Foto's van mgr. Van Dodewaard (1913-1966)

Bij de zestigste verjaardag van zijn overlijden

Deze maand was het zes­tig jaar gele­den dat mgr. Johannes (Hans) van Dode­waard, bis­schop van Haar­lem, plot­se­ling overleed (9 maart 1966). Hij werd in 1958 coad­ju­tor van mgr. Huibers, die hij in 1960 opvolgde. Zijn grote ver­dienste ligt in de grote bijdrage die hij heeft gegeven aan het tweede Vati­caans concilie als lid van de theo­lo­gische com­mis­sie van het concilie en relator voor de dog­ma­tische con­sti­tu­tie Dei Verbum, over de god­de­lijke open­ba­ring.

Op 25 maart kreeg ik van Co Schouten enkele foto's van de bis­schops­wij­ding van mgr. Van Dode­waard, die ik hierbij plaats als eerbe­toon aan deze bis­schop. Het zijn foto's van een pers­bu­reau waar­van som­mi­ge des­tijds in de krant ston­den.

Na het concilie leefde mgr. Van Dode­waard nog slechts enkele maan­den. Hij had een zwakke ge­zond­heid. Van mgr. Martin de Groot die als zijn se­cre­ta­ris meereisde naar Rome, hoorde ik wel hoeveel moeite hij soms had om een stukje te lopen. Die vond hem dood op zijn bed, plot­se­ling gestorven.

In 1961, nog voor het concilie begon, werd hij uitgekozen als lid van de theo­lo­gische com­mis­sie. De dog­ma­tische Con­sti­tu­tie over de God­de­lijke Open­ba­ring kreeg het stempel van de Haar­lemse bis­schop mee, die delen van de tekst pre­sen­teerde in de concilie-aula.

Hij was overtuigd van de nood­zaak van wat we nu synodali­teit zijn gaan noemen: ook leken moesten in het beleid betrokken wor­den.Ook trachtte hij nieuwe wegen te vin­den om het evan­ge­lie ingang te doen vin­den in de harten van de mensen en in de samen­le­ving en was in die zin missio­nair gericht.