Jezus aan het geselen.... dat zijn we niet gewend

Heilige Mis in Grootebroek

Op zon­dag 9 no­vem­ber, feest van de kerk­wij­ding van de sint Jan van Lateranen, was ik in Groote­broek voor een Eucha­ris­tie­vie­ring voor de regio West­fries­land Zuid Oost, met zang van Together.Het evan­ge­lie was dat van Jezus die de verkopers en geldwisse­laars de tempel uitjaagt met een gesel (Jo. 2, 13-22). Wat te denken van dit hef­tige verhaal?

Gelo­vi­gen

Pastoor Andrea Geria en kape­laan Wim Zürlohe con­ce­le­breer­den, diaken Mark Lieshout assis­teerde. Op deze zon­dag waren er mensen vanuit Lutje­broek, Bo­ven­karspel, Hoog­karspel, Venhuizen en Enkhuizen, zo'n 125 gelo­vi­gen. Ook zag ik mensen uit Zwaag­dijk Oost.

Fees­te­lijk

Het was een mooi en fees­te­lijk gebeuren. De kerk was fees­te­lijk aan­ge­kleed, niet alleen met fraaie bloem­ver­sie­ring maar ook met guirlandes in de pau­se­lijke kleuren. Het koor Together heeft mooi gezonmgen en na de H. Mis had ik gelegen­heid om veel mensen te ont­moe­ten.

De kerken

Na­tuur­lijk kwam de vraag op hoe het ver­der moet met de kerken. De kerken in Venhuizen en Hem zijn gesloten, maar na­tuur­lijk is men gehecht aan de eigen kerk. Het is moei­lijk en pijn­lijk om te zien dat er waar­schijn­lijk te veel kerken zijn om die allemaal open te kunnen hou­den. Dat erkennen de meeste mensen wel. Het is een vraag waar men er in de regio aller­eerst uit moet komen, voordat een derge­lijke vraag aan mij wordt voor­ge­legd. Maar het blijft hoe dan ook pijn­lijk als je niet meer alles kunt behou­den, liever zou­den we wegens plaats­ge­brek nieuwe kerken openen!

Het is in ieder geval mooi om te zien dat er geloof is en vuur om de bood­schap van het evan­ge­lie door te geven en nieuwe mensen ermee kennis te laten maken.

Homilie

Ieder­een is uit­ge­no­digd om Gods Naam te komen eren

KERKWIJDING SINT JAN VAN LATERANEN - ST. JOANNES DE DOPER, GROOTEBROEK

Broe­ders en zusters,

Dat zijn we niet gewend!

Dit zijn we niet helemaal gewend! Als we aan Jezus denken, hebben we de goede her­der voor ogen, die zijn verloren schaapjes op zijn schou­ders draagt; of we denken aan Hem als de wel­doe­ner van zieken, die rondgaat en zieken geneest of aan die Heer die een grote menigte brood en vis te eten geeft. En tenslotte denken we na­tuur­lijk aan Jezus die op het kruis voor ons gestorven is. Het kruis­beeld dat we thuis bewaren, herinnert ons aan het moment dat Jezus Christus uit liefde voor ons stierf. Daaraan wor­den we bovendien herinnert elke keer als we de Eucha­ris­tie vieren, waar­van Hij op de laatste avond van zijn leven heeft gevraagd: “Blijft dit doen om Mij te gedenken”. Dat Misoffer herinnert ons eraan dat Hij Zijn leven voor ons heeft gegeven, Zijn lichaam en Zijn bloed.

Zozeer heeft Hij ons liefgehad

Dat is allemaal nog de aar­dige, harte­lijke, zich­zelf weg­cij­ferende kant van Jezus. Dat is waar wij graag aan denken in de bele­ving van ons geloof: zozeer heeft God ons lief gehad, dat Hij zijn enig­ge­bo­ren Zoon heeft gezon­den.
God houdt van je, van ieder van ons, Hij is in Jezus geko­men om uit liefde voor ons mensen, voor ieder van ons, Zijn leven op te offeren.

In­spi­ra­tie

Zo is het ook. Veel mensen halen hier in­spi­ra­tie uit om zelf ook voor anderen klaar te staan, zelfs als je dat iets kost, als je daar offers voor moet brengen. Jezus is de Heer die kwam om er voor mensen te zijn en wij zijn ge­roe­pen om Hem daarin na te volgen: leef niet voor jezelf, doe goed aan je mede­mens, zo maken we allemaal de samen­le­ving een beetje harte­lijker en men­se­lijker.

Hij jaagt ze de tempel uit...

Maar wat is dit dan? Wat horen we vandaag uit de mond van Jezus komen? Wat is dat voor evan­ge­lie dat we net hebben gehoord? Jezus jaagt de mensen de tempel uit omdat ze zich niet goed genoeg gedragen. Ze hebben, volgens Hem, van alles in de tempel gebracht, dat er niet in thuis hoort en dat het huis van God ont­hei­ligt. De tempel is een huis voor God, niet voor allerlei andere zaken die met handel en men­se­lijke bedrijvig­heid te maken hebben. En hij jaagt al die lui met zwepen de tempel uit.

Eerbied in Gods huis

Dat is mis­schien niet direct waar wij voor ogen zien als wij aan Jezus denken! Hier is de Heer een soort “eerbied in Gods huis”, zoals je vroe­ger in onze kerken leken had met een sjerp om met die tekst, die tij­dens de vie­ring rondliepen om orde te hou­den en eerbied af te dwingen. Maar dat verwacht je toch niet zo gauw van Jezus!

God eren

Toch is dit wel een be­lang­rijk aspect. Wij zijn nu eenmaal wel geneigd om God buiten ons leven te hou­den, te denken: ach, als je maar een goed mens bent, de rest doet er niet zo toe. Eigen­lijk herinnert Jezus ons hier aan het eerste gebod: vergeet niet God je Heer te eren, Hem de eer te geven die Hem toe­komt! Dat doen we na­tuur­lijk heel bij­zon­der door ons gebed en door de vie­ring in de kerk, vooral door de Eucha­ris­tie­vie­ring die Jezus ons heeft nagelaten.

Geestes­hou­ding

En dat maakt ook wel iets uit voor ons leven, want de in­spi­ra­tie en de “geestes­hou­ding” van waaruit je leeft en iets doet, hebben wel dege­lijk veel te betekenen. Leef je vanuit je eigen maat of is de liefde van Jezus je maat? Kun je, wil je iets in liefde dragen, ook al valt het je moei­lijk, omdat je je kracht van Christus verwacht, omdat je weet en beleeft dat je niet alleen staat in het leven en dat Hij je kracht geeft naar kruis? Kun je soms over men­se­lijke grenzen heen gaan, méér doen, om een goed mens te zijn?

Onderduikers

Hier in West Friesland en op andere plaatsen hebben veel mensen dat bij­voor­beeld gedaan in de tweede Wereld­oor­log. Met gevaar voor eigen leven en ondanks alle last en ongemak die dat gaf, hebben ze onderduikers verborgen, Joodse mensen van de dood gered. Zo kun je op een bepaald moment ervoor komen te staan datje voor het goede moet gaan, voor de waar­heid, voor de liefde, ook al kost het je heel wat. Veel van die mensen hebben dat gedaan, geïn­spi­reerd door het voor­beeld van Jezus Christus, vanuit de kracht van hun geloof, ook al liepen ze daardoor zelf gevaar.

Ieder­een is ge­roe­pen, Hij is er voor allen!

Toch is dit niet alles, er zit meer in dit evan­ge­lie dan alleen dat je niet moet vergeten God te eren en je door Jezus te laten in­spi­re­ren in gebed en offer.
De handel waar het hierover gaat, het vee en het tempel­geld dat werd gewisseld, had­den allemaal te maken met de offers die in de tempel wer­den gebracht. Die handel vond ook niet in de tempel zelf plaats maar in een voorhof van het gebouw, het plein vóór de eigen­lijke tempel waar ook de hei­denen - de niet-Joden - mochten komen. Het gebaar dat Jezus hier stelt heeft daardoor nog een heel andere bete­ke­nis: Jezus komt door Zijn leven en dood, door het nieuwe Verbond dat wij in de Eucha­ris­tie vieren en te­gen­woor­dig stellen, een einde maken aan de offers van het Oude Testa­ment.

Het offer van het Nieuw verbond

Niet lan­ger moeten er offers van dieren wor­den gebracht in de tempel en niet lan­ger is God er alleen voor het uit­ver­ko­ren volk van de Joden: God is ervoor ieder­een, niemand uitgezon­derd, Jezus is voor alle mensen gestorven. Het offer dat wij vieren is een onbloe­dig Offer, het is het ene, het­zelfde offer van toen op het kruis. Dat voor­plein van de hei­denen is voor­taan dus ook een tempel, een huis van God, want ook die niet-Joden horen er nu bij, ook bij hen woont de Heer, Hij is er voor ieder­een.
Ja, Hij is er voor ieder­een en we zijn allemaal uit­ge­no­digd om steeds te blijven groeien in een per­soon­lijke relatie met Jezus, met God de Vader, met de heilige Geest en na­tuur­lijk ook met Maria die Jezus ons op het kruis als moe­der heeft gegeven.

Pelgrim van hoop

Eer God, heb eerbied voor Zijn naam, heb eerbied voor Zijn huis, laat je door Hem in­spi­re­ren in je dage­lijks leven, vraag je steeds weer af wat Jezus zou doen als Hij in jouw positie was en ver­trouw erop dat Hij dicht bij je is en van je houdt. Al je goede daden zullen door dat ver­trouwen rijker wor­den, een nieuwe dimensie gaan bevatten.
Dit jaar is een heilig jaar met als thema: pelgrims van hoop. Wees een pelgrim, ga met God, om eens aan te komen in het eeuwige huis van God, het doel van onze pelgrims­tocht, eeuwig leven en geluk als we God zullen zien van aange­zicht tot aange­zicht.