Chrismamis 2026. De Geest des Heren rust op je

Woens­dag­avond 1 april vier­den we de Chrisma-mis in de ka­the­drale basiliek van Sint Bavo in Haar­lem. In deze vie­ring wor­den de oliën gewijd en vernieuwen de pries­ters de beloften van hun pries­ter­wij­ding van­wege de in­stel­ling van het pries­ter­schap op Witte Donder­dag. Het was tevens de feest­dag van de zalige Ramón Vargas Gonzalez bij wiens leven we stilston­den. Wat maakte deze Chrisma­mis heel speciaal?

De Chrisma­mis is nog terug te zien op ka­the­draal tv: Heilige Mis - Woens­dag 1 april - Chrismas­mis

Aanwe­zigen

Bij de fees­te­lij­ke Eucha­ris­tie­vie­ring waren pries­ters, diakens, cate­chisten, pas­to­raal werkers, mis­die­naars, cate­chu­me­nen, ver­te­gen­woor­digers van de rid­der­lijke Orden, de soevereine orde van Malta, de ker­ke­lijke Orde van het H. Graf en de katho­lieke, dynas­tieke Constan­tijnse Orde, alsmede talrijke mensen uit de ver­schil­lende pa­ro­chies.

Bij­zon­dere gasten

Er waren in de over­volle ka­the­draal rond zeven­tig cate­chu­me­nen aanwe­zig (ze zijn herken­baar aan de witte sjerp), ook emeritus bis­schop mgr. Jozef Punt was present evenals mgr. Jan Th. Limchua, tij­de­lijk zaakgelas­tigde van de Apos­to­lische Nuntiatuur en vele pries­ters en diakens.

Goed ver­zorgd

We mogen terug kijken op een mooie en goed ver­zorgde chrisma­mis. Er was iets van een luxe probleem omdat er on­vol­doen­de plaatsen waren, maar mensen zaten in zij­ka­pellen of bleven staan.

De Bavo­can­to­rij zong onder lei­ding van Rick Muselaers, met titulair organist Maarten Wilmink aan het orgel

a afloop van de Mis wer­den nog enkele groeps­foto's gemaakt met de se­mi­na­risten en de naaste con­cele­branten.

DE HEILIGE GEEST RUST OP JE!

CHRISMAMIS, 1 APRIL 2026

Allen hebben deel aan die­zelfde Geest

“De Geest van de Heer rust op mij”,
deze woor­den van Jezus,
die uit de profeet Jesaja komen,
die we in de eerste lezing hoor­den,
gel­den voor ons allen:
door ons doopsel
zijn we broe­ders en zusters gewor­den van Jezus Christus
we hebben deel gekregen
aan die­zelfde Geest van de Heer
en door het heilig vormsel
zijn we uitgezon­den
om de Blijde Bood­schap te brengen,
eerst door onze daden, door wie we zijn en wat we doen,
en dan ook door onze woor­den.

Cate­chu­me­nen

En ja, dit geldt ook in zekere zin al
voor wie zich op het doopsel voor­be­rei­den,
de cate­chu­me­nen,
die ik vandaag bij­zon­der harte­lijk welkom heet.
Door de impuls van de heilige Geest
zijn jullie naar de Kerk geko­men
en hebben jullie je voor­be­reid op de sacra­menten.
Ik wens jullie vandaag alvast
een mooie dag toe van jullie doopsel en vormsel.
Die dag is geen eind­punt,
maar een begin
van een weg met Jezus Christus
in de ge­meen­schap van de Kerk;
een weg die - zoals bij ons allen -
over toppen en dalen zal gaan,
langs gra­zige wei­den en dorre woes­tijnen.
Hou je vast aan Jezus Christus,
laat je lei­den door Zijn Geest
en ver­trouw op Zijn moe­der,
de maagd Maria.

De wij­ding van de oliën

Vandaag wor­den de oliën gewijd
waar­mee de geloofs­leer­lingen wor­den gezalfd
en de zieken wor­den bijgestaan,
het chrisma wordt geconsa­creerd
waar­mee het heilig vormsel wordt toege­diend
en de han­den van de nieuwe pries­ters
wor­den gezalfd, opdat die zegen,
niets dan zegen, zullen ver­sprei­den.
Met Pasen zullen in ons bisdom
zo’n 160 cate­chu­me­nen
de sacra­menten ont­van­gen.
Vele anderen zullen die
op andere momenten ont­van­gen.

Een goede christen zijn

Moge het ons allen gegeven zijn
om met de steun van de sacra­menten
te groeien als chris­te­nen
en getuigen en apos­te­len te zijn van Jezus Christus.

Na­tuur­lijk, we kunnen allerlei mensen aan­wij­zen
die niet bepaald als chris­te­nen hebben geleefd,
maar gelukkig zijn ook vele mensen ons voor­ge­gaan,
die dat wél hebben gedaan
en ons nu nog in­spi­re­ren.

De zalige Ramón

Iedere dag gedenkt de katho­lieke kerk
vele heiligen en zaligen,
Ook vandaag is dat het geval.
Het is vandaag de gedenk­dag
van Ramón, 22 jaar,
die bijna klaar was met zijn studie medicijnen.
Ramón Vargas Gonzalez hielp
naast zijn studie om arts te wor­den,
de arme mensen gratis met hun medische problemen.
Hij woonde in Guadalajara in Mexico,
een land waar toen een ver­vol­ging gaande was
van katho­lieken en de kerk.

Wees niet bang!

Zijn familie gaf op een bepaald moment
onderdak aan een katho­lieke advocaat
die door dat regime werd ver­volgd om zijn geloof.
Dat werd ontdekt.
Op vrij­dag 1 april 1927 wer­den Ramón en zijn broers
daarom gevangen geno­men
om te wor­den gefusilleerd door de mili­tai­ren.
Één van de broers van Ramón beklaagde zich
dat hij niet meer had kunnen biechten
en het was nog wel eerste vrij­dag van de maand,
maar een medege­vangene zei:
“Het is nu tijd om ver­ge­ving te vragen en te ver­ge­ven;
er zal geen rechter op je wachten,
maar een Vader”.
En Ramón zei:
“Wees niet bang, als we zullen sterven,
zal ons bloed onze zon­den wegwassen”.
De broers bleven opgewekt en harte­lijk.

Kruisteken

Toen stelde de generaal van de mili­tai­re divisie voor
dat de jongste van de drie
vrijuit mocht gaan.
Dat was Ramón.
Maar Ramón stond zijn plaats af
aan zijn oudere broer, die dit alles dus overleefde.
Voordat Ramón werd gefusilleerd
maakte hij zicht­baar voor ieder­een
het kruisteken,
hét teken van lij­den en van verlos­sing
en van zijn ver­trouwen op God.

Gees­te­lij­ke strijd

Wees als Ramón!
Het is een gees­te­lij­ke strijd,
die wij allen moeten voeren
om het goede te doen en goed te zijn.
Je bent mis­schien niet perfect,
maar je wilt strij­den
en dáár gaat het om.
De goede God moge ons allen geven
dat we apos­te­len van Jezus Christus mogen zijn.

Dag van de pries­ters

Dit is ook de dag van de pries­ters,
die de beloften van hun pries­ter­wij­ding te vernieuwen,
want morgen vieren we
de in­stel­ling van het pries­ter­schap en de Eucha­ris­tie.
Beste pries­ters, ik wil jullie danken
omdat jullie je leven hebben gegeven
voor Jezus Christus en Zijn Kerk.
Dat komt bij­zon­der tot uiting in het celi­baat.
Jullie hebben God gegeven
wat voor mensen heel be­lang­rijk is:
een relatie, een gezin.
Maar dat betekent niet
dat je niet met mensen verbon­den wilt zijn.
Een pries­ter wordt uit de mensen geno­men
en voor de mensen aan­ge­steld
en hij heeft de steun
van de ge­meen­schap nodig,
van zijn broe­ders en zusters in het geloof.
Steun Uw pries­ters!

En beste pries­ters,
Ik ben jullie dank­baar
voor jullie pries­ter­lijk voor­beeld
en voor jullie inzet,
voor de steun die jullie aan zoveel mensen geven,
waarbij ik speciaal de gees­te­lij­ke be­ge­lei­ding wil noemen
die jullie aan de jon­ge­ren geven
en de be­ge­lei­ding van alle pasge­doopten.

Dank aan allen die zich inzetten!

Ook de diakens dank ik,
die delen in het wij­dings­sa­cra­ment,
ik dank de pas­to­raal werkers, cate­chisten,
de cateche­tisch mede­wer­kers,
en gees­te­lijk ver­zor­gers
en ieder­een, ook alle vrij­wil­li­gers,
die zich inzetten voor de kerk en voor het evan­ge­lie!
Dank voor jullie geloof, voor jullie leven
vanuit het evan­ge­lie,
dat jullie “samen kerk” willen zijn
gebouwd op Jezus Christus.

Strijd in de eind­tijd?

De wereld is in chaos,
er zijn steeds meer plekken met oorlog en geweld,
steeds meer mensen
die hon­ge­ren en dorsten
naar voedsel, naar vrede en ge­rech­tig­heid.
Maar de eind­tijd is niet een strijd
die wij ont­ke­tenen,
dit zijn geen oorlogen “in naam van God”!

Delen in Jezus' zen­ding

Wat kunnen wij doen?
Toen Jezus opstond in de synagoge van Nazaret,
de boekrol opende van Jesaja
las Hij voor over Zijn zen­ding voor ge­van­ge­nen,
voor blin­den en verdrukten.
Hij kwam om ons te bevrij­den
uit de gevangen­schap van dood en zonde
en die woor­den waren tege­lijk een teken
dat Hij naast de arme en de lij­dende staat.
Dat is ook wat wij kunnen doen.
Mogen wij de liefde en vrede van Jezus Christus
door­ge­ven aan elkaar,
mogen wij met Hem weten te verdragen en te verbin­den,
één zijn in die Ene,
dan zaaien wij zaadjes van Zijn Vrede.
Amen