Arsacal
button
button
button
button


‘In die tijd was er iemand ziek...’

Jezus en de Corona-epidemie

Overweging Preek - gepubliceerd: zondag, 29 maart 2020 - 1037 woorden
Beelden uit de kathedraal: achter het bedekte beeld van Bavo
Beelden uit de kathedraal: achter het bedekte beeld van Bavo
‘In die tijd was er iemand ziek...’
‘In die tijd was er iemand ziek...’

Met de vijfde zon­dag van de Veer­tig­da­gen­tijd begint de lij­dens­tijd: de beel­den in de kerken wor­den vaak bedekt tot Pasen; op Goede Vrij­dag zal het kruis wor­den "ont­huld". Het is een teken en sig­naal dat we uit­ge­no­digd zijn om te focussen, ons te richten op het lij­den van Jezus. Deze zon­dag was het evan­ge­lie dat van de opwek­king van Lazarus (Jo. 11, 1-45). Het toont ons Jezus als begaan met de zieken en Heer van het leven, die Lazarus nieuw leven geeft. Geen gek thema in Corona-tijd!

Homilie

Vragen

Na­tuur­lijk hebben wij mensen
allerlei vragen aan God.
Bij ons, mensen van het rijke westen,
zijn dat vaak kri­tische vragen.
We willen in­for­ma­tie, dui­de­lijk­heid.
Behoefte aan in­for­ma­tie
is er zeker in deze crisis-tijd,
nu dat onzicht­ba­re virus-je
de wereld regeert!

Een straf?

Soms zien mensen
dat virus als een straf van God,
maar dat is een raar beeld van God
alsof Hij erop uit is om uit kwaad­heid
zich te wreken en te vergel­den.
Nee, zo is het niet!

Verwijten of bid­den?

Velen vragen dan dus wel: “Waarom? “,
Hoe zit dat dan?
Waarom moet dit ons over­ko­men?
Dat “Waarom?” wordt al gauw
een verwijt aan God:
Waarom grijpt Hij niet in?
Gelo­vi­ge mensen in armere lan­den
stellen die vraag vaak niet zozeer.
Zij ervaren dit meer
als een uit­no­di­ging om te bid­den,
zich te bezinnen, te vasten en boete te doen.

Er is veel behoefte aan be­zin­ning en gebed

Maar het verschil is niet zo absoluut.
Wij hebben een gezegde dat luidt:
“Nood leert bid­den”.
Ik kan merken
dat vele mensen nu
behoefte hebben aan be­zin­ning, gebed,
troost en kracht.
Een heel groot aantal mensen
heeft mee­ge­daan
aan het noveen­ge­bed
tot Onze Lieve Vrouw ter Nood in Heiloo,
en duizen­den mensen
volgen iedere dag
een Mis of andere vie­ring on-line
of op zon­dag via de TV.
De vie­ring met paus Fran­cis­cus
op een leeg Sint Pieters­plein,
waar hij heeft gebe­den, ge­spro­ken, gezegend,
heeft indruk gemaakt.
Veel mensen verlangen nu dus te bid­den,
zich te bezinnen,
vrede en ver­trouwen te krijgen;
ze willen steun vragen voor de slacht­of­fers
en voor al die mensen
die zich nu zo fan­tas­tisch inzetten
voor de zieken en voor ons allen;
en na­tuur­lijk vragen we
om een einde aan deze pandemie.

Hoe mensen reageren

Zeker, iedere mens reageert weer anders
op een situatie als deze.

Dat was al zo in Jezus’ tijd.
Wie bij­voor­beeld de evan­ge­lie-lezingen volgt
die in deze vasten- en lij­dens­tijd
wor­den voor­ge­le­zen in de Mis,
hoort hoeveel afweer en afkeer
er van Jezus was.
Sommige mensen vin­den Hem gewel­dig,
sommigen gaan een beetje mee,
anderen vin­den Hem maar niks,
en ruimen Hem uit­ein­delijk uit de weg.

Impact

Zo zijn er hef­tige hoogte- en diepte­pun­ten
die tege­lijker­tijd kruis­pun­ten
op onze levensweg zijn.
Als we er mid­den in zitten
kunnen gebeur­te­nissen
een enorme impact hebben.
We gaan erin op
en soms gaan we erin ten onder.
Sommigen proberen alles rationeel te bezien
of wor­den angs­tig en benauwd
- maar dat helpt ons niks -,
anderen komen nu
tot meer ver­trouwen en overgave
en dat geeft inner­lijke vrede.

Kon Hij niet maken...

Vandaag hebben we het evan­ge­lie gehoord
waarin Jezus enkele vrien­den bezoekt:
Martha, Maria en hun broer Lazarus.
Lazarus was ziek en is gestorven
en sommigen reageren met verwijt
naar de Heer die dit heeft laten gebeuren:
“Kon Hij ... niet maken dat deze niet stierf?“,
zeggen ze.
Eigen­lijk is het feit dat Lazarus gestorven is
voor hen een bewijs van wat ze altijd al dachten:
die Jezus is een knoeier,
Hij verlaat en vergeet Zijn mensen,
als het erop aan­komt heb je niks aan Hem.
Je bent gek als je in Hem gelooft!

Kan Hij uit­komst bie­den?

Anders is het bij de beide zussen Martha en Maria.
Die reageren allebei met dezelfde woor­den:
“Heer, als gij hier waart geweest,
zou mijn broer niet gestorven zijn”.
Zij uiten hiermee iets hun geloof
in de genezende, helende kracht van Jezus.
Ze geloven: Hij kan won­de­ren doen.
Maar kan Hij nu ook uit­komst bie­den?
Kan Hij nu ook die won­de­ren doen?

Wankelend geloof

Martha zet die stap, zij gelooft:
“Zelfs nu weet ik
dat wat Gij ook aan God vraagt,
God het U zal geven”.
Zij heeft en houdt ver­trouwen,
al lijkt het men­se­lijk gezien,
vol­ko­men uit­zichtloos.

Toch begint ook haar geloof
op een gegeven moment
een beetje te wankelen,
daar bij het graf van haar broer
die al vier dagen dood is.
Heeft het wel zin
om die steen van het graf te rollen?

Reacties

Zo zien we dat ieder van hen
op een andere manier reageert
op de ziekte en dood van Lazarus:
scep­tisch, met een beetje geloof of met ver­trouwen.

Met ons gaat het niet veel anders:
er zijn sceptici,
er zijn mensen die een beetje geloven,
maar ook veel aarzelen en twijfelen
en er zijn mensen met een groot ver­trouwen
al wordt dat geloof mis­schien soms
wat aan het wankelen gebracht.

De reactie van Jezus

Wie van hen heeft gelijk?
Jezus geeft een ant­woord
in het evan­ge­lie van vandaag.
Als we in de penarie zitten,
als we een­zaam zijn of geïso­leerd,
ziek zijn of bang en verdrie­tig,
als er dus een beetje een grafstem­ming heerst,
laat dan ook die woor­den in je oren klinken,
die de steen die op ons hart ligt
weg zal rollen;
het zijn die woor­den die Jezus
als ant­woord aan Martha gaf:
“Als je gelooft,
zul je Gods heer­lijk­heid zien!”

Het leven weer terug

Uit­ein­de­lijk heeft ver­trouwen ermee te maken
dat wij ons­zelf niet als een afvalproduct zien,
maar als duur­zaam geschapen,
voor eeuwig leven en geluk.
Dat is de eco­lo­gie van het hart.
Er is altijd dat uit­zicht.

En Lazarus kwam naar buiten
tot ontsteltenis van velen.
Want op het moment dat alles voorbij was,
dood en begraven,
gaf Jezus hem het leven weer terug.

Er was iemand ziek...


Dit evan­ge­lie was be­gon­nen met de woor­den:
“In die tijd was er iemand ziek”,
heel herken­baar nu, voor ie­der­een,
nu er zoveel zieken zijn.
Het ein­digde met nieuw leven
en de woor­den: velen “geloof­den in Hem”.
Laten we verder kijken dan angst en pandemie,
laten we naar geloof en ver­trouwen gaan:

“Heer, breng ons hier door­heen,
geef ons het leven terug,
dat deze epidemie een einde mag nemen;
en sterk in ons geloof en ver­trouwen
schenk ons nieuw leven,
dat wij uw heer­lijk­heid mogen zien.
Geef ons vrede...

Terug