Priesterbroederschap Pius X: Laten we bidden en hopen...
Bavodag over tweede Vaticaans concilie
Sinds vorig jaar is er in de Bavokathedraal maandelijks een Bavodag, gewoonlijk op de derde zondag. Na de Eucharistieviering is iedereen, speciaal families, welkom voor een lezing, gebed en een lunch. De jongeren kwamen in een eigen setting bijeen. Deze zondag heb ik over het tweede Vaticaans concilie verteld.
In de belangstelling
Het tweede Vaticaans concilie staat dit jaar in de belangstelling: paus Leo XIV heeft besloten de wekelijkse audiëntie-toespraken te wijden aan dit concilie. Zo wil hij de betekenis en de leer van Vaticanum II onder de aandacht brengen en hij geeft daarmee natuurlijk ook aan dat dit concilie nog steeds belangrijkrijk is voor onze tijd en we daaruit moeten putten voor de vernieuwing van het kerkelijk leven.
Priesterbroederschap van Pius X
Het tweede Vaticaans concilie staat nu ook in de belangstelling omdat de Priesterbroederschap van Pius X, gesticht door aartsbisschop Marcel Lefebvre (+ 1991), helaas heeft aangekondigd nieuwe bisschoppen te gaan wijden, zonder mandaat van de paus. Dit zou betekenen dat de inzet van paus Benedictus XVI en paus Franciscus voor niets is geweest en de Broederschap van Pius X opnieuw een schismatieke handeling zou stellen. Als de bisschopswijding doorgaat, wordt de kloof groter en menselijkerwijs gesproken onoverbrugbaar...
Pogingen tot verzoening
Paus Benedictus XVI had in een proces van verzoening de excommunicatie opgeheven die was opgelopen door de ontvangen bisschopswijdingen in 1988, zonder pauselijk mandaat, tijdens het pontificaat van de H. paus Johannes Paulus II. Paus Franciscus voegde daaraan toe de verlening van biechtjurisdictie aan de priesters van de sociëteit van Pius X. Ook kregen zij bepaalde mogelijkheden om in afstemming met de plaatselijke bisschop geldige huwelijkssluitingen te vieren. Zelfs werd toen vanuit het bevoegde Romeinse Dicasterie het antwoord gegeven dat een gelovige die de H. Mis van de Broederchap bezocht zijn zondagsplicht vervulde, anders dus dan bij Orthodoxe kerken.
Déja vu
Maar de gesprekken die met de Broederschap zijn gehouden deden me sterk denken aan de gesprekken van Rome met aartsbisschop Codde, Apostolisch Vicaris van de Hollandse zending. De stroming die hij vertegenwoordigde vond Rome niet degelijk en streng genoeg. Het leidde tot het schisma van de Oud-katholieke kerk, die streng begon, maar nu juist heel liberaal is.
Petrus is onze garant voor de eenheid in Christus!
Geen akkoord
Er was dus veel tegemoetkoming van de zijde van de paus. Toch leidden alle gesprekken in het verleden niet tot een definitief akkoord en dat had alles te maken met gebrek aan vertrouwen en het niet volledig aanvaarden van het tweede Vaticaans concilie, ook al had mgr. Lefebvre destijds, tijdens het concilie, de conciliedocumenten wel ondertekend. Tegen de leer over de godsdienstvrijheid, de oecumene en de bisschoppelijke collegialiteit koestert de Broederschap bepaalde bezwaren, evenals tegen de postconciliaire liturgische ontwikkelingen.
Laten we hopen en bidden...
In een gesprek van de overste van de Broederschap met de kardinaal-prefect van het Dicasterie voor de Geloofsleer is de uitnodiging tot een dialoog gedaan en is dringend gevraagd de wijdingen op 1 juli niet door te laten gaan. We mogen hopen en bidden dat de priesterbroederschap daarop ingaat en de eenheid van de Kerk zal worden gediend in het geloof in de leiding van de heilige Geest, ook door de moeilijkheden heen die er in alle tijden zijn geweest. Laten we bidden en hopen...
Andere tijden...
Tijdens de lezing heb ik onder meer verwezen naar de periode van het Arianisme, toen vele bisschoppen het geloof van het concilie van Nicea niet hebben bewaard, toch kwamen er een heilige Ambrosius van Milaan en een heilige Eusebius van Vercelli en de heilige Geest bleef de Kerk leiden. Daarop mogen we vertrouwen. Het is de belofte van de Heer zelf.
In de lezing heb ik een overzicht gegeven van de belangrijkste thema's van het concilie met een korte toelichting.
(Sommige reacties op dit artikel verwezen naar bisschopswijdingen onder het communistisch regime in Oost Europa en bisschopswijdingen in China om te argumenteren dat Pius X los van Rome bisschoppen zou mogen wijden. Ik weet niet of die reacties om een serieus weerwoord vragen. In ieder geval is duidelijk dat de H. Stoel ook naar de priesterbroederschap van Pius X toe door dialoog probeert de situatie te normaliseren).


















