Arsacal
button
button
button


Geroepen om de oogst van de Heer binnen te halen....

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 7 juli 2013
De tentoonstelling op het oksaal in Schagen
De tentoonstelling op het oksaal in Schagen

Deze zondag mocht ik de pastoor-deken van Schagen vervangen in de Sint Christoforus­kerk. De homilie vindt U hieronder. Door de ver­plaatsing van het orgel naar het transept was in deze kerk het oksaal vrij gekomen en men besloot hier een kleine tentoon­stel­ling in te richten over de geschiedenis van de kerk en de belangrijkste momenten die daar worden gevierd, zoals doopsel, vormsel, eerste heilige communie en dergelijke. Na afloop vond er nog een gezellige ontmoeting plaats met mensen uit Schagen en omgeving die op de Tiltenberg hebben gestudeerd. Allemaal mensen die werken om de oogst van de Heer binnen te halen.... Goed om even te horen hoe iedereen het maakt thuis en bij het werk in de parochie!

homilie

De woorden van het evangelie van vandaag
gebruiken we regelmatig
wanneer het erom gaat de mensen op te roepen
om te bidden om priesterroepingen:
“Vraagt de Heer van de oogst
arbeiders te sturen om te oogsten”.
Dat is natuurlijk ook wel heel belangrijk.
Er moet gebeden worden om priesterroepingen,
anders komen ze niet,
want de Heer roept iemand
als antwoord op een verlangen
dat leeft in de geloofs­ge­meen­schap.
Of er veel of weinig roepingen zijn
heeft te maken met de vraag
of mensen verlangen naar de sacramenten,
bidden om roepingen,
waardering hebben voor het priester­schap;
en uiteindelijk heeft het dus te maken met de vraag
of er geloof is onder de mensen.
Natuurlijk is er dan ook nog de ontvanger van die roeping,
de persoon dus die door God wordt uitgenodigd:
die moet dat natuurlijk herkennen
en zien dat het inderdaad God is die aan ‘m trekt
en hij kan ook nog ja of nee zeggen
of het wegstoppen.
Het vereist soms een beetje moed
om op een roeping in te gaan
- en dat geldt eigenlijk niet alleen voor een priesterroeping
maar voor iedere roeping -,
want je komt ervoor uit,
je stelt je in feite duidelijk zichtbaar op
achter het evangelie en de kerk
door zo’n stap op de weg
van de navolging van Christus te zetten
en daar kunnen mensen soms ook wat voor terugschrikken
zeker als je dan ook nog eens hoort
dat je als lam tussen de wolven wordt gestuurd,
zoals het evangelie vandaag zegt.
Dat klinkt niet zo prettig,
maar de Heer bedoelt er juist vooral mee
dat je niet bang hoeft te zijn,
zoals die leerlingen inderdaad ervaren hebben
als ze vol blijd­schap terugkeren.
Misschien is het zo dat je bood­schap
niet overal even goed ontvangen wordt,
maar die bood­schap is het gewoon waard
om die met hart en ziel door te geven
en de Eucha­ris­tie en de sacramenten,
waarin Jezus Christus zelf bij ons komt,
zijn een grote schat voor ons leven
en dat vervult je met blijd­schap
als je daarmee leeft;
en diezelfde God die je roept,
zal ook voor de rest zorgen,
al komen er wolven op je weg,
al heb je geen geld, geen reiszak of schoeisel,
maak je niet te veel zorgen,
leef niet te angstig,
een mens lijdt het meest
onder het lijden dat hij vreest
en probeer dus wat meer op de Heer te vertrouwen.
Dat is de bood­schap
van het evangelie van vandaag,
en die is er eigenlijk voor ons allemaal.

Ik hoop overigens natuurlijk van harte
dat er ook uit Schagen nieuwe priesters
voort zullen komen.

Zelf heb ik mijn priester­schap
altijd als een grote en onverdiende genade gezien.
Wie ben ik dat ik dit doen mag,
dat ik als een andere Christus
de Eucha­ris­tie mag vieren
en Hem te­gen­woor­dig mag stellen?
Wie ben ik dat ik verlossing, bevrijding
mag doorgeven in het doopsel, de ziekenzalving, de biecht
en ga zo maar door.

Ik vind het ook niet gek
dat als je zoveel krijgt toevertrouwd
dat je dan ook meer moet geven:
aan wie veel wordt gegeven,
zal ook meer worden gevraagd.

Maar dit evangelie gaat dus niet alleen over priesterroepingen.
Er zijn ook andere goede en mooie roepingen
in Gods kerk,
zoals de roeping om diaken te worden of catechist,
zoals U hier in deze parochie heel goed weet,
want hier is zowel een diaken als een catechiste,
waar we heel blij mee zijn.

Het is goed om voor hen allen te bidden,
om moed en kracht en ijver,
om liefde en overtuigings­kracht,
want alles, ook dat laatste
- of je het hart van iemand kunt raken met de bood­schap -
is uiteindelijk een kwestie van genade
en natuurlijk van openheid bij die ander.

De leerlingen trekken uit
om de blijde bood­schap te verkondigen.
Dat is nog steeds van toepassing!
We moeten nooit bang zijn
dat het geloof zal verdwijnen.
Het verlangen naar God zit gewoon
in de mensen gebakken
en God blijft Dezelfde,
gisteren, vandaag en altijd.
In onze tijd zijn veel mensen zoekend,
juist omdat ze van huis uit
het niet hebben meegekregen
of omdat ze het pad van het geloof
al vroeg verlaten hebben
en toch later weer ervaren
dat het leven een zin en betekenis heeft,
die ons aardse schepsels overstijgt,
dat er meer is tussen hemel en aarde.
We moeten aan hen en aan allen
durven vertellen van de liefde van God!

Nu heb ik het over allen,
want dit evangelie is er uiteindelijk voor iedereen:
we zijn allemaal in zekere zin geroepen
om arbeiders te zijn in de oogst van de Heer.
Het is al iets goeds en moois als we anderen
kunnen vertellen
over wat we in de kerk hebben meegemaakt,
over wat het geloof voor ons betekend heeft
en nog betekent,
over onze dankbaarheid, onze hoop, enzovoorts.
We hoeven niet opdringerig te zijn,
maar wel mogen wij iets zeggen
over wat ons ter harte gaat.
De leerlingen van Jezus worden er op uit gestuurd
met vredevolle intenties en woorden:
overal moet hun eerste woord “vrede” zijn.
Dat betekent natuurlijk ook
dat die leerlingen zelf mensen van vrede moeten zijn:
ieder mens in zijn waarde laten,
streven naar verzoening,
niet uit zijn op revanche of wraak.
Wie de vredewens aanneemt
en de leerlingen binnenlaat
krijgt een troostende bood­schap te horen:
“Het rijk Gods is u nabij”.
Andere mensen
die de leerlingen niet ontvangen,
krijgen diezelfde bood­schap ook te horen,
maar dan klinkt die bijna dreigend:
“Het rijk Gods is nabij”.
Als we zelf mensen van vrede proberen te zijn,
is de nabijheid van het rijk Gods
niet iets om bang van te zijn,
het is een reden tot vreugde,
want je naam staat opgetekend in de hemel!

Laten we dus allen mensen zijn
die met vreugde willen werken
om de oogst voor de Heer
binnen te halen
door in woord en daad
christen te zijn.
Amen

Terug