Arsacal
button
button
button


Als alles meezit of als allen zich tegen je keren....

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 17 maart 2013
Als alles meezit of als allen zich tegen je keren....

Na enige aandacht gegeven te hebben aan de verkiezing van paus Franciscus, heb ik deze zondag in De Kwakel de volgende homilie gehouden bij het evangelie van de overspelige vrouw.

Homilie

In ons leven rijgen de gebeur­te­nissen zich aaneen.

Voor- en tegenspoed, vreugde en verdriet, teleur­stel­ling en dankbaarheid.

En iedere mens is weer een wereldje op zich: de ervaringen van de een zijn niet de ervaringen van de ander.

Voor onze Kerk was het deze week wel een heel bijzondere week.

De verkiezing van de nieuwe paus kreeg alle aandacht, dagelijks stonden de media uitgebreid stil bij de vorderingen van het conclaaf en de keuze van de nieuwe paus.

En die keuze van de nieuwe paus is voor ons natuurlijk een grote vreugde.

Paus Franciscus is een man van eenvoud, die zelf van eenvoudige afkomst is en dicht bij mensen staat en aandacht heeft voor de armen.

Tegelijk was er aan het begin van de week aandacht voor het vervolg­rap­port van de heer Deetman over misbruik en mishandeling van meisjes, met name in internaten.

Goed en kwaad, vreugde en verdriet bestaan tegelijk naast elkaar in het leven.

Dat is weleens moeilijk.

Velen van ons hebben dat ervaren: op het moment dat je zelf iets heel moeilijks meemaakt, met name wanneer je een heel dierbaar iemand moet verliezen, merk je: op hetzelfde moment zijn andere mensen vrolijk met heel andere dingen bezig, de wereld draait door en een paar dagen later lijken de mensen die wat verder van je af staan het leed dat je heeft getroffen al weer helemaal vergeten.

Dat is vaak pijnlijk.

Toch zit er ook een andere kant aan die medaille, dat we namelijk op deze manier ervaren dat onze eigen gevoelens van vreugde of verdriet, van veront­waar­diging of teleur­stel­ling, van diepe betrokkenheid of afkeer, van liefde of haat of schaamte allemaal ergens ook weer relatief zijn.

Terwijl wij misschien heel sterk in onze eigen gevoelens gevangen zijn, klinkt tot ons door - doordat anderen met heel andere dingen bezig zijn - : ook deze fase zul je weer achter je laten, je zult weer een nieuw begin gaan maken, een bladzijde om kunnen slaan.

En al wil je er misschien helemaal nog niet van horen, het leven gaat door...

Daar kan ook iets van een belofte in doorklinken: het kàn, je kunt opnieuw beginnen...

In het evangelie van vandaag gaat het om een nieuw begin, een nieuwe kans, die Jezus geeft aan een vrouw die in grote angst en grote moeilijkheden verkeert.

Zij is betrapt op overspel zij verdient geen kans meer, het oordeel staat al vast.

Betrapt op overspel, daar staat de doodstraf op.

De vrouw was daarbij de zwakste partij in de toenmalige maat­schappij.

Over de man met wie zij het overspel bedreef wordt niet gesproken.

Aan Jezus wordt een oordeel gevraagd: als Hij de wet van Mozes geen gelijk geeft en zegt dat de vrouw niet gestenigd hoeft te worden, krijgt Hij de Schriftgeleerden tegen zich en staat Hij te boek als een lasteraar van de Wet van God.

Als Jezus echter zou bevelen de vrouw te stenigen zou Hij te kijk staan als onbarmhartig, als iemand die geen genade kent.

De Farizeeën zijn niet alleen tegen die vrouw die zij willen veroordelen, maar ook tegen Jezus die zij aan het kruis zullen brengen.

Een gevoel van hardheid leidt hen jegens die vrouw en gevoelens van jaloezie en haat tegen die Man van Nazaret die wonderen doet en vele mensen trekt.

Er was voor de vrouw geen uitkomst meer toen zij eenmaal was betrapt.

Een hele groep vooraanstaande mannen is tegen haar, de Wet van Mozes is tegen haar: zij moet gestenigd worden.

Het kan niet anders of zij denkt: dit is het einde, voor mij geen nieuwe kans, er is geen toekomst meer.

En wat doet Jezus dan? Hij confronteert die Farizeeën en Schriftgeleerden met de breekbaarheid van hun eigen bestaan: “Wie zonder zonde is werpe de eerste steen”.

En Hij laat voor die vrouw in haar zonde en nood een nieuw leven opengaan.

In feite is dit wat ons geloof iedere keer opnieuw met ons wil doen.

Gaat het je goed? Ben je verheugd en blij, heb je succes, ben je de gelukkigste man van Nederland? Denk er dan aan hoe breekbaar en vergankelijk alles is, en hoe klein en zwak jezelf ook eigenlijk bent.

Probeer je zelf ook dan te zien als kleine mens voor die grote Schepper die je ieder moment van de dag Zijn levensadem geeft zodat je kunt bestaan.

En gaat het je slecht? Ben je bedroefd, geraakt door verdriet of bevuild door de zonde? Zie je geen toekomst? Geloof en vertrouw dat jouw Schepper en Heer groter is dan jezelf, dat Hij die je geschapen heeft een toekomst voor je heeft, dat je Hem vertrouwen mag.

God is altijd groter.

De Farizeeën worden in hun machtspositie herinnerd aan hun eigen zwakheid; de zondares wordt opgebeurd en vrijgesproken.

Zo worden we vandaag aangemoedigd in voor- en tegenspoed te geloven en te vertrouwen dat God met ons leven bezig is.

AMEN.

Terug