het feest dat we op deze zondag 24 november vierden: Christus Koning.

De liturgie was met het 120 koppig kathedrale koor (kinderen, heren) op deze dag extra feestelijk, wat ook tot uiting kwam in een goed gevulde kathedraal; ook dat draagt bij - natuurlijk niet aan het wezen van de Mis, maar wel - aan de feestelijkheid en het gemeen­schapskarakter van de viering.

Het evangelie is dit jaar Lc. 23, 35-43: Jezus aan het kruis, bespot door voorbij­gangers, met naast zich twee misdadigers, traditioneel bestempeld als: de goede en de slechte moordenaar.

 

Homilie

God: een man met een baard?

De kern van geloven in God
hangt niet samen met bepaalde voor­stel­lingen
die we van God kunnen hebben.
Ook volwassen mensen
blijven soms steken in een kinderlijk geloof
in een man met een grote baard op een wolk.
Als zij het christelijk geloof verwerpen,
gaat het vaak om zo’n kinderlijke voor­stel­ling.

Een mysterie in mensentaal

Nu is een kinderlijk, eenvoudig geloof
bepaald niet verkeerd,
maar tegelijk moeten we beseffen
dat de werkelijkheid
al onze gedachten en verwachtingen
te boven gaat.
Al onze voor­stel­lingen van God
zijn natuurlijk óók menselijk,
al denk ik dat we erop mogen vertrouwen
dat de beelden en voor­stel­lingen
die Jezus Christus ons in mensentaal heeft meegegeven,
het beste beantwoorden
aan dat grote mysterie,
die werkelijkheid van God
die wij uit­ein­de­lijk niet kunnen bevatten,
kleine mensen als wij zijn.

Een intelligent plan

Maar als we
de schoonheid en harmonie van de natuur
op ons in laten werken,
of als we bij­voor­beeld ons realiseren
dat de kleinste cel van ons lichaam
ingewikkelder in elkaar zit
dan de meest gecompliceerde computer,
als we zien waartoe de mens in staat is,
welke intelligentie en vaardigheden hij heeft gekregen,
als we zien hoe alles klopt en past
in een harmonie en samenhang,
dan kun je er eigenlijk moeilijk aan voorbij
 - lijkt mij -
dat hier een intelligent plan achter zit
van een maker die we God mogen noemen.

Een per­soon­lijke ervaring

En dan doet een mens ook nog
per­soon­lijke ervaringen op
van aangeraakt te worden door Gods liefde
wanneer we Gods aanwezigheid bespeuren.
Volgens mij maakt vrijwel iedereen
dat af en toe mee,
al zal niet iedereen dat zo benoemen.
Ik heb in mijn leven
tientallen verhalen gehoord van mensen
die zelfs heel wonderlijke dingen hebben meegemaakt,
die ze bijna nooit hebben durven vertellen
uit vrees voor gek te worden versleten!

Wat doen we ermee?

Zo’n ervaring is zelden iets
waar we niet omheen kunnen.
Je kunt die afwijzen
of zuiver rationeel proberen te verklaren.
We ervaren het, we worden geraakt
en dan kunnen we toch verder gaan
alsof er niets is gebeurd,
het misschien zelfs vergeten,
of we kunnen ermee verder gaan
waardoor zo’n ervaring
gaat doorwerken in ons leven.
Tegelijkertijd zijn er beproevingen en moeilijkheden.
Sommige mensen
worden aan het twijfelen gebracht
door de oorlogen en rampen die gebeuren,
anderen door ziektes en tegenslagen.
Is er wel een God als die dit allemaal laat gebeuren?

Christus Koning?

Dat is precies de tegen­stel­ling
die we op het feest van Christus Koning
vieren en gedenken.
De tweede lezing zei het bijna jubelend:
je bent al verlost,
we zijn ontrukt aan de duisternis,
wij mogen leven in het licht,
we behoren tot Gods koninkrijk.
Alles is dus al prima in orde.
De afloop is bepaald!
Maar daarna kwam het evangelie
waar Christus Koning van hemel en aarde,
hoogste en grootste van alle wereldleiders,
niet in een limousine kwam voorrijden,
maar aan het kruis hing te sterven,
zijn handen vastgespijkerd,
een kroon van doornen op het hoofd.
Zo is ons leven:
af en toe een mooie ervaring met diepte,
vaak ook de ervaring
dat God er machteloos bij-hangt, gekruisigd.
Waarom doet Hij niets?

Welke weg?

Hier ligt voor ons een kruispunt:
wordt het de weg van verwijdering
weg van een God die toch niets kan en lijkt te doen
of wordt het een toenadering
tot de God die wij soms mogen ervaren,
dan weer kunnen vermoeden?
Welke weg?

Wil en genade

Geloven is iets van ons
en het is iets dat ons geschonken wordt,
het is wil en genade,
zonder genade gaat het niet.
Maar we moeten dus ook kiezen,
steeds weer.
Uit­ein­de­lijk zijn er twee opties,
twee keuze-moge­lijk­he­den,
die ons voor ogen worden gehouden
door de beide misdadigers
die naast Jezus hangen.
De ene spot en verwerpt:
Had die God niet kunnen zorgen
dat hij niet aan dat kruis was terecht gekomen?
Die ander - in dezelfde omstandigheden - zegt:
Heer Jezus, denk aan mij!
Hij doet een beroep op Gods barm­har­tig­heid,
Zijn goedheid.
Daar spreekt vertrouwen uit en geloof.

Komen of gaan?

Welke weg?
Ik zou zeggen: nader, kom dichterbij.


Als ik u was zou ik die laatste optie kiezen,
die van die goede crimineel
naast Jezus aan het kruis!


Fotoserie

Klik op een foto voor een uitvergroting.
Terug