Arsacal
button
button
button


Veel belangstelling voor kostersdag in Heiloo

evangelie:

overweging_preek - gepubliceerd: zaterdag, 23 februari 2013
kosters komen terug in grote kapel voor slot van de dag
kosters komen terug in grote kapel voor slot van de dag

Zaterdag 23 februari werd in Heiloo een kostersdag gehouden voor de kosters van ons bisdom Haarlem-Amsterdam. Zo'n 250 kosters waren gekomen voor een afwisselend pro­gram­ma. Na de viering van de heilige Eucha­ris­tie waarbij ik onderstaande homilie heb gehouden, was er een ‘luchtige’ en inderdaad geestige lezing over het kostersvak door kanselier en algemeen secretaris van het bisdom, diaken drs. E. Fennis, die tevens verant­woor­de­lijk is voor de liturgische zaken.

Na de lunch waren er workshops. Negen workshops werden aangeboden waaruit de deelnemers er twee konden kiezen: past. Lars Peetam sprak over het directorium, dhr. Schelling wees de weg in het kostersboek, pastoor Floris Bunschoten en past. Ignas Tilma gingen in op liturgische en kosters-vragen, mw. Evelyne Verheggen sprak over kunstbezit en veiligheid, diaken Fennis besprak het Paastriduüm, pastoor Jules Dresmé ging op de betekenis van de kerststal in (en hoe die op te bouwen), de heer van Welle vertelde over de produktie van kaarsen en Bauke Jonkmans over hulpverlening en wat te doen bij calamiteiten.

Ik mocht ook een workshop doen waarin ik vertelde over mijn ervaring als koster en mijn ervaringen met kosters, onder de titel "van koster tot hulp­bis­schop". Alles bij elkaar was het een zeer gevarieerd en interessant pro­gram­ma en de reacties van de aanwezige kosters waren bijzonder positief. Voor herhaling vatbaar. De organisatie van de dag was in handen van een werk­groep bestaande uit past. Fl. Bunschoten, past. I. Tilma, koster L. Hinfelaar, drs. D. Wienen (Tiltenberg) en mede­wer­kers van het heiligdom in Heiloo.

Binnenkort komt er ook een kosters­cursus (vier avonden), de eerste start in april in Langedijk; later komt die ook op andere plaatsen in ons bisdom.

Beste Kosters,

Allereerst een heel hartelijk welkom aan jullie allemaal.

Jullie zijn in veel gevallen de krachten waar de parochies op drijven en daarom verheugt het mij zeer U in zo groten getale te mogen begroeten.

Het is weer opnieuw een teken dat de kosters hart hebben voor hun kerk en voor de kerk.

En we weten het allemaal: het draagt ontzettend veel bij aan onze devotie als de kerk netjes en goed verzorgd is, als er een sfeer heerst waardoor je tot bidden kunt komen, tot die ontmoeting met God, dat ook geeft die speciale dimensie aan onze ver­bondenheid als gelovigen met elkaar in de parochie.

We zijn niet zomaar een gezellig clubje van mensen die het zo goed hebben met elkaar, nee, we zijn er, - zoals we vroeger in de catechismus leerden: “om God te dienen en hier en hiernamaals gelukkig te zijn”.

Dat bindt ons samen, daarom komen we naar de kerk.

Ik mag als hulp­bis­schop in veel parochies komen en overal staan mensen klaar - bijna altijd vrij­wil­lig­ers - om de kerk te openen, de klokken te luiden, te zorgen dat de verwarming tijdig aan staat, dat alles is voorbereid voor de Mis en om me welkom te heten.

Daar ben ik U zeer dankbaar voor, niet alleen voor dat welkom, natuurlijk, maar voor al uw inzet, omdat het zo belangrijk is dat de kerk en de eredienst goed verzorgd worden.

Ik hoop daarom dat U allen vandaag een goede en inspirerende dag mag hebben.

We hebben zojuist een evangelie gehoord wat we natuurlijk allemaal onderschrijven, want het gaat om zo ongeveer de kern van het christendom en van het voorbeeld dat Jezus ons heeft gegeven: heb je vijanden lief, bidt voor wie u vervolgen.

Theoretisch zullen we het er wel mee eens zijn misschien, maar in de praktijk is het eigenlijk verschrikkelijk moeilijk: je vijanden beminnen en bidden voor wie je vervolgen.

Het christendom is wereldwijd de meest vervolgde godsdienst.

Iemand stuurde me van de week een mail met een foto van een afgebrande kerk in Nigeria met een plein vol met de lichamen van omgekomen kerk­gangers.

Moet je dan je vijand liefhebben? De bis­schop­pen daar proberen met name de jongeren in bedwang te houden, maar dat is geen gemakkelijke opgave, want die zijn razend en dat is te begrijpen.

Maar we weten dat dit beginsel van je vijanden beminnen zo ongeveer de kern van de verlossing is: Jezus heeft het kwaad dat mensen deden, alle zonden en slechte zaken die waren gedaan, alle daden van haat en geweld tegen God en Zijn geliefde schepselen, Jezus heeft al dat kwaad willen vergoeden met goed en met liefde door Zijn eigen leven voor ons te geven.

Het ging zover dat Hij op het kruis heeft gebeden terwijl zijn beulen Hem op het kruishout spijkerden: “Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat ze doen”.

Terwijl Hij bijna stikte van de pijn die Zijn beulen Hem hadden aangedaan, probeerde Hij dat kwaad nog te vergoelijken en voor hen om vergeving te smeken.

Dat is dus het voorbeeld waarnaar we worden verwezen als Jezus zegt: “Weest volmaakt, zoals Uw Vader in de hemel volmaakt is”.

Kijk maar naar Jezus, hoe Hij het deed, want Jezus is het beeld van de Vader.

Ja, dat is natuurlijk mooi en heldhaftig, maar hoe krijg je dat voor elkaar? Eigenlijk betekent het dat we anders naar onze zogenaamde “vijanden” moeten gaan kijken.

Vorige week kreeg ik een brief doorgestuurd van een vrij­wil­lig­er in een parochie die had geschreven dat zij door andere vrij­wil­lig­ers was weggepest.

Ook het antwoord zat erbij en dat was: wij hebben je niet weggepest, je hebt jezelf onmogelijk gemaakt.

Als we ons gekwetst voelen, laten we ons gemakkelijk door onze emoties leiden en zeggen we dingen die we beter niet hadden kunnen zeggen, dan bevestigen we ons eigen gelijk en zetten de ander neer als de boosdoener.

Vaak begint de oplossing van problemen ermee dat we bereid zijn over onze schaduw heen te stappen en de ander niet meer als vijand te zien, anders naar de situatie te gaan kijken.

Als je daar zelf echt open voor wilt staan, helpt soms een gesprek met een wijs en verstandig persoon.

Ook heb jezelf een beetje nederigheid nodig om een ander te kunnen bereiken.

Dat betekent natuurlijk niet dat dat altijd lukt, maar door zelf een open houding aan te nemen, geef je een uitgestoken hand en schep je een klimaat waardoor mensen zonder al te veel gezichtsverlies weer tot elkaar kunnen komen.

En het is natuurlijk ook helemaal geen schande om eens een keer te biechten, zeker niet in deze veertigdagentijd! Bemin je vijanden! Ja, dat doet zich ook in onze parochies voor.

En het valt me nogal eens op dat de kosters een positieve rol kunnen spelen om een goed en vriend­schap­pe­lijk klimaat in de parochie te bevorderen.

Over de eerste christenen zeiden de andere mensen: “Kijk eens, hoe ze elkaar liefhebben”.

En dat moet men natuurlijk ook van ons kunnen zeggen! Dus: bemin je vijanden, want we zijn allemaal kinderen van die ene Vader in de hemel!

Amen.

Terug