ZALIG KERSTMIS!

Een kerstverhaal....

Van harte wens ik U allen een zalig en gezegend Kerst­feest toe! Dat de vrede die het Kind op aarde bracht en die we in de grote wereld zou zeer missen, in ons hart moge zijn, moge groeien en door ons allen doorge­ge­ven zal wor­den. Dat de Heer ons mag helpen om te leven in harmonie met Hem en met onze mede­mensen, onze broe­ders en zusters.

zalig kerst­mis!

+Jan Hendriks
Bis­schop van Haar­lem-Am­ster­dam

Een kerst­ver­haal, ter in­spi­ra­tie

DE STROHALM

Lege han­den

De her­ders zijn naar de stal geko­men
en weer weg­ge­gaan.
Mis­schien hebben ze geschenken mee­ge­bracht,
maar ze zijn weg­ge­gaan met lege han­den.

Wat heb je daar?

Ik kan me voor­stel­len
dat mis­schien één van die her­ders,
een heel jonge mis­schien,
iets uit de kribbe heeft mee­ge­no­men.
De anderen had­den het eerst nog niet zo gemerkt,
totdat één van de andere her­ders zegt:
"Wat heb je daar in je hand".
"Een strohalm uit het kribje
waarin het pas­ge­bo­ren kind heeft gelegen".
De anderen lachen erom:
"Een strohalm, dat is toch afval,
gooi die troep weg!"

Een teken

Maar de her­der schudde zijn hoofd:
"Nee, die houd ik,
het is voor mij een teken,
dat mij doet denken aan dit Kind.
En iedere keer
dat ik die strohalm in mijn han­den neem,
denk ik aan dit Kind
en aan alles wat de engelen
over het Kind hebben gezegd".

Het stro heeft waarde

En hoe is het met die her­der ver­der gegaan?
De volgende dag vroeg één van de andere her­ders hem:
"Heb je die strohalm nog steeds?
Gooi die waarde­loze prul toch weg".
Maar hij ant­woordde:
"Nee, hij is niet waardeloos.
Het Kind van God heeft erop gelegen".
"Nou, en..", lachten de anderen schamper,
"Het gaat om het Kind, niet om het stro,
dat is waardeloos".
"Nee", zei de her­der weer,
"Het stro heeft wél waarde.
Waar had dit arme Kind anders op moeten liggen?
Het stro maakt mij dui­de­lijk
dat God het kleine en weer­loze nodig heeft.
Ja, God heeft ons, kleine mensen, nodig,
wij die niet veel kunnen
en niet veel waard zijn".

Blijde her­in­ne­ring

De strohalm uit de kribbe
was heel be­lang­rijk voor de her­der.
Keer op keer nam hij 'm in de hand;
dan dacht hij aan de woor­den van de engelen
en was blij en dank­baar
omdat God zoveel van de mensen hield,
dat Hij zo klein werd als zij.

Verfrommeld?

Op een dag greep een andere her­der de strohalm weg;
hij was kwaad en schreeuwde:
"Je maakt me gek
met dat gezeur over die strohalm".
En hij verfrommelde de strohalm helemaal
en gooide die op de grond.
De kleine her­der stond heel rus­tig op,
pakte 'm, streek 'm mooi glad
en zei tegen de anderen:
"Kijk, hij is ge­ble­ven wat ie was:
een strohalm.
Heel je kwaad­heid
heeft er niets aan kunnen ver­an­de­ren,
ook al is het nog zo ge­mak­ke­lijk
zo'n ding te verfrommelen.
Zo denk je mis­schien:
wat is nu een Kind,
wat stelt dat voor.
We hebben een krach­tige helper nodig!

Nooit meer uit te bannen

Maar ik zeg je:
dit Kind wordt een Man,
en Zijn Naam zal nooit meer uit te bannen zijn.
Hij zal de woede en de verne­dering
van de mensen dragen
en vol­hou­den..
Nee, Gods liefde
is niet klein te krijgen".

De waarde van het kleine

Dit verhaal
ver­telt ons
van de waarde van de mensen en de dingen,
ook het kleinste en een­vou­digste.

Het Kind van Betlehem komt ons dat laten zien.