Arsacal
button
button
button


Mantelzorgers geëerd in katholieke kerk van Uitgeest

Concert met Soedarynja en Ronald Willemsen

overweging_bezinning - gepubliceerd: zondag, 1 december 2019
met organisator Ronald Willemsen
met organisator Ronald Willemsen
Soedarynja
Soedarynja
Mantelzorgers geëerd in katholieke kerk van Uitgeest

Zondag­mid­dag 1 december was ik in de O.L. Vrouw geboortekerk in Uitgeest waar een concert werd gegeven ter ere van mantelzorgers en vrij­wil­lig­ers. Een mooie gelegenheid om mijn waardering uit te spreken voor hun inzet!

Er waren veel mensen gekomen voor het concert, de kerk was goed gevuld en aan de reacties te horen na afloop waren de bezoekers niet teleurgesteld! Het Russisch Neder­lands Dames Vocaal Ensemble Soedarynja, onder leiding van Svetlana Tsariova, zong een flink aantal prachtige liederen uit de traditie van Rusland en Oekraïne en bariton Ronald Willemsen, die ook tekende voor de organisatie, zong ver­schil­lende fraaie solo-stukken. Na de beide openingsliederen van deze bariton, heb ik een woord van welkom en waardering uitgepsproken.

Hulde aan de mantelzorgers en vrij­wil­lig­ers

Van harte wil ik U allen welkom heten bij dit bijzondere concert, dat is geor­ga­ni­seerd om alle mantelzorgers en vrij­wil­lig­ers te bedanken.

Doordat we ons hart erin leggen...

Daar ben ik heel blij mee. We kunnen niet genoeg onderstrepen hoe belangrijk de inzet van vrij­wil­lig­ers en mantelzorgers is voor onze samenleving. Als we vrijwillig, zonder financiële vergoeding iets goeds doen, straalt de liefde die zit in wat we doen alleen maar duidelijker uit.
Ik wil dus absoluut niet zeggen dat mensen die pro­fes­sio­neel met zorg bezig zijn, dat niet met liefde doen, integendeel. Ik denk dat je zo’n beroep alleen maar kiest omdat je een hart hebt voor mensen die zorg behoeven.Tegelijk is duidelijk dat werk wat we doen niet alleen van waarde is omdat ervoor betaald wordt. Het wordt van waarde doordat we ons hart erin leggen.

Humaniseren!

In onze samenleving is dat meer dan ooit nodig. Iedereen heeft haast, ook deze week kwam weer de oproep van bepaalde politici aan vrouwen naar buiten om meer betaald werk te gaan doen. Ik was blij dat andere politici zich daartegen keerden, want het gaat er niet om dat we de samenleving meer moeten vercommercialiseren, we moeten die vermenselijken, humaniseren.

Moeder Teresa wilde daarom dat haar zusters, de mis­sio­na­rissen van de naasten­liefde, vooral aandacht zouden besteden aan de mensen die voor niemand meetellen: de stervenden, de “poorest of the poor” (de armsten van de armen).

Een samenleving met verbinding

De inzet van mantelzorgers en andere vrij­wil­lig­ers is daar een heel belangrijke bijdrage aan. Ik heb dat zelf vaak ervaren. Ook al mankeren mensen misschien veel, ze worden gelukkig door het contact dat zij hebben met mensen om hen heen; liefdevolle mensen die met zorg om hen heen staan maken het leven voor mensen de moeite waard. De liefde maakt het leven waardig en de moeite waard, een mens zonder liefde heeft het pas echt moeilijk. Er is geen groter en akeliger angst dan alleen gelaten te worden, in de steek gelaten in een samenleving waarin mensen alleen aan zichzelf denken. Laat ons dat stimuleren om te bouwen aan een samenleving met verbinding, verbinding met elkaar, aandacht en liefde. Laten we vechten tegen het individualisme dat zwakke mensen aan hun lot overlaat.

Erbarmen

De organisatoren werden bij de organisatie van dit concert gedreven door een woord van de kerkvader Augustinus: “Als het hart ziet wat voor het oog onzichtbaar scheen dan ontstaat erbarmen diep in mij”. Dit contact van hart tot hart, van mens tot mens beleeft een mantelzorger, een vrij­wil­lig­er.

Stralen en verwarmen!

Dus heel veel dank aan de organisatoren van dit concert, de heer Ronald Willemsen en mede­wer­kers en aan U allen. Dank voor Uw komst, dank voor Uw inzet, dank dat U niet aan mensen voorbijgaat, dank voor uw dienst­baar­heid!
Bij zijn uit­no­di­ging citeerde Ronald Willemsen een woord van Nelson Mandela, dat ik hier graag wil herhalen: “We zijn geboren om te stralen en om de glorie van God die in ons is naar buiten te brengen”. Deze inspiratie zal weerklinken in wat hier van­mid­dag ten gehore wordt gebracht. En ik wil die woorden van Mandela hier graag tot de mijne maken: “Mens, je bent geboren om het licht van God dat in je is te laten stralen, om deze aarde en je medemens, je naaste, te verwarmen met het licht van dienstbare naasten­liefde”.

Van harte wens ik U een mooi concert toe en heel veel zegen over alle zorg en inzet die U heeft voor mensen om U heen, dank aan alle mantelzorgers en vrij­wil­lig­ers!

Terug