Reliek Bernadette geplaatst in Overveen
Zondag 7 december was ik in de parochiekerk van Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen in Overveen, niet alleen in verband met het feest van de Onbevlekte Ontvangenis, titelfeest van de parochie (8 december), maar ook omdat er een reliek van Bernadette werd geplaatst.
Lourdes
Het was een mooie dag om dit te doen want het patroonsfeest van de kerk heeft alles te maken met Lourdes waar Maria als "De onbevlekte ontvangenis" wordt vereerd.
Zang
De feestelijke viering werd opgelusiterd door de prachtige zang van Cantemus Domino en de Boaz Cantorij o.l.v. Paul Waerts. Het koperblazersensemble Emergo Castricum zorgde voor feestelijke begeleiding. Pastoor mgr. Putter concelebreerde en diaken Philip Weijers assisteerde.
De nis in de Mariakapel
Aan het einde van de Eucharistieviering gingen we naar de Mariakapel, waar een nis is die in de afgelopen tijd gereed is gemaakt om daar zichtbaar de relikwie van Bernadette te bewaren. De relikwie is een haar van de heilige, die in 1925 bij gelegenheid van haar zaligverklaring is afgenomen en, verzegeld met het zegel van de bisschop van Nevers, in een kleine relikwiehouder is geplaatst. De heer Oege Lam die de relikwie ter beschikking van de kerk heeft gesteld, gaf aan het einde van de Mis, na de zegening van de plaats waar de relikwie wordt bewaard, een uitleg van de geschiedenis. De relikwie is aan de familie geschonken bij de geboorte van een kindje dat de naam Bernadette kreeg, nu de echtgenote van de heer Lam.
Een dode boomstronk
TWEEDE ZONDAG VAN DE ADVENT - OVERVEEN - RELIEK H. BERNADETTE
Verwachting
“Verwachting” is een woord
dat hoort bij de decembermaand,
niet alleen omdat dan het Sinterklaasfeest wordt gevierd,
- ik hoop dat de Sint uw huis niet voorbij is gegaan -
maar vooral omdat deze Adventstijd
een tijd van verwachting is.
Dat thema van “verwachting” past ook heel mooi
in het heilig jaar dat we dit jaar vieren.
Dat heeft als motto “pelgrims van hoop”
en leven met verwachting
is natuurlijk precies dat:
dat is altijd met hoop uitzien naar...
Bernadette
En vandaag staan we natuurlijk stil
bij een bijzondere gebeurtenis:
een reliek van Bernadette krijgt een plaats
in de Mariakapel.
Bernadette was een eenvoudig kind,
met een eenvoudig hart, eerlijk en oprecht,
een hart met geloof,
daarom mocht zij Maria zien.
Velen gaan naar Lourdes
als pelgrims van hoop.
Onbevlekte Ontvangenis
Daar wordt Maria vereerd
als de Onbevlekte Ontvangenis,
ook daarbij staan we vandaag graag stil,
want morgen is dat hoogfeest
van de onbevlekte ontvangenis van Maria
en dat is het patroonsfeest, het titelfeest van deze kerk.
Pelgrims van hoop.
Als het niet zo hoopvol is...
Nu is niet iedere situatie even hoopvol
en daar gaat het vandaag over in de lezingen.
Ik denk dat we bijna allemaal wel
periodes in ons leven hebben meegemaakt
dat het niet zo lekker liep:
relatieproblemen, gezondheid, je werk,
iets met de kinderen of kleinkinderen,
een overlijden,
juist als je geraakt wordt
in wat je het meest dierbaar is,
voel je de pijn het meest,
hakt het er het diepste in.
Vaak gaat het dan over iets of iemand
waarvoor we, voor wie we
ons heel veel moeite of
aan wie we veel liefde hebben gegeven,
of van wie we veel liefde hebben ontvangen
als het dan toch nog niks wordt,
of als we zo iemand moeten missen,
doet dat extra pijn.
Soms gaat het zover dat we geen uitzicht zien,
geen perspectief op verbetering.
Een mens kan zich voelen
als een bloem in de knop gebroken,
als een boom die met wortel en tak is uitgerukt.
zonder hoop of uitzicht.
Moet je het dan inderdaad maar opgeven?
Heeft het nog wel zin je in te zetten?
Haak je teleurgesteld af?
Dan maar verdrinken in je verdiet?
Of ga je dan juist naar het vertrouwen
dat je niet alleen bent,
dat je wandelt als pelgrim
en de Heer ook bij storm en tegenwind
met je meegaat...
De wisseling van onze ervaringen
Aan de andere kant:
meestal zijn we trieste, donkere periodes
gauw vergeten
als het toch omdraait,
onze situatie verandert en er uitzicht komt;
en zo ook kunnen mooie gebeurtenissen uit het verleden
hun glans verliezen
als je zwaar in de pijn en problemen zit.
Maar onze ervaring van situaties
die ten goede veranderen,
dat onze gevoelens vaak betrekkelijk zijn,
we daar niet op moeten koersen,
die ervaring helpt ons zeker om door te gaan,
niet op te geven, hoop te houden.
Hoop houden is zeker een christelijke roeping.
Soms zijn we met onze aandacht
helemaal gericht op wat er fout gaat
en wat ons pijn doet,
terwijl er ook mooie dingen gebeuren,
die nauwelijks doordringen..
Wat gaat er wel goed?
Wat is er nog wel dat je vreugde geeft?
Laten we ons allereerst richten op wat hoop geeft
op wat Gods goedheid ons belooft:
Hij belooft ons een toekomstige vreugde en eeuwig leven.
Een dode boomstronk
Zoals ik al zei:
de lezingen gaan daar vandaag over.
De profeet Jesaja heeft het over een boomstronk,
een boom die is omgekapt of afgestorven,
daarmee vergeleek hij het koninkrijk van Juda,
dat bedreigd werd door andere volken
en als een dode boomstronk zou gaan worden.
Het leek allemaal over, het einde was daar,
maar zo zou het toch ook weer niet zijn,
want er kon uit zo’n boomstronk
die dood lijkt,
een twijgje met blaadjes en vruchten ontspruiten,
nieuw leven uit iets wat dood leek.
Toekomst
Met dat beeld voorspelt Jesaja in die ellende van toen
een toekomst, de komst van een vredevorst
die er voor alle volkeren zal zijn
en die Jesaja zal noemen: Immanuël, God met ons.
Jesaja, geboren rond 765 voor Christus,
voorspelde zo de komst van de Messias, Jezus Christus,
al zou die pas honderden jaren later gebeuren.
Jesaja zegt dus dat er hoop is op een betere toekomst,
maar in feite is dat nog ver weg.
Alleen: er is perspectief,
de problemen van zijn tijd
staan uiteindelijk in een positief perspectief.
Vruchten dragen
Maar dat positieve perspectief
van die dode boomstronk
die toch zal gaan uitgroeien,
is niet alleen iets waarop we
met onze armen over elkaar
rustig kunnen gaan zitten wachten.
Nee!
In het evangelie hoorden we de boodschap
van Johannes de Doper
en daar komt weer
dat beeld van die boom naar voren:
“Elke boom die geen goede vruchten draagt,
wordt omgekapt en in het vuur geworpen”.
Die boom waarover Johannes het heeft
is een beeld voor ons leven:
we moeten zelf ook iets doen!
we groeien en onze jaren nemen toe,
soms was het fijn, soms was het moeilijk,
maar wat telt zijn de vruchten die we dragen,
de mooie bijdragen die we geven
voor God, voor onze naaste, voor de maatschappij.
Ben je als een boom die mooie zaadjes verspreidt?
Kun je genieten van het goede dat je doet,
de mooie zaadjes die je uitzaait?
Dat is onze roeping
en dat maakt ook de moeilijke perioden
beter te dragen.
Een bijzonder cadeautje
Soms geeft God een bijzondere genade,
een onverwachte wending, een mooi cadeautje.
Zo gebeurde het in het leven van de kleine Bernadette:
zij kwam uit een arm gezin, met veel ellende;
zijzelf werd weggezet als iemand die niet kon leren,
haar eerste communie was uitgesteld.
Zij, juist zij, mocht Maria zien!
Het nodigt ons uit om voort te gaan
als pelgrim van hoop,
vertrouwend op wat God ons zal schenken.
