Jaargesprekken met de seminaristen van Redemptoris Mater

Op maan­dag 30 maart was ik in het Re­demp­to­ris Mater­semi­narie van ons bisdom om wat uit­ge­brei­der met de rector en vice-rector en met de se­mi­na­risten te kunnen spreken. Samen vier­den we de H. Eucha­ris­tie.

Vrucht­ba­re jaren

Het Re­demp­to­ris Mater-semi­na­rie voor se­mi­na­risten die de Neo­ca­te­chu­me­nale Weg volgen is in 1991 door mgr. Bomers, bis­schop van Haar­lem-Am­ster­dam, gesticht en heeft al vele pries­ters voor ons bisdom voort­ge­bracht. De meesten van hen zijn in allerlei delen van ons bisdom werk­zaam, een aantal van hen in andere bis­dom­men van ons land (Rotter­dam, Roermond, Den Bosch) en andere lan­den (Venezuela, Curacao) als pries­ter van ons bisdom of ter plaatse geïncardi­neerd (Polen, Spanje). Het semi­na­rie bevindt zich in Nieuwe Niedorp.

Inter­na­tio­naal

Op dit moment telt het Re­demp­to­ris Mater negen se­mi­na­risten, waar­van er drie op itinerantie zijn, dat is een of meer missie­ja­ren die zij ergens in de wereld doen voor hun pas­to­rale jaar en diaken­wij­ding. Zij komen uit ver­schil­lende lan­den, één uit ons eigen bisdom.

Studie en stages

Alle se­mi­na­risten volgen het­zelfde studieprogram van het Interdio­ce­saan Instituut Maria, Moeder van de Kerk met locaties in Heiloo en Rolduc; de pas­to­rale stages wor­den even­eens vanuit Heiloo begeleid. In totaal telt ons bisdom 19 se­mi­na­risten, één se­mi­na­rist is er voor het bisdom Gro­nin­gen-Leeu­war­den.

Overleg en gesprek

Het was goed even rus­tig tijd te kunnen nemen voor een overleg met de rector, Luc Georges, en vice-rector en studieprefect en daarna de per­soon­lijke gesprekken te hebben met de se­mi­na­risten.

We sloten af met de Vespers, Eucha­ris­tie en avondmaal.

Homilie: Lazarus, Marta en Maria

In de homilie tij­dens de Eucha­ris­tie­vie­ring stond ik stil bij het evan­ge­lie van deze dag (Jo. 12, 1-11), waarin Jezus Betanië bezoekt na de opwek­king van Lazarus. Daar ontmoet hij Lazarus, Marta en Maria en verwerpt Jezus de opmer­king van Judas dat de dure balsem (ter waarde van een jaarsala­ris!) aan de armen had moeten wor­den besteed. De evangelist geeft daarbij al aan dat Judas die opmer­king niet uit enorme be­trok­ken­heid bij de armen maakte, maar omdat hij een dief was.
Ik heb aange­ge­ven dat we in feite allemaal als chris­te­nen - en zeker als pries­ters - ge­roe­pen zijn om zowel Lazarus, als Marta en Maria te zijn.

Lazarus: getuige van de ver­rij­ze­nis

Lazarus is getuige van de ver­rij­ze­nis in zijn eigen persoon, want Jezus heeft hem uit de dood opgewekt. Wij allen zijn ge­roe­pen om getuigen van de ver­rij­ze­nis te zijn (zoals ook het over­lij­den door een ongeluk van de diakens Juan en Quinton een ge­tui­ge­nis van de ver­rij­ze­nis werd toen zij uit de ka­the­draal wer­den uit­ge­dragen onder het zingen van het lied: "Hij is verrezen").

Marta: vol ijver voor de Heer

Marta is de persoon die alles voor­be­reidt en degene die de gasten bediende. Zij is ijverig en ook wij allen zijn ge­roe­pen om ijverig te zijn in de dienst van het evan­ge­lie, van Jezus Christus en de kerk.

Maria: bij de Heer zijn

Tenslotte is er Maria die de voeten van de Heer zalft met hele dure nardusbalsem. Wat zij doet is een uitdruk­king van de waarde van het con­tem­pla­tieve leven, dat door de "wereldse" mens vaak voor onbe­lang­rijk wordt gehou­den en niet nut­tig. De Heer keurt haar "nutte­loze verspilling" goed, want het eerste en meest be­lang­rijke is voor ieder van ons het fun­dament van gebed en van aan­dacht voor onze Heer.