Is er nog hoop... in déze wereld?

H. Jaar Pelgrimage dekenaat Hoorn bij Lourdeskapel in Zwaag

In het dekenaat Hoorn was op de zon­dag­mid­dag van Kruisverhef­fing een mooie bede­vaart geor­ga­ni­seerd van­wege het Jubel­jaar, dat als thema heeft: "Pelgrims van hoop". Uit het hele dekenaat waren ruim twee­hon­derd gelo­vi­gen geko­men om samen deze dag te beleven met mede­wer­king van een project­koor uit alle pa­ro­chies. Ik stond stil bij de wereld­si­tua­tie en bij een debat in onze tweede kamer...

Pastoor Deken Samuel Mar­can­tog­nini heeft dit ini­tia­tief geno­men in samen­wer­king met vrij­wil­li­gers uit de pa­ro­chies en pastoor Álvaro Rodriguez Luque en de andere pries­ters past. Andra Geria, past. Bert Glorie, kape­laan Wim Zürlohe, kap. Dino Deltin, pas­to­raal werker Anne-Marie van Straaten.

De Lourdes­ka­pel van Zwaag

Tegen­over de H. Martinus­kerk van Zwaag staat de prach­tige Lourdes­ka­pel, waarin de grot van die Frane bede­vaart­plaats is nage­bouwd. In die kapel zijn veel ac­ti­vi­teiten van­wege het Heilig Jaar want het is een van de vijf plaatsen in ons bisdom waar de Jubileumaflaat verkregen kan wor­den (door biecht, Eucha­ris­tie, bezoek aan de plaats en gebed voor de intenties van de paus). Iedere dag is er een heilige Mis, tweemaal per week met aan­slui­tend aanbid­ding van het H. Sacra­ment. Toen we op het einde van de plech­tig­he­den daar het Lourdes­lied zongen, voelde ik me even in die bij­zon­dere stad in de Pyreneën.

Gedenksteen

Het project­koor van zo'n vijf­tig zan­gers stond onder lei­ding van dirigent R. Hoogen­boom en zong lie­de­ren die vooral goed mee te zingen waren. De vie­ring was mooi ver­zorgd. Na afloop van de Mis trok de stoet van pries­ters (alle pries­ters die niet op vakantie of retraite waren, waren bij de vie­ring aanwe­zig), acolieten, mis­die­naars naar buiten, gevolgd door de gelo­vi­gen uit de kerk. Op de trappen van de kerk was er gelegen­heid om met elkaar op de foto te gaan. Daarna trok de stoet ver­der naar de Lourdes­ka­pel, waar een gedenksteen werd ont­huld, die met dank­baar­heid her­denkt dat Zwaag dit jaar een jubileum­plaats is.

Velen uit het dekenaat maakten daarna gebruik van de moge­lijk­heid elkaar te ont­moe­ten bij koffie en thee of iets fris.

Is er nog hoop... in deze wereld?

14 SEPTEMBER FEEST VAN KRUISVERHEFFING - ZWAAG

Broe­der­schap zusters,

Een mooie dag voor een pelgrimage

Weten jullie dat het vandaag eigen­lijk een heel mooie dag is om deze pelgrimage te hou­den in het teken van het heilig jaar? Jullie weten na­tuur­lijk allemaal dat het thema van dit heilig jaar is: pelgrims van hoop en we vieren vandaag het feest van kruisverhef­fing waarop aan ons wordt gezegd in het evan­ge­lie dat God ons zozeer heeft liefgehad, dat Hij Zijn enige Zoon - Jezus - heeft gezon­den, niet om ons te oor­de­len, maar om ons te red­den.

Dit feest zegt het ons

Dit feest van vandaag ver­telt ons dus waarom wij pelgrims van hoop kunnen zijn. Wees hoop­vol, want God houdt van jou. Denk je soms weleens dat je niets waard bent, dat jij niet mee­telt, heb je soms weleens sombere of depressieve gevoelens? Denk er dan aan: God houdt van jou, Hij houdt zielsveel van jou en dat Jezus in de wereld is geko­men is daar­van het teken. Jezus heeft Zijn leven gegeven uit liefde voor jou, ja ook voor jou! Dus, wees een pelgrim van hoop!

Als het niet van­zelf gaat...

Wanneer is het be­lang­rijk om aan zo’n thema te denken wanneer is het be­lang­rijk om hoop te hou­den? Na­tuur­lijk is dat be­lang­rijk als de omstan­dig­he­den niet zo ge­mak­ke­lijk zijn. Als je in onzeker­heid zit over de uit­slag van een medisch onder­zoek, bij­voor­beeld, of als je net je baan verloren hebt, of als het niet zo goed gaat met een van de kin­de­ren, of als het jezelf niet zo goed gaat, dan is er alle reden om in de put te gaan zitten en het een beetje somber in te zien. Maar dan is er ook alle reden om naar licht­puntjes te zoeken, om je te binnen te brengen wat je hoop kan geven, om te bid­den, een kaars op te steken, enzo­voorts. Dat doe je dan omdat je een pelgrim van hoop wilt zijn.

De wereld­si­tua­tie: aan­slagen

Het stond al in de krant dat ik ook iets zou zeggen over de wereld­si­tua­tie. De wereld waarin wij leven kan ons somber maken: waar gaat het naar toe? Hebben alle grote lei­ders van de wereld hun verstand verloren? In de Verenigde Staten werd Charlie Kirk doodgeschoten, het was een teken van verhar­ding van ver­hou­dingen, polari­sa­tie in de samen­le­ving en dat gebeurde ook nog eens na ver­schil­lende “school shoo­tings”, schietpartijen op scholen met allerlei doden, in de afgelopen weken. Wat een maat­schap­pij!

Proeven op men­se­lijke embryo's

Nog iets van een heel andere orde, maar dat ook in de afgelopen week gebeurde:
Op dit moment ligt in de tweede kamer een wetsvoorstel wat wil toestaan om men­se­lijke embryo’s te maken om daar proeven mee te gaan doen. Dierproeven willen ze verbie­den maar proeven met men­se­lijk leven moet dat kunnen!? Wat is dat voor respect voor de waar­dig­heid van een mens! Ik hoop en bid dat dit er niet door komt.

Brandhaar­den en escalatie

En de afgelopen week werd het luchtruim van Polen geschon­den, een escalatie in de ver­hou­dingen tussen Rusland en het westen. Hoe zal dit ver­der gaan, komt er oorlog mis­schien? De vele andere brandhaar­den in de wereld kunnen ons ook al niet opti­mis­tisch maken: Oekraïne, Gaza, de West Bank, een aantal lan­den in Afrika, Jemen, Haïti en noem maar op. Dan vraag je je weleens af: is er nog wel hoop voor de wereld? Waar gaat dit naar toe? Hoe kun je nu nog een pelgrim van hoop zijn?

Verwacht daar het heil niet van!

Al die gebeur­te­nissen op het wereldtoneel maken ons één ding heel dui­de­lijk: je kunt, je moet je hoop niet op mensen stellen! Verwacht je heil niet van Poetin of Trump, niet van Netanjahu of hoe al die lei­ders mogen heten. Stel je hoop op God!

God is geen politicus

Ja, je moet je hoop op God stellen, maar God is geen politicus. Hij doet geen mooie loze beloften. Hij belooft je geen kalme reis maar wel een behou­den aan­komst, Hij belooft je geen leven zon­der kruis, maar wél de ver­rij­ze­nis en het eeuwig leven. Jezus zegt tot Zijn leer­lin­gen: als je Mij wil volgen moet je je kruis opnemen. Als Jezus een politicus was geweest, zou niemand op Hem hebben gestemd! Door lij­den en offers heen kom je tot de heer­lijk­heid, dat is de bood­schap van Jezus.

Je lijntje met God

Ieder mens heeft diep in zijn hart een lijntje met God of je gelovig bent of niet. Dat lijntje heet: het geweten. Je geweten is een hei­lig­dom waarin God tot ons spreekt. Dat geweten is het inner­lijk aanvoelen van je hart of iets goed is of kwaad of je iets wél of niet moet doen. Wie luistert naar de stem van zijn geweten, zal die stem steeds beter kunnen verstaan. Laten we hopen en bid­den dat ook de lei­ders van de volkeren en de politici zullen luis­te­ren naar de stem van hun geweten!

Giftige slangen

We vieren dus vandaag het feest van kruis verhef­fing. We hoor­den in de eerste lezing over de Joden in de woes­tijn. Daar had­den ze het vaak moei­lijk. In de woes­tijn is weinig te eten en te drinken en de hitte is er groot; ook waren er gif­tige slangen: komt het nog wel goed? Dat was de vraag die de Joden zich vaak stel­den en dat leidde tot opstan­dig­heid tegen God. Waarom moet ons dit gebeuren, waarom laat God dit toe? Ze zochten hun heil in andere goden, in een eigen weg, los van God. En dan komt dit moment waarover we in de eerste lezing hoor­den, dat ze wor­den gebeten door gif­tige slangen. De joden dreigen te sterven, dit komt niet meer goed. Maar Mozes bidt tot God en krijgt de opdracht een koperen slang te maken die hij moet opheffen en waarop de blik van allen zich moet richten.
Het evan­ge­lie maakte ons dui­de­lijk dat die slang eigen­lijk een beeld is van Jezus Christus die net als die slang voor ons werd opge­he­ven aan het kruis. Zo heeft Hij ons gered.

Geen stoere red­der

Wie had dat kunnen denken? Als je aan een red­der denkt, zou je mis­schien denken aan een stoere brandweerman die je uit een bran­dend huis haalt. Maar Jezus heeft ons gered door voor ons de minste te wor­den, door als een mis­da­diger aan het kruis te sterven, door te lij­den.

Zo redde Jezus ons

Hij hing daar aan het kruis, bloedde uit alle won­den, had een doornen­kroon opgekregen en spijkers door zijn han­den. Zo hing Hij daar en het werd donker, duister, mid­den op de dag. Als je dat voor je ogen ziet dan zou je denken: er is geen hoop meer, alles is afgelopen, dit is het einde. En toch was dat toen daar het meest hoop­volle moment van de hele ge­schie­de­nis! Daar ging de hemel voor ons open!

Omhoog...

Dus richt je blik op Jezus, richt je blik op God, richt je blik ook op Maria, Zijn moe­der die alles met moed en ver­trouwen heeft doorstaan. Richt je blik naar boven om een pelgrim van hoop te kunnen zijn, ook in moei­lijke tij­den.