Wees iemand waar het licht doorheen schijnt

Maria Lichtmis in de kahedraal

Wat we zien van mensen is niet altijd de wer­ke­lijk­heid en de diepere waar­heid van hun bestaan. Maar het gaat om onze inner­lijke schoon­heid. Daar ston­den we bij stil in de vie­ring van Maria Licht­mis in de ka­the­draal. Al die mensen, allemaal wereldjes op zich... maar moge het licht van Gods genade hen verlichten.

INNERLIJKE SCHOONHEID

MARIA LICHTMIS - OPDRACHT VAN DE HEER IN DE TEMPEL2 februari

Mensen kijken...

Mis­schien hebt U dat ook weleens gedaan
- per­soon­lijk vind ik dat wel aar­dig -:
's zomers op een terrasje zitten
en wat mijmerend zitten kijken
naar al die mensen die voor­bij­gaan.
Die zijn allemaal zo ver­schil­lend:
oud en jong, ontspannen of juist verstrakte gezichten,
ondoorgron­de­lijk en gesloten
of open en vrien­de­lijk,
blij of gekweld,
mensen met haast
of juist heel ontspannen.
En dan de verschillen in kle­ding,
ook dat drukt iets van hun per­soon­lijk­heid uit.
Zoveel ver­schil­lende mensen,
zij zijn allemaal werel­den op zich,
ieder heeft zijn eigen gedachten, zijn eigen zorgen,
eigen vreug­den, eigen ge­schie­de­nis
en eigen wereld­beeld en levensop­vat­ting
en allemaal zijn ze op weg.

Op weg naar een doel...

Ook wij zijn op weg naar...,
we hebben allemaal voort­du­rend
iets waarheen we op weg zijn
en we hebben allemaal een uit­ein­delijk Doel.
Wat dragen we mee,
iwe dragen we mee in ons hart?
Het licht dat we hebben gedragen,
die kaars van Maria Licht­mis
wilde ons daar even bij stil laten staan.

Een licht dat voor alle hei­denen straalt

Die kaars die we hebben gedragen
past helemaal bij het evan­ge­lie­ver­haal
dat we zojuist hebben gehoord:
Het kind Jezus wordt
door Maria en Jozef
opgedragen in de tempel.
Een oude man, Simeon,
 neemt het kind in zijn armen
en zingt
dat dit kind een licht is
dat straalt voor alle mensen.

Een teken

De kaars die we dragen
wil een teken zijn:
Moge het licht van de Heer je verwarmen
en je pad verlichten,
moge Hij steeds je geest verhel­de­ren
met het licht van Zijn genade,
moge Hij met je mee­gaan,
moge je de weg blijven zien
en het Doel.

We hebben al een keer
zo'n kaars gehad
toen we gedoopt wer­den
of in de paas­nacht
als we aan ons doopsel denken.
En de reli­gi­euzen hebben waar­schijn­lijk
zo’n kaars gedragen bij hun professie.

Bescherm de vlam

Het vlammetje is maar klein,
het geeft een beetje warmte
en het waait ge­mak­ke­lijk uit.
Zo is het met de Heer die met ons meegaat,
Hij is er altijd, wat ons ook over­komt,
maar wij moeten soms wel ons best doen
om dat vlammetje te be­scher­men,
ervoor te zorgen dat het niet uitgaat.
Voedt de vlam,
opdat het vuur dat in ons is
bran­dend mag blijven.

Inner­lijke schoon­heid

De buiten­kant die we van mensen zien,
bij­voor­beeld op zo’n terrasje,
zegt nog niet alles.
Soms lijken mensen van buiten heel wat,
maar is de binnen­kant anders;
soms is de buiten­kant niet opzien­ba­rend,
maar als je iemand van binnen leert kennen
mag je inner­lijke schoon­heid ont­dek­ken.

Glas in lood

Mensen zijn als glas-in-lood-ramen
van een kerk.
Aan de buiten­kant zien ze er zwart en donker uit,
maar wie de kerk binnengaat
ziet pas hoe mooi ze zijn,
maar als het ‘s avonds donker is
en de lichten in de kerk zijn aan,
dan kun je juist buiten
zie hoe fraai die ramen zijn.

Zo is het ook met ons.
Het komt aan op onze inner­lijke schoon­heid
en we kunnen alleen maar hopen en bid­den
dat Gods licht in ons zozeer ontstoken is
dat het licht ook naar buiten straalt.
Een heilige is een mens,
waar het licht door­heen schijnt.

Door Hen en met Hem

En dat was de bedoeling van deze dag:
Wij zijn niet zomaar passanten in deze wereld,
we hebben een licht mee­ge­kre­gen,
dat licht heet Jezus Christus;
laten we danken voor het licht dat we al mochten door­ge­ven,
laten we bid­den dat we ook in deze vaak duistere wereld,
door Hem en met Hem een licht mogen zijn.