Ze zijn er nog: anti-katholieke gevoelens
De grootste naasting van geld en goederen in de geschiedenis van ons land, is vermoedelijk de onteigening geweest van alle katholieke bezittingen in de zestiende eeuw toen de katholieke kerk illegaal werd verklaard en katholieke burgers van hun rechten werden beroofd. Dat is gelukkig veranderd. Toch zijn anti-katholieke gevoelens nooit helemaal verdwenen. Dagblad Trouw en EO Dit gaven er onlangs weer eens uiting aan.
Ongelijke behandeling
In de zestiende eeuw gingen de katholieke kerken naar de protestanten, werd de uitoefening van de katholieke godsdienst verboden, konden katholieken geen openbare ambten bekleden en gingen alle bezittingen van de katholieke kerk naar instellingen zoals de Ridderschap. De katholieken raakten alles kwijt. Bij de heroprichting van de kerkelijke hiërarchie in de negentiende eeuw, vonden massale protesten plaats van protestantse medeburgers (De Aprilbeweging) en een politieke partij in Nederland ijverde tot in de jaren zeventig van de vorige eeuw voor een algeheel processieverbod.
Is daar eigenlijk ooit excuus voor aangeboden?
Het antikatholieke sentiment is intussen jammer genoeg nog steeds niet verdwenen. Helaas kwam dit onlangs weer eens flink naar boven...
Een bizar verhaal
In Trouw verscheen recent een bizar verhaal over priesters die vrouwen opensneden om ongeboren kinderen uit de moederschoot te halen en die te dopen. Het was min of meer ontleend aan een boek dat twee jaar eerder was verschenen en door historici al lang negatief was beoordeeld. De voorpagina en twee hele pagina's van het dagblad werden hieraan besteed alsof er nu ineens groot nieuws was!
Wat voor beeld van katholieke geestelijken?
Beantwoordt zo'n verhaal zonder nuances gebracht aan een beeld dat een van oorsprong protestants dagblad van katholieke geestelijken heeft? Protestantse omroep EO nam het op EO Dit over (met een foto van het bezoek van kardinaal Parolin aan Amsterdam dit jaar!!) onder het kopje "Priestersnede".
Op deze website en in de blog van pastoor Jan-Jaap van Peperstraten is vervolgens uitgebreid op de achtergrond en de onjuistheid van het bericht ingegaan. Anton de Wit in het Katholiek Nieuwsblad en Hendro Munsterman op X gaven een commentaar dat niet mals was (maar terzake).
Kwam er een rectificatie?
Een echte rectificatie is er niet gekomen, ook geen excuus naar de katholieke gemeenschap toe. Trouw publiceerde vijf dagen later een halfslachtig bericht ergens binnenin de krant, waaruit je kon opmaken - als je het stukje zeer precies las - dat de artikelen met de lugubere antilkatholieke priesterverhalen misschien toch niet echt helemaal waren aangetoond... Maar om deze licht terugtrekkende beweging te compenseren kwam er weer een paar dagen later een (opnieuw onzorgvuldig) bericht in de krant tegen het priestercelibaat, naar aanleiding van het uittreden uit het ambt enkele maanden eerder van een oudere priester die een huwelijk was aangegaan. Twee lezersbrieven die de afkeer van het celibaat royaal onderstreepten werden daarop in een speciaal kader, met een foto en vet gedrukt in een volgende editie geplaatst!
Het kan maar duidelijk zijn hoe Trouw erin staat...
Mag er iets meer respect zijn?
Zeker onder christenen zou ik denken en hopen dat wederzijds respect de basis zou moeten zijn. Of moet ik nu gaan denken wat voor horror verhalen ik over protestanten kan verzinnen? Nee, dat toch maar niet...
