Arsacal
button
button
button
button


Het graf van Sint Nicolaas is in Bari

Wat is liefde? Overwegingen bij de barmhartige Samaritaan

Overweging Preek - gepubliceerd: zondag, 13 juli 2025 - 1582 woorden

Zondag 13 juli, 15e zon­dag door het jaar, heb ik de heilige Mis gevierd in de ponti­fi­cale basiliek van Sint Nicolaas te Bari in Zuid-oost Italië en de ka­the­draal bezocht met aan­slui­tend een bezoek aan de bis­schop.

Relieken

De relieken van de heilige Nicolaas zijn in de elfde eeuw vanuit het intussen Islami­tisch gewor­den Turkije, naar de haven plaats Bari geko­men, waar ter ere van deze relieken een basiliek werd gebouwd. Die bouw werd gedragen door de devotie van de mensen die actief hebben bij­ge­dragen, ook met allerlei bouw­ma­te­rialen die voorhan­den waren. Zo heeft de kerk allemaal ver­schil­lende pilaren.

Oecumene

In de crypte ligt het graf van de heilige Nicolaas, dat tege­lijk een be­lang­rijke oecu­me­nische plaats is. Daar hield paus Fran­cis­cus samen met oecu­me­nisch partiarch Bar­tho­lo­meus en andere oosterse patriarchen een ont­moe­ting, waarbij ver­te­gen­woor­digers van alle oosterse kerken, ook bij­voor­beeld Kopten en Russisch Ortho­doxen, en ver­te­gen­woor­digers vanuit het pro­tes­tantisme aanwe­zig waren. We kunnen nog niet samen Eucha­ris­tie vieren, maar wel gebruiken deze oosterse kerken het­zelfde altaar voor hun Litur­gie en niet lan­ger de Ortho­doxe kapel die in de vijfti­ger jaren van de vorige eeuw nog werd ingericht als een be­lang­rijke oecu­me­nische stap en door de Apos­to­lisch nuntius van eer­tijd, Kard. Paolo Giobbe, is inge­ze­gend. Bij het graf hangt een dubbele lamp die met olie wordt gevoed en een vlam geeft (zie foto). Het duidt de grote ver­bon­den­heid aan met de oosterse kerken die met de Latijnse kerk dezelfde vlam van het geloof bran­dend hou­den.

Manna

We wer­den harte­lijk ont­van­gen door de prior van de dominicanen die ons ook heeft rondgeleid. Naast het manna van Sint Nicolaas - daar­mee wordt aangeduid het zeer zuivere water dat zich in het graf van de heilige bevindt en dat jaar­lijks wordt weg­ge­no­men en wordt uitgegoten in wij­wa­ter dat wordt uitge­ge­ven aan de gelo­vi­gen. De paters Dominicanen willen deze devotie voor dit "manna" niet aan­moe­di­gen, maar ook niet verbie­den.

Bezoek aan de ka­the­draal

Daarna bezochten we de ka­the­draal waar we een des­kun­dige rond­lei­ding kregen van de heer Michele Casano. De ka­the­draal is omstreeks dezelfde tijd gebouwd als de basiliek en daar wordt een oude icoon van Maria vereerd, Maria als degene die de weg wijst (Hodegetria). Onder de ka­the­draal is de vorige ka­the­draal uitgegraven die teruggaat tot de vijfde, zesde eeuw. Bij de ka­the­draal is een nieuw dio­ce­saan museum geopend, dat onder meer de rollen bevat waarop het Exultet staat, de lofzang op de Heilsge­schie­de­nis, die in de paas­nacht wordt gezon­gen. De tekst is echter die welke in de litur­gie van Benevento werd gebruikt en die wijkt flink af van het "Laat juichen..." dat wij uit onze litur­gie kennen.

Bezoek aan de aarts­bis­schop

In het bis­schop­pe­lijk paleis dat pas prach­tig is gerestaureerd, had­den we een harte­lijke ont­moe­ting met de aarts­bis­schop van Bari-Bitonto, mgr. Giuseppe Satriano. Op deze manier werd de band aan­ge­haald met de plaats van Sint Nicolaas waar de stad Am­ster­dam en onze co ka­the­draal daar en ver­schil­lende anderen kerken in ons bisdom aan zijn toegewijd.

In de basiliek van Sint Nicolaas heb ik de volgende homilie gehou­den tij­den de heilige Mis van 10.30 uur. Het Evan­ge­lie was dat van de barm­har­tige Samari­taan.

Omelia

Amare il tuo prossimo

Bari e Am­ster­dam

è per me una grande gioia poter celebrare la Santa Messa in questo santuario di San Nicola. Egli è il santo patrono di Am­ster­dam, capitale dei Paesi Bassi e città della mia diocesi. Am­ster­dam festeggia quest'anno il suo 750° anniversario e sin dai tempi più antichi San Nicola è il suo patrono. Anche diverse chiese della diocesi sono dedicate a San Nicola.

Nicea

San Nicola era un santo della carità e della fede, che professò tra l'altro al Concilio di Nicea, di cui quest'anno ricorre il 1700° anniversario. L'amore per Dio e l'amore per il prossimo si manifesta­vano nella sua persona e nella sua vita.

L' amore

Sappiamo che l'amore è il coman­damento più importante che Gesù ci ha lasciato. E penso che tutti noi abbiamo speri­mentato che l'amore, l'amore per Dio e l'amore per il prossimo, non sono sempre facili. Questo amore non è un senti­mento ma è piuttosto un voler bene al Signore nostro, alla beata vergine Maria, i santi e agli uomini. È vivere in comunione con Dio ed i prossimi.

Amare Dio?

A volte succede però qualcosa che troviamo molto difficile, a volte ci capita una grande sofferenza, a volte ci chiediamo perché Dio non ci ha preservato da questo o quello. Non sempre otteniamo una ris­posta, perché Dio rimane in definitiva un mistero per noi. Allora non è così facile cre­dere, amare Dio e arrivare alla resa. Eppure sappiamo bene che questa è la via per poter continuare a essere pellegrini della speranza. Se l’amore lascia i nostri cuori, perdiamo tutto. Odio e rancore non sono strade percorribili.

La ris­posta di Gesù e Maria

Non c'è altra ris­posta per noi se non quella di Gesù stesso che, di fronte alla sua sofferenza, disse a suo padre: non la mia volontà, ma la tua sia fatta; e anche la ris­posta della beata Vergine Maria all'angelo: sia fatta a me secondo la tua parola.

Amare il prossimo?

Anche l'amore per il prossimo non è sempre così facile. Perché non si tratta sempre di un prossimo che ci piace molto, che consi­deriamo un amico. Anche in questo caso l'esempio di Gesù è indicativo: Gesù è venuto per dare la sua vita per i peccatori, per ripagare il male con il bene. Aiutaci, Signore, ad amare ognuno con l’ amore che viene da Te!

Il buon Samaritano

Oggi abbiamo ascoltato nel Vangelo la parabola del buon samaritano. Un sacerdote e un levita, uomini religiosi, passarono accanto a un loro connazionale che giaceva ferito e bisognoso di aiuto. Passò un forestiero, un samaritano, un membro di un popolo odiato dai Giudei. Il samaritano vinse i suoi senti­menti, la distanza che c'era tra Giudei e samaritani. Si fece prossimo. Si inginocchiò e si prese cura della persona sofferente.

Aiutaci!

La parabola ci insegna che non devono essere i nostri senti­menti a deci­dere, né le nostre preferenze o avversioni, ma il bene che possiamo fare, l'amore che possiamo dare a Dio e al prossimo. Aiutaci, Signore, ad amare!

Homilie

Je naaste lief­heb­ben

Bari en Am­ster­dam

Het is voor mij een grote vreugde om de Heilige Mis te kunnen vieren in dit hei­lig­dom van Sint-Nicolaas. Hij is de patroon­hei­lige van Am­ster­dam, de hoofd­stad van Neder­land en een stad van mijn bisdom. Am­ster­dam viert dit jaar zijn 750-jarig jubileum en sinds de oudste tij­den is Sint-Nicolaas zijn patroon­hei­lige. Ook ver­schil­lende kerken in het bisdom zijn aan Sint-Nicolaas gewijd.

Nicea

Sint-Nicolaas was een heilige van de naasten­liefde en het geloof, dat hij onder andere beleed op het Concilie van Nicea, waar­van dit jaar het 1700-jarig jubileum wordt her­dacht. De liefde voor God en de liefde voor de naaste mani­fes­teer­den zich in zijn persoon en in zijn leven.

De liefde

We weten dat de liefde het be­lang­rijk­ste gebod is dat Jezus ons heeft nagelaten. En ik denk dat we allemaal hebben ervaren dat de liefde, de liefde voor God en de liefde voor de naaste, niet altijd ge­mak­ke­lijk is. Deze liefde is geen gevoel, maar veeleer een welwillend­heid tegen­over onze Heer, de zalige Maagd Maria, de heiligen en de mensen. Het is leven in ge­meen­schap met God en de naasten.

God lief­heb­ben?

Soms gebeurt er echter iets dat we heel moei­lijk vin­den, soms over­komt ons een groot lij­den, soms vragen we ons af waarom God ons niet heeft behoed voor dit of dat. We krijgen niet altijd een ant­woord, omdat God uit­ein­delijk een mysterie voor ons blijft. Dan is het niet zo ge­mak­ke­lijk om te geloven, God lief te hebben en tot overgave te komen. Toch weten we goed dat dit de weg is om pelgrims van de hoop te kunnen blijven. Als de liefde onze harten verlaat, verliezen we alles. Haat en wrok zijn geen begaan­ba­re wegen.

Het ant­woord van Jezus en Maria

Er is geen ander ant­woord voor ons dan dat van Jezus zelf, die staande voor zijn lij­den tegen zijn Vader zei: niet mijn wil, maar de uwe geschiede; en ook het ant­woord van de neilige Maagd Maria aan de engel: mij geschiede naar uw woord.

De naaste lief­heb­ben?

Ook de liefde voor de naaste is niet altijd zo ge­mak­ke­lijk. Want het gaat niet altijd om een naaste die we erg mogen, die we als een vriend be­schou­wen. Ook in dit geval is het voor­beeld van Jezus rich­ting­ge­vend: Jezus is geko­men om zijn leven te geven voor de zon­daars, om het kwaad met goed te vergel­den. Help ons, Heer, om ieder te lief­heb­ben met de liefde die van U komt!

De barm­har­tige Samari­taan

Vandaag hebben we in het Evan­ge­lie de parabel van de barm­har­tige Samari­taan gehoord. Een pries­ter en een leviet, reli­gi­euze mannen, liepen voorbij aan een land­ge­noot die gewond en hulp­be­hoe­vend op de grond lag. Er kwam een vreem­de­ling voorbij, een Samari­taan, een lid van een volk dat gehaat werd door de Joden. De Samari­taan overwon zijn gevoelens, de afstand die er was tussen Joden en Samaritanen. Hij maakte zich tot naaste. Hij knielde neer en zorgde voor de lij­dende persoon.

Help ons!

De parabel leert ons dat niet onze gevoelens moeten beslissen, noch onze voor­keu­ren of afkeren, maar het goede dat we kunnen doen, de liefde die we kunnen geven aan God en de naaste. Help ons, Heer, om lief te hebben!


post deze webpagina op: Facebook X / Twitter

Fotoserie

Klik op een foto voor een uitvergroting.
Terug