Kostersdag in Nieuw Vennep, een feestelijk gebeuren

H. Mis, ontmoeting, workshops, lezing over koster zijn

Zater­dag 29 no­vem­ber is in en bij de Nieuw Vennepse paro­chie­kerk de kosters­dag gehou­den. Overal vandaan waren kosters naar dit zuidweste­lijkste puntje van ons bisdom toe­gereisd voor een dag van vie­ring, ont­moe­ting, uit­wis­se­ling, work­shops en de lezing van ple­baan-deken Eric Fennis over koster-zijn in deze tijd. "Verbeter de wereld, begin bij jezelf": wie weet nog waar dit gezegde vandaan komt? (zie onder in de homilie).

Herberg

De kerk van O.L. Vrouw on­be­vlekt ont­van­gen heeft mooie ruimtes om grotere groepen te ont­van­gen en zo was er voor alle ongeveer negen­tig kosters plaats in wat ze in Nieuw Vennep "De Herberg" noemen.

In de kerk

Maar de dag begon, zoals het hoort, in de kerk, waar we de Eucha­ris­tie vier­den met zang van koor Mitswa. Mgr. Gerard Bruggink, deken Eugene Jonger­den, pater Matthew Thekkeyil svd (nu nog de pries­ter van Nieuw Vennep) en pastoor Eric van Teijlingen, die bin­nen­kort kanun­nik wordt van de Sint Pieter, con­ce­le­breer­den. mw. Dea Broersen was lector. De homilie die ik hierbij heb gehou­den, vindt U hier­on­der.

Work­shops

Na de vie­ring van de Eucha­ris­tie was er een lunch met broodjes en om 13.00 uur be­gon­nen de work­shops waar de kosters er twee uit kon­den kiezen: ker­ke­lijke kunst en de zorg voor ker­ke­lijk vaat­werk (Ingrid Henkemans, Catha­rij­neconvent), de symboliek van de paas­kaars en het omgaan met kaarsen (Aad en Hella Lelie­veld); het voor­be­rei­den van de Eucha­ris­tie­vie­ring (mgr. Gerard Bruggink) en koster zijn in de goede week (past. Eric van Teijlingen). Om 15.00 uur volgde een lezing over koster-zijn in deze tijd door ple­baan-deken Eric Fennis. Tijdens de lunch had ik gelegen­heid veel mensen te kunnen ont­moe­ten, vaak na­tuur­lijk kosters die ik al eer­der had ontmoet in de ver­schil­lende pa­ro­chies.

Als de wereld­si­tua­tie je weleens angst aanjaagt...

KOSTERSDAG - NIEUW VENNEP ZATERDAG IN DE 34E WEEK DHJ

Beste kosters, broe­ders en zusters,

Dank!

Aller­eerst wil ik jullie allen zeer harte­lijk danken
voor jullie inzet als koster.
Ik kom na­tuur­lijk op heel veel plaatsen in ons bisdom,
vrijwel overal zijn er heel betrokken
en meestal ook heel goede kosters.

Leren en ont­moe­ten

Som­mi­ge kosters weten alles al,
anderen leren steeds weer iets bij
en ook daar kan een dag als vandaag aan bijdragen.
Maar dit is ook een dag van ont­moe­ting met elkaar
in het kader van het H. Jaar
waarin we als pelgrims van hoop
vooruit gaan, dat is het motto.
We doen dat onder de bescher­ming van Maria,
die we in ons bisdom in Heiloo bij­zon­der eren
als Onze Lieve vrouw ter Nood.

Er is hoop

We zijn dus pelgrims van hoop.
In veel pa­ro­chies betreft die hoop
ook de jonge mensen
die betrokken raken bij het ker­ke­lijk leven,
zich voor­be­rei­den op de doop
en de opname in de kerk
en nieuw elan, nieuw en­thou­sias­me mee­bren­gen.
Dit jaar is hun aantal in ons bisdom
al tot ver over de drie­hon­derd opgelopen.

Welkom heten en be­ge­lei­den

Daar zijn we blij mee
en het is ons aller taak
om nieuwe mensen
bij het ker­ke­lijk gebeuren te betrekken,
ook als vrij­wil­li­ger, ook bij­voor­beeld als koster.
Heet hen harte­lijk welkom!
We moeten hen met veel liefde be­ge­lei­den,
want ze zijn beginners in het geloof.

Jullie hebben als kosters een mooie en verant­woor­de­lijke taak
en we mogen er dank­baar voor zijn
dat jullie die taak
in nauwe samen­wer­king met de pastoor
en de andere pas­to­rale krachten
zo goed behar­tigen.
Dank jullie wel!

Nieuw lec­tio­na­rium

We vieren deze Eucha­ris­tie
op de laatste dag van het ker­ke­lijk jaar,
ook wel litur­gisch jaar genoemd.
Vanavond begint de eerste zon­dag van de Advent,
met de moge­lijk­heid om dan al
het nieuwe zon­dags-lec­tio­na­rium te gaan gebruiken,
het lezingen­boek dat ons bisdom
gratis ter beschik­king heeft gesteld
aan de pa­ro­chies.
Het is een prach­tig boek gewor­den!
Iedere pa­ro­chie
zal ze intussen wel hebben
met dank aan de dekens die de exemplaren
in hun dekenaat hebben laten ver­sprei­den.

Oudjaar

We vieren deze heilige Mis dus
op wat je zou kunnen noemen
“ker­ke­lijk oud­jaar”.
Maar oud en nieuw raken elkaar,
want we horen in deze laatste week
en morgen op de eerste zon­dag van de Asdvent
in het nieuwe ker­ke­lijk jaar,
in de zon­dagslitur­gie
beide keren over het einde der tij­den
en de verschrik­kingen van de wereld.

Noodpakket

Denken jullie weleens na over het einde der tij­den?
Zorgen over de toe­komst van de wereld
zijn er in ieder geval wel genoeg
door het klimaat, de vele vluch­te­lingen,
de oorlogsdrei­gingen en zo meer
- hebt u al een noodpakket in huis? -.
Wat kunnen we, wat moeten we ermee?
De dekens maar wat dieper over ons heen trekken,
je omdraaien en aan andere dingen denken?
Of is er toch iets meer te doen?

In barre tij­den

Nu zijn er vaker barre tij­den geweest.
En soms waren mensen juist extra moe­dig
in donkere tij­den,
ze hielpen onderduikers, zetten zich in
en ze gingen meestal vaker naar de kerk,
nood leert bid­den,
dat is mis­schien nu ook wel weer zo.
Ik hoorde deze week het verhaal
van een vluch­te­ling uit Soedan,
een vre­se­lijk oorlogs­ge­bied.
Hij ver­telde over zijn zware vlucht naar vei­lig­heid.
“Dan is God je enige steun”,
zo besloot hij zijn verhaal.

Of in de woor­den van het evan­ge­lie:
“Zorg ervoor dat je geest niet af­ge­stompt raakt,
weest ... waak­zaam en bidt”.

Henri de Greeve

De ouderen onder U
hebben mis­schien nog weleens
van pater Henri de Greeve gehoord.
Hij was een Am­ster­dammer,
een bekende spreker voor radio en later TV
en de oprichter van de Bond Zonder Naam.
Van hem is de spreuk die we allemaal wel kennen:
“Verbeter de wereld, begin bij jezelf”.
Deze Jezuïet zat in de tweede wereld oorlog
wegens zijn verzet tegen het natio­naal-so­cia­lis­me
als gijze­laar op­ge­slo­ten in kamp Beekvliet.

Het vierde beest

In dat kamp schreef hij een toneel­stuk
over gewetens­vol mens zijn in de Nazi-tijd,
geti­teld “Het vierde beest”
naar de eerste lezing die we zojuist hebben gehoord
uit het boek Daniël.
Daniël heeft het daar over een ko­nink­rijk, het vierde beest,
dat “heel de aarde zal... verslin­den,
ver­trappen en verp­let­teren”.
Dat, dacht pater De Greeve,
moet Hitler’s Nazi-rijk wel zijn.
De gijze­laars stu­deer­den het toneel­stuk in
en ze voer­den het op in kamp Beekvliet,
dat vol zat met Duitse bewakers.
Één van de gegijzel­den stond op wacht
en kwam er een Duitse soldaat aan
dan was het ineens een lezing
over Egyp­tische kunst en hiërogliefen.

Waak­zaam en wijs

Daar zien we meteen zo ongeveer
wat de hou­ding is waartoe het evan­ge­lie ons uitno­digt:
Laat je geest niet af­ge­stompt raken,
bedwelm jezelf niet,
weest waak­zaam
en bidt dat je stand mag hou­den
voor het oog van de Mensen­zoon.

Dat wil zeggen: Denk na, let op,
probeer wijs en ver­stan­dig te zijn.
Maar degene die je naar de ogen moet zien
is niet die of die macht­heb­ber,
deze of gene aardse macht,
maar dat is de Mensen­zoon, Jezus Christus.
Wees niet te bevreesd voor men­se­lijke factoren,
voor het slechte nieuws, de ramp-scenario’s,
maar bereid je voor op je ont­moe­ting met de Heer.
Volg je geweten,
ga je weg met ver­trouwen, wandel met God,
wees een pelgrim van hoop.

Pelgrim van hoop

Er zijn in de loop van de ge­schie­de­nis
nog de nodige andere in­ter­pre­ta­ties geweest
van dat vierde beest van het boek Daniël.
Som­mi­gen dachten dat het ging om het Romeinse rijk,
anderen zagen dat beest in de Islam,
die zich over de wereld verspreidde
en ook allerlei andere opties zijn genoemd.

Er zijn dus altijd weer situaties
die ons angst kunnen aanjagen,
waarbij we ons afvragen: waar gaat dit naar toe?
De lezingen roepen ons op:
Laat je niet meeslepen,
blijf trouw aan je zelf, je diepste zelf,
ga met ver­trouwen,
loop als een pelgrim van hoop!
En moge de litur­gie waar jullie als koster
zo trouw voor zorgen
vele mensen sterken en helpen
om ver­trouwen te hou­den en hoop.