Ja, hier ben ik!
Priesterwijding van Bastiaan van Rooijen s.j.
Op zaterdag 16 mei vierden we in de Krijtberg (H. Franciscus Xaverius) in het centrum van Amsterdam de priesterwijding van Bastiaan van Rooijen, die tijdens zijn rechtenstudie in 2010 in Rome katholiek is geworden en in 2014 is ingetreden in de Sociëteit van Jezus (Jezuïetenorde). Onder veel belangstelling uit de Krijtberggemeenschap (Engels en Nederlands) en in aanwezigheid van talrijke medebroeders uit de Orde, ontving Bastiaan het priesterschap door handoplegging en gebed.
(English translation of the homily and more pictures down below); onderaan dit artikel vindt u meer foto's
Vormingsperiode
In 2016 heeft Bastiaan de eerste geloften afgelegd na een noviciaat in Birmingham, daarna studeerde hij theologie en filosofie in Parijs, was hij gedurende drie jaar leraar in Delft (zoals gebruikelijk in de Orde) en wijdde zich aan sociaal-juridisch werk voor vluchtelingen en kwetsbaren. Na de diakenwijding in Gent is hij naar Amsterdam gekomen waar hij voorlopig als priester werkzaam blijft, in het sociaal-juridisch werk, in de begeleiding van de Living Stones - een internationale groep jongeren die geestelijke rondleidingen verzorgt in onder meer de Krijtberg - en in de liturgie van de Krijtberg.
Aanwezigen
Bij de viering waren de vader van de wijdeling en verdere familie en vele mensen van de Krijtberg-gemeenschap, waaronder de Gregoriaanse schola, de cantor en de Living Stones die gezongen hebben. De regionale overste, pater Marc Desmet s.j. presenteerde de kandidaat voor de wijdingen. Ook deken Fennis was aanwezig en pater Mark Lindeijer en de andere priesters van de Krijtberg, alsmede Jezuïeten uit Nederland en Vlaanderen, alsmede uit Engeland - de novicemeester van Bastiaan, pater Brendan - , enkele studerende priesters uit Leuven en priesters van de binnenstad van Amsterdam. Ook emeritus-hulpbisschop mgr. Jan van Burgsteden sss was aanwezig bij de feestelijke viering. Vele vrijwilligers hadden de Krijtberg in topvorm gebracht, zij werden aan het einde van de H. Mis bedankt door de nieuwe priester zelf.
Proficiat
Van harte feliciteren we pater Bastiaan van Rooijen en wensen hem alle zegen toe in zijn priesterlijk dienstwerk. Op zondag 17 mei celebreert de nieuwe priester (neomist) zijn eerste heilige Mis in dezelfde kerk.
JA, HIER BEN IK!
PRIESTERWIJDING BASTIAAN VAN ROOIJEN SJ
Beste Bastiaan, medebroeders, familieleden en vrienden van Bastiaan.
broeders en zusters,
Het antwoord van de wijdeling
Iedere priesterwijding in de katholieke kerk
begint met de oproep van de wijdeling,
die daarop antwoordt: “Ja, hier ben ik”.
Dit antwoord gaat niet alleen
over de feitelijke aanwezigheid van de kandidaat,
die was bij aanvang van de viering
voor iedereen al ruimschoots duidelijk;
Dit antwoord gaat vooral over beschikbaarheid
en het uit handen geven van je eigen leven,
zoals straks, na deze homilie,
zal worden uitgedrukt
in de Engelse versie
van het gebed van de H. Ignatius van Loyola:
Neem, Heer, ...
“Neem, Heer, en aanvaard
heel mijn vrijheid,
mijn geheugen,
mijn verstand
en heel mijn wil,
alles wat ik heb en bezit.
U hebt het mij gegeven,
aan U, Heer, geef ik het terug.
Alles is van U,
beschik erover geheel volgens uw wil.
Geef mij Uw liefde en genade,
dat is mij genoeg”. (Geestelijke Oefeningen nr 234)
Dienstkarakter
Het antwoord dat je gaf
aan het begin van deze wijdingsplechtigheid,
beste Bastiaan,
duidt een loslaten en een overgave aan.
Dat verwijst naar het dienst-karakter
van het gewijde ambt
in tenminste twee opzichten.
Gave
Allereerst:
Wat jij, Bastiaan, zegt, is dit:
“Ja, hier ben ik”,
verder is het de Heer.
Het is Zijn genade die je ontvangt,
het is Zijn liefde die je moge vervullen,
met de vreugde en de vrede
die het kenmerk zijn van het evangelie
en het is Zijn gave, de gave van het priesterschap,
een onverdiende gave,
waardoor je op een nieuwe wijze
gelijkvormig wordt aan Jezus Christus.
Vervuld
Zo mogen in je priesterlijk leven
de woorden van Petrus worden vervuld,
die in de tweede lezing klonken:
dat als je preekt je Gods woord verkondigt,
als je dient, dat het moge zijn in Gods kracht,
dat in alles God worde verheerlijkt
door Jezus Christus.
Want “de mens is geschapen
om God onze Heer te loven,
eerbied te bewijzen en te dienen” (Grondbeginsel, GO 23).
Ja, hier ben ik:
het gaat niet om mij,
het is voor U, Heer
en voor hen in wier dienst
U mij stelt.
Navolging
De liefde voor het woord van God
en de eerbied voor de Heer
heb je, beste Bastiaan,
van huis uit meegekregen.
We zien vandaag in dankbaarheid om,
denkend aan je ouders en familie
en aan allen op jouw levensweg
die het woord van God
en de navolging van Jezus Christus
hebben vóór-geleefd
en je zo hielpen ontdekken
hoe die in je eigen leven te realiseren.
Daarbij denk ik vandaag aan je moeder
die jullie is ontvallen.
Moge zij deze dag meebeleven
in de vreugde van het hemels paradijs.
De weg van je vorming
Ten tweede:
Je hebt een weg afgelegd
waarop jou vele genadevolle ervaringen
ten deel zijn gevallen.
Sinds je intrede in de Sociëteit van Jezus
is je vormingsperiode
op tal van plaatsen van de wereld,
Rome, Birmingham, Parijs, Leuven, Amsterdam en India
breed geweest, met tal van facetten.
Die hebben je roeping als Jezuïet en priester gekleurd
met liefde voor de vluchtelingen, armen en kwetsbaren,
waarbij je juridische achtergrond
buitengewoon behulpzaam is
en de Jezuïet Constant Lievens
een lichtend voorbeeld.
Beperkt en gebonden?
Maar de priesterwijding
met die woorden van de heilige Ignatius
“Neem, Heer en aanvaard heel mijn vrijheid...”
en met je eigen woorden:
“Ja, hier ben ik”
en de belofte van gehoorzaamheid
en alle andere beloften,
betekenen die niet
dat je van nu af
zeer beperkt bent
en gebonden?
Vrijheid
Nee, dat zeker niet,
eigenlijk zelfs integendeel!
Want het antwoord van de wijdeling
“Ja, hier ben ik”
en de beloften die je aflegt
zijn een uiting
van die innerlijke vrijheid
waardoor je werkelijk vrij bent.
Zend mij...
Dat is een vrijheid
waarvan ook het celibaat een teken is
en waardoor je je losmaakt
van menselijke verlangens,
van wat je moet en wilt,
en beschikbaar kunt zijn
zoals de heilige Franciscus Xaverius,
patroon van deze kerk,
dat eens beschreef:
“Heer, hier ben ik;
wat wilt Ge dat ik doe?
Zend mij,
waarheen Ge verlangt,
zelfs naar Indië”.
Vreugde
Dat is een innerlijke vrijheid,
die vreugde geeft.
Ik hoef niet dit of dat te hebben,
te zijn of te bereiken,
ik verlang ernaar beschikbaar te zijn
en te dienen.
Ook dan is er vreugde
Die vreugde is er niet slechts
als iets soepel en prettig verloopt.
Jezus Christus sprak over Zijn vreugde
in Zijn tweede afscheidsrede,
op die laatste avond van Zijn leven,
met Zijn lijden voor ogen
en Hij wenste dat die vreugde
in ons zou zijn.
Dat is de vreugde van de vrijheid
waardoor je dit kunt doen of dat,
maar je steeds Gods wil verlangt te doen,
waarbij niet slechts mijn eigen onderscheiding
maar ook de onderscheiding van een overste
de doorslag kan geven,
omdat die beschikbaarheid
onszelf overstijgt:
het gaat om de Heer
en om de gemeenschap.
Die innerlijke vrijheid
geeft je de grootste vreugde.
Koning David
Het was die vreugde
die koning David ervoer.
Hij had zijn enorme bezit
aan goud en zilver,
weg gegeven voor de bouw van de tempel.
Dit was zijn commentaar:
“laetus obtuli universa”,
blij heb ik alles gegeven (1 Kron. 29, 17).
Vrijheid en binding
“Ja, hier ben ik,”
want het is Uw genade die alles zal bewerken
en het is de innerlijke vrijheid
waardoor de bindingen
aan de Sociëteit, aan het priesterschap
met Gods genade
tot eredienst worden
en dienst aan de naaste,
aan de gemeenschap...
Beste Bastiaan,
Moge het jou steeds veel vreugde geven
om de talenten en gaven die God je gegeven heeft
in Zijn dienst te stellen
en te ontdekken hoe Hij alles
ten goede leidt,
moge jouw priesterschap
gezegend zijn.
English translation of the Homily
PRIESTLY ORDINATION OF BASTIAAN VAN ROOJEN SJ
Dear Bastiaan, fellow brothers, family members and friends of Bastiaan.
Brothers and sisters,
Yes, here I am
Every priestly ordination in the Catholic Church
begins with the calling of the ordinand,
who then replies: “Yes, here I am”.
This response is not merely
about the candidate’s physical presence,
which was already abundantly clear to everyone
at the start of the celebration;
This response is primarily about availability
and the surrender of one’s own life,
as will shortly, after this homily,
be expressed
in the English version
of the prayer of St Ignatius of Loyola:
“Take, Lord, and receive
my whole freedom,
my memory,
my understanding
and my entire will,
all that I have and possess.
You have given it to me,
to You, Lord, I give it back.
Everything is Yours,
dispose of it entirely according to Your will.
Grant me Your love and grace,
that is enough for me”. (Spiritual Exercises no. 234)
The response you gave
at the beginning of this ordination ceremony,
dear Bastiaan,
signifies a release and a surrender.
This points to the ministerial character
of the ordained ministry
in at least two respects.
Conformed to Christ
First of all:
What you, Bastiaan, are saying is this:
“Yes, here I am”,
beyond that, it is the Lord.
It is His grace that you receive,
it is His love that may fill you,
with the joy and peace
that are the hallmarks of the Gospel
and it is His gift, the gift of the priesthood,
an undeserved gift,
through which you are, in a new way,
conformed to Jesus Christ.
Thus, in your priestly life,
may the words of Peter be fulfilled,
as heard in the second reading:
that when you preach, you proclaim God’s word,
that when you serve, it may be in God’s power,
that in all things God may be glorified
through Jesus Christ.
For “man is created
to praise God our Lord,
to honour and serve Him” (Fundamental Principle, GO 23).
Yes, here I am:
it is not about me,
it is for You, Lord
and for those in whose service
You place me.
Those on your life's journey
The love for the word of God
and reverence for the Lord
were instilled in you, dear Bastiaan,
from your earliest days.
Today we look back in gratitude,
thinking of your parents and family
and of all those on your life’s journey
who have exemplified
the Word of God
and the following of Jesus Christ
and thus helped you discover
how to realise these in your own life.
In this, I think today of your mother
who has passed away.
May she share in this celebration
in the joy of heavenly paradise.
Inner freedom
Secondly:
You have travelled a path
on which you have been blessed with many
gracious experiences.
Since your entry into the Society of Jesus
your formation period
has been extensive, taking place in numerous places around the world,
Rome, Birmingham, Paris, Leuven, Amsterdam and India
, with many facets.
These have shaped your vocation as a Jesuit and priest
with a love for refugees, the poor and the vulnerable,
whereby your legal background
has been exceptionally helpful
and the Jesuit Constant Lievens
a shining example.
But your ordination
with those words of St Ignatius
“Take, Lord, and receive all my freedom...”
and with your own words:
“Yes, here I am”
and the promise of obedience
and all the other promises,
do they not
mean that from now on
you are
very restricted
and bound?
No, certainly not,
in fact quite the opposite!
For the ordinand’s response
“Yes, here I am”
and the vows you take
are an expression
of that inner freedom
through which you are truly free.
That is a freedom
of which celibacy is also a sign
and through which you detach yourself
from human desires,
from what you must and wish to do,
and can be available
as Saint Francis Xavier,
patron of this church,
once described:
“Lord, here I am;
what do You wish me to do?
Send me,
wherever You desire,
even to the Indies”.
The joy of freedom
That is an inner freedom,
which brings joy.
I do not need to have this or that,
to have a certain status or to achieve anything,
I long to be available
and to serve.
That joy is not merely present
when things go smoothly and pleasantly.
Jesus Christ spoke of His joy
in His second farewell discourse,
on that last evening of His life,
with His suffering before His eyes
and He wished that joy
might be in us.
That is the joy of freedom
which allows you to do this or that,
but always to desire to do God’s will,
whereby not only my own discernment
but also the discernment of a superior
can be the deciding factor,
because that availability
transcends ourselves:
it is about the Lord
and about the community.
That inner freedom
gives you the greatest joy.
It was that joy
which King David experienced.
He had given away his vast wealth
of gold and silver
for the building of the temple.
This was his comment:
“laetus obtuli universa”,
“gladly I have given everything” (1 Chr. 29:17).
Conclusion
“Yes, here I am,”
for it is Your grace that will bring everything to fruition
and it is my inner freedom
through which my bonds
to the Society, to the priesthood
by God’s grace
become worship
and service to my neighbour,
to the community...
Dear Bastiaan,
May it always give you great joy
to place the talents and gifts that God has given you
at His service
and to discover how He
works all things for good,
may your priesthood
be blessed.
