Arsacal
button
button
button


Het askruisje, voor wie God zoekt...

Aswoensdag in de kathedraal

Overweging Preek - gepubliceerd: woensdag, 26 februari 2020 - 718 woorden

Op Aswoens­dag vier­den we de heilige Mis in de ka­the­draal met het heren­koor dat over­we­gend Gre­go­ri­aans zong. Die zang geeft een ingetogen sfeer, die bij Aswoens­dag past. Het askruisje dat we ont­van­gen is een teken van een keuze die we maken en een wer­ke­lijk­heid die we ons rea­li­se­ren: alles gaat voorbij...

­

Homilie

Gees­te­lij­ke dimensie

We gaan een tijd in van be­zin­ning, gebed
en beper­king in mate­rië­le zaken
om ons meer op het gees­te­lij­ke toe te leggen.
Dat is inder­daad be­lang­rijk.
Na­tuur­lijk bent U hier van­avond geko­men
omdat de gees­te­lij­ke dimensie
voor U niet zonder waarde is,
omdat u open staat
voor de ont­moe­ting met God.
Dan is het wezen­lijk
dat we met regelmaat
een periode van be­zin­ning ingaan;
 we hebben dat nodig,
zeker nu God zo afwe­zig lijkt
in de gewone samen­le­ving,
in het dage­lijks en publieke leven.

Hem in alles vin­den

Wie gelooft en leeft met God
komt Hem overal tegen;
die ontmoet Hem hier
maar ook buiten op straat,
in het werk, gebeur­te­nissen
en in de contacten met andere mensen.
Dat is de uit­daging en de kunst:
om God in alles te vin­den.

Seculiere lucht

Maar onze tijd leeft zonder God
en de gees­te­lij­ke dimensie
is weinig in aanzien.
Was ‘ongelovig’ vroeger een scheld­woord,
nu is het bijna een ereti­tel.
Die lucht die wij inademen,
raakt ons ook.
Gebed en gees­te­lijk leven
nemen een geringere plaats
in het leven van veel gelo­vi­gen in
dan zes­tig jaar gele­den.

Alles van gees­te­lij­ke waarde is kwets­baar

Als we bij­voor­beeld
een dag van ons bisdom hebben
- voor caritas, kerk­be­stuur­ders, pries­ters of wie dan ook -
beginnen we ge­woon­lijk
met gebed en de vie­ring van de Eucha­ris­tie.
Toch komen dan veel mensen pas na de Mis.
Na­tuur­lijk, ze zullen er allemaal redenen voor hebben,
de meesten zijn druk,
moeten woekeren met hun tijd
of hebben een gezin;
ze blijven niet zonder reden weg
want het zijn goede en gelo­vi­ge mensen
die daar komen,
maar we zien:
alles van gees­te­lij­ke waarde is kwets­baar,
het gees­te­lij­ke laten mensen ge­mak­ke­lijker vallen,
want dat merkt niemand,
alleen God
en die houdt Zijn mond!
Of bij­voor­beeld als we ons voor­ge­no­men hebben
dage­lijks dit of dat te bid­den,
zullen we altijd zien dat ervan alles op onze weg komt
waardoor het niet te doen lijkt
om dat vol te hou­den.
Zo zou ik tal­loze voor­beel­den kunnen noemen:
als mensen moeten kiezen
tussen een gees­te­lij­ke schat
en een mate­rië­le schat
- geld verdienen, meer werk kunnen doen,
meer tijd hebben voor ontspan­ning, enzo­voorts -
dan kiezen we vaak de mate­rië­le schat.

En zo is het in heel de samen­le­ving:
de zaken die echte en blijvende waarde bezitten,
die een mooie gees­te­lij­ke dimensie kennen,
wor­den vaak het eerst ver­waar­loosd.
En alles van waarde is weerloos.

God vin­den

Daarom hebben we nu
de veer­tig­da­gen­tijd gekregen:
deze tijd wil ons be­zin­ning geven:
Mens, zegt de liturgie ons,
keer terug van de wegen
die je verwij­de­ren van gees­te­lij­ke rijkdom
om opnieuw je Heer en God te ontdekken
als een liefde­volle Vader,
die de eerste plaats verdient
in het leven van Zijn kin­de­ren.

De wolf die je voedt

Drie zaken zijn het
waarom het nu gaat:
vasten, gebed en aan­dacht voor de armen.
Gisteren bij de Alpha cursus,
werd dit verhaaltje ver­teld:
er kwam een leer­ling naar voren
- zo ver­telt dat verhaal -
die zijn meester vroeg:
in mij leeft goed en kwaad,
wat zal over­win­nen?
Het ant­woord van de leraar was:
de wolf die jij het meeste voedt
zal het hardste groeien.

Voed de vraat­zuch­tige wolf
van het ma­te­ri­alisme,
van het egoïsme
en de honger naar bezit en macht,
maar liever niet,
want dan gaat ie groeien
en zullen we er nog meer last van krijgen.

Voornemen

Wat gaan we doen in deze vas­ten­tijd?
Het beste is
met een concreet voornemen te werken,
iets wat haal­baar is
en we vol kunnen hou­den
en wat tege­lijk een offer is,
een offer ter ere van God.
Het offer dat we brengen
voedt de kracht van de heilige Geest in ons.

Askruisje

U bent nu zo van harte uit­ge­no­digd
naar voren te komen
en het askruisje te ont­van­gen.
Ook als U niet katho­liek bent
mag U daaraan gerust meedoen
als teken dat U deze veer­tig­da­gen­tijd
bewust wil binnen gaan.

Dat kruisje, getekend met stof en as op ons voor­hoofd
ver­wijst naar de ver­gan­ke­lijk­heid
van ons men­se­lijk bestaan
en het is een uitdruk­king van ons verlangen
een weg van beke­ring en levens­ver­nieu­wing
te gaan.

Van harte wens ik U een gezegende Veer­tig­da­gen­tijd!

Terug