Priesterschap: waar komt die bevoegdheid vandaan?

Priesterwijding Francis Ashamole

Op zater­dag 30 mei vier­den we in de ka­the­drale basiliek Sint Bavo in Haar­lem de heilige pries­ter­wij­ding van Francis Ashamole met vele mensen, met name uit de pa­ro­chies waar Francis stage heeft gedaan (Alkmaar, Heems­kerk, Uitgeest, Beverwijk) en waar hij zijn pas­to­rale jaar heeft gedaan (Purmerend, Moeder van God pa­ro­chie) en Fran­cis­cus pa­ro­chie.

Meer foto's onderaan dit bericht

Op de web­si­te van het bisdom staat een mooie, uit­ge­breide fotoreportage van Wim Koopman: Bisdom Haar­lem-Am­ster­dam - Nieuws

Fees­te­lijk

Het was een fees­te­lij­ke vie­ring, die in Nigeria werd gevolgd door de ouders en plaats­ge­no­ten van de wij­de­ling, alles opge­luis­terd door de zang van ons onvolprezen Bisdom­koor! Onder de con­cele­branten na­tuur­lijk de rectoren van de beide semi­na­ries, rector Luc Georges en rector Jeroen de Wit, die de wij­de­ling pre­sen­teerde. Ook vica­ris-generaal mgr. dr. Bart Putter was erbij, evenals de proost van het kapit­tel, vica­ris dr. Andre van den Hout, ple­baan deken Floris Bun­scho­ten, studieprefect José Tercero Simòn, spi­ri­tu­aal pater dr. Ward Biemans s.j., rector Jacques Quadvlieg van het hei­lig­dom van O.L. Vrouw ter Nood waar­van de feest­dag werd gevierd, bijna alle dekens en vele andere pries­ters. De Mis werd gediend door acolieten van de ka­the­draal, enkele vaste helpers voor staf en mijter en se­mi­na­risten.

Bisdom­koor

Andere se­mi­na­risten ver­sterkten het 70 koppige bisdom­koor onder lei­ding van pastoor Álvaro Rodriguez Luque, hielpen met de live-stream met vertaling voor Nigeria of waren gewoon in de kerk aanwe­zig.

Litur­gische teksten

De lezingen waren die van de dag (Judas 17, 20b-25; Mc. 11, 27-33), met de gebe­den van de Mis ter ere van Onze Lieve Vrouw ter Nood waar­van deze dag de feest­dag was.

Mgr. Punt bij jubileum van mgr. De Korte

Mgr. Punt was niet aanwe­zig. Hij was aanwe­zig namens ons bisdom bij het jubileum van mgr. Gerard de Korte in ’s-Hertogen­bosch, die 25 jaar bis­schop is en 10 jaar bis­schop van het Bossche bisdom. Van harte fe­li­ci­te­ren we hem!

Vluch­te­ling, nu pries­ter

De Ponti­fi­cale wij­dings­plech­tig­heid was mooi en soms ontroerend. Dat kwam door de mooie zang, die de gelo­vi­gen meenam in het fees­te­lij­ke wij­dings­ge­beu­ren. Dat kwam ook door de verbin­ding met de familie en beken­den van de wij­de­ling in Nigeria, waar hij jaren gele­den als vluch­te­ling vandaan is geko­men. Hij is de eerste wij­de­ling vanuit die ach­ter­grond. Juist in deze dagen is het bij­zon­der dat hij tot pries­ter van ons bisdom wordt gewijd, omgeven door veel harte­lijk­heid en liefde van de mensen van zijn pa­ro­chies.

Dank­woord

Zondag 30 mei viert Francis zijn eerste heilige Mis in de Sint Nicolaas­kerk in Purmerend. Een bij­zon­dere en ontroerende noot was ook het slot­woord dat de nieuw gewijde prister zelf sprak. We zijn dat niet zo gewend, maar Francis was nu de enige kan­di­daat en het was na­tuur­lijk zeer aan­spre­kend hoe hij in een korte toe­spraak terugkeek op zijn vor­mings­ja­ren. verbin­ding legde met zijn familie in Nigeria of in de kerk aanwe­zig en met geloof keek naar zijn pries­ter­schap.

Neomisten­ze­gen

Na de plech­tig­heid was er gelegen­heid voor de aanwe­zigen om de nieuwe pries­ter te fe­li­ci­te­ren en de neo­misten­ze­gen te ont­van­gen. In het bis­schops­huis waren er versnape­ringen voor iwe nog iets wilde gebruiken. De leden van het bisdom­koor maakten nog enkele foto's met de bis­schop. Daarna was er voor geno­dig­den nog een feest in het Juliana­kloos­ter in Heiloo, waarbij ook fami­lie­le­den van de neo­mist waren uit Italië (een reli­gi­euze), uit Londen en uit de Verenigde Staten (een pries­ter).

Van harte fe­li­ci­te­ren we pries­ter Francis en wensen hem alle zegen voor de toe­komst!

Down below you find an English translation of the homily

De pries­ter­wij­ding is nog te volgen op Ka­the­draal TV:

• Heilige Mis - Zater­dag 30 mei - Pries­ter­wij­ding

Waar komt die bevoeg­heid vandaan?

PRIESTERWIJDING FRANCIS UGOCHUKWU ASHAMOLE 30 mei 2026

Beste Francis, broe­ders en zusters, Dear Cletus en Juliana Ashamole,

A word to his family in Nigeria

Dear parents of Francis, who are part of today’s celebration. We feel united with you today, now that your son Francis is being ordained to the priesthood. We share in the joy because of this great gift from the Lord that he is about to receive.

Welke bevoegdd­heid?

“Welke bevoegd­heid hebt gij om dit alles te doen? En wie heeft U die bevoegd­heid dan daartoe gegeven?”, vragen de hoge­pries­ters, schrift­ge­leer­den en oudsten aan Jezus. Komt die bevoegd­heid “van de hemel of van de mensen”?

Helaas, geen geloof...

Dat is precies de vraag waar het allemaal om gaat, ook vandaag, hier en nu, nu jij, beste Francis, wordt ge­roe­pen om te delen in het hoge­pries­ter­schap van Jezus Christus.
Waar komt die bevoegd­heid vandaan? Jezus gaf aan de hoge­pries­ters en schrift­ge­leer­den geen ant­woord om de een­vou­dige reden dat hun het geloof ontbrak om de waar­heid te kunnen horen en verstaan. Zij had­den helaas niet de inner­lijke dispositie, de ont­vanke­lijk­heid om een ant­woord in geloof te kunnen geven.

Poli­tieke ant­woor­den

Een hoge status, ook als reli­gi­eus lei­der, is dus nog geen garantie. Dat werd des te dui­de­lijker toen Jezus de hoge­pries­ters, schrift­ge­leer­den en oudsten vroeg over het doopsel van Johannes. Er is geen geloof in hun ant­woord. Ze beraad­slagen en redeneren: ze kunnen niet zeggen dat het doopsel van Johannes van de hemel was en ze kunnen niet zeggen dat het van de mensen was; de over­we­ging daarbij is alleen poli­tiek: of ze zullen zelf voor gek staan of ze zullen het volk tegen zich krijgen. Hier is geen sprake van geloof maar van een soort machts­po­li­tiek.

De redenen van het hart

In het geloof ligt de kern van ons bestaan en de zin van ons leven. Kun je Gods werken on­der­schei­den en aan­vaar­den? Dat is niet alleen een kwestie van je verstand, van redeneren, maar aller­eerst van de liefde. Geloof zon­der liefde is dood. “Het hart heeft zijn redenen die de rede niet kent”, zei Blaise Pacal ooit. Maar het is niet zo dat ongelo­vi­gen rede­lijk zijn en gelo­vi­gen niet. Ook niet geloven is een geloof - je gelooft dat God niet bestaat - en wie niet gelovig is gaat vaak van alles geloven. Het is niet geloof of rede, maar het is geloof én rede, fides et ratio. Ontvanke­lijk­heid voor God is dus van wezen­lijk belang voor een mens, met alleen redeneren komen we er niet.

Vanuit het geloof...

Ons fun­dament is dus het geloof. Dat is de basis voor ons leven en ons han­de­len. Dat moet een pries­ter nooit vergeten.
Ook een pries­ter kan bij­voor­beeld geneigd zijn iets maar niet te zeggen of te doen, omdat hij de kri­tiek vreest en con­fron­ta­ties uit de weg wil gaan. Maar als de achter­lig­gende gedachte slechts is dat je als pries­ter moei­lijk­he­den uit de weg wilt gaan, niemand tegen je wilt krijgen en geen respect wilt verliezen, dan ben je te men­se­lijk bezig, kijken we te werelds. Als het achter­lig­gende verlangen echter is om met tact te spreken en te han­de­len, zo dat het de zielen het meeste opbouwt en tot God brengt, dan zijn we daar­en­te­gen heel goed bezig. Maar alles staat gericht op de eer van God en het heil van de mensen.
Laat niet het men­se­lijk opzicht je spreken en denken bepalen, maar het geloof in Jezus Christus. “Bouwt uw leven op uw hoog­hei­lig geloof”, zei de apostel Judas Thaddeüs in de eerste lezing.
Ja, beste Francis en U allen, bouw op je geloof, leef vanuit je geloof, probeer die bovenna­tuur­lijke blik te bewaren. Zoek dus steeds weer nieuwe in­spi­ra­tie. Ga naar de diepte.

Van de hemel!

Komt die bevoegd­heid uit de hemel of van de mensen? Vanuit dat “hoog­hei­lig geloof”, zoals Judas het noemt, kunnen we op die vraag van de oudsten en hoge­pries­ters met over­tui­ging zeggen: die bevoegd­heid die jij door de heilige wij­ding en zen­ding ont­vangt, beste Francis, die komt niet van de mensen maar van de hemel. Degene die je die bevoegd­heid doorgeeft, ik als de bis­schop die je mag wij­den, die is in zekere zin, alleen een werktuig in de han­den van de God­de­lijke voor­zienig­heid. Je pries­ter­schap komt van God, het is het pries­ter­schap van Jezus Christus.

Eerbied en...nede­rig­heid

Dat een pries­ter zijn bevoegd­heid van de hemel ont­vangt, maakt dat hij door de gelo­vi­gen vaak met een bij­zon­dere eerbied wordt omringd. Mis­schien was dat in Neder­land in de laatste decennia op veel plaatsen niet meer zo het geval, maar we zien ook wel weer een nieuw besef groeien. Waarom hebben mensen eerbied voor een pries­ter? Dat gaat niet zozeer over die pries­ter als persoon, als mens, die ook fouten maakt en zon­den begaat, dat gaat over de gaven die God in hem heeft gelegd!
Een pries­ter moet zich dus niets ver­beel­den. Het gaat niet om hem. Hij moet juist extra nederig en extra een­vou­dig zijn omdat God zulke grote gaven aan hem heeft toe­ver­trouwd, ondanks zijn eigen onwaar­dig­heid.

Leven volgens je waar­dig­heid

Maar hij moet zich die waar­dig­heid wel bewust zijn en ernaar proberen te leven. En hij moet zich dienst­baar gedragen, omdat God hem die grote gaven heeft gegeven, niet voor hem­zelf, maar ten dienste van de mensen, van het volk van God dat hem is toe­ver­trouwd.
Dienst­baar­heid is een wezens­ken­merk van je pries­ter­schap, beste Francis, dienst aan het gees­te­lijk wel­zijn van de mensen en zorg voor hun welbevin­den. Ook in het leven van Jezus zelf kwamen die twee bij elkaar: Jezus verkon­digde het evan­ge­lie én Hij genas de zieken. Je geloof blijkt uit de werken.

De een­zaam­heid van Jezus

We zou­den ons daarbij ook even kunnen indenken hoe een­zaam Jezus zich moet hebben gevoeld op dit moment waarover het evan­ge­lie ging. Hij staat daar op het tempel­plein met de grote reli­gi­euze lei­ders van het Joodse volk, het uit­ver­ko­ren volk, het volk van God. Er is niemand van hen die in Hem gelooft, er is niemand die Hem onder­steunt in Zijn missie. Er is geen geloof. Het lij­den en het kruis werpen hun schaduwen vooruit. Jezus staat alleen.

Het geloof van de mensen

Laat je pries­ter niet alleen! Voor een pries­ter is het geloof van de mensen die hij ontmoet, van groot belang. De trouw van jullie, beste mensen, aan jullie geloof, is een gewel­dige kracht voor een pries­ter. Ik mag vaak merken dat het geloof van de gelo­vi­gen, vooral van veel jonge mensen, de pries­ters met vreugde vervult. Na­tuur­lijk heeft het beheer van de kerk en van de pen­ningen en de organi­sa­tie van allerlei prak­tische zaken voor de kerk een belang. Dat is nodig. Maar de be­lang­rijk­ste steun die hij nodig heeft krijgt een pries­ter door het geloof van de mensen, die met hem als pries­ter meeleven en door hun geloof zeggen: beste pries­ter, jouw bevoegd­heid is niet van mensen, die is van God. Wij geloven in jouw pries­ter­lijke taak, wij bid­den voor je en we bouwen met je mee aan de kerk en het ko­nink­rijk van God.

Onze Lieve Vrouw ter Nood

Beste Francis, van harte wensen we je Gods zegen, moge jouw pries­ter­schap een zegen zijn voor vele mensen, moge je gedragen wor­den door Gods genade en het geloof van de mensen. En vandaag, op deze feest­dag van Onze Lieve Vrouw ter Nood, bid­den we bij­zon­der om de voor­spraak van de Maagd Maria. Moge zij jouw pries­ter­schap dragen en be­ge­lei­den. En moge je je steeds bewust zijn van de grote waar­dig­heid die je hebt ont­van­gen in het pries­ter­schap, want het is een bevoegd­heid die van de hemel komt; en moge je dat alleen maar sterken om een goed en dienst­baar pries­ter te zijn. De vreugde van de Heer moge jouw kracht zijn.

English translation of the homily

HOMILY

Dear Francis, brothers and sisters, Dear Cletus and Juliana Ashamole,

Joy

Dear parents of Francis, who are part of today’s celebration. We feel united with you today, now that your son Francis is being ordained to the priesthood. We share in the joy because of this great gift from the Lord that he is about to receive

What authority?

“What authority do you have to do all these things? And who gave you that authority?”, the chief priests, scribes and elders ask Jesus. Does that authority come “from heaven or from men”?

That is precisely the question at the heart of it all, even today, here and now, as you, dear Francis, are called to share in the high priesthood of Jesus Christ.

Where does that authority come from? Jesus gave the chief priests and scribes no answer for the simple reason that they lacked the faith to hear and understand the truth. Unfortuna­tely, they did not have the inner disposition, the receptiveness, to be able to give an answer in faith.

Faith or power politics?

But a high status, even as a religious lea­der, is no guarantee. This became all the more clear when Jesus asked the chief priests, scribes and elders about John’s baptism. There is no faith in their answer. They deliberate and reason: they cannot say that John’s baptism was from heaven, nor can they say that it was of men; their consi­deration is purely political: whether they themselves will be made to look foolish or whether they will turn the people against them. Here there is no question of faith but of a kind of power politics.

The reasons of the heart

Faith lies at the heart of our existence and the mea­ning of our lives. Can you discern and accept God’s works? That is not merely a matter of your intellect, of reaso­ning, but first and foremost of love. Faith without love is dead. “The heart has its reasons which reason does not know,” Blaise Pascal once said. But it is not the case that non-believers are reasonable and believers are not. Not belie­ving is also a form of faith - you believe that God does not exist - and those who are not believers often end up belie­ving all sorts of things. It is not faith or reason, but faith and reason, fides et ratio. Receptiveness to God is therefore of essential importance to a human being; we cannot get there by reaso­ning alone.

Act with faith

Our foundation is therefore faith. That is the basis for our lives and our actions. A priest must never forget that.

Even a priest, for example, may be inclined not to say or do something because he fears criticism and wants to avoid confrontation. But if the underlying thought is merely that, as a priest, you want to avoid difficulties, not antagonise anyone and not lose respect, then you are acting too humanly; we are loo­king at things too worldly.

 If, however, the underlying desire is to speak and act with tact, so that it builds up souls most effectively and brings them to God, then, on the contrary, we are doing very well. But everything is directed towards the glory of God and the salvation of people.

 Do not let human consi­derations determine your speech and thoughts, but rather faith in Jesus Christ. “Build your life upon your most holy faith,” said the Apostle Jude Thaddeus in the first rea­ding.

Yes, dear Francis and all of you, build upon your faith, live from your faith, and try to maintain that supernatural perspective. So seek fresh inspiration time and again. Go to the depths.

Authority from heaven

Does that authority come from heaven or from people? From that “most holy faith”, as Jude calls it, we can answer the question of the elders and high priests with conviction: that authority which you receive through holy ordination and mission, dear Francis, does not come from people but from heaven. The one who passes that authority on to you—I, as the bishop who is to ordain you—is, in a sense, merely an instru­ment in the hands of Divine Provi­dence. Your priesthood comes from God; it is the priesthood of Jesus Christ.

It is about God's gifts

The fact that a priest receives his authority from heaven means that he is often treated with special reverence by the faithful. Perhaps this has not been the case in many places in the Netherlands in recent decades, but we are also seeing a new awareness gro­wing. Why do people have reverence for a priest? It is not so much about that priest as a person, as a human being, who also makes mistakes and commits sins; it is about the gifts that God has placed within him!

Service

 A priest must therefore not get carried away. It is not about him. On the contrary, he must be all the more humble and simple because God has entrusted such great gifts to him, despite his own unworthiness. But he must be aware of that dignity and strive to live up to it. And he must conduct himself in a spirit of service, because God has given him those great gifts, not for his own sake, but to serve the people, the people of God entrusted to him.

 Service is an essential characte­ristic of your priesthood, dear Francis: service to the spiritual well-being of people and care for their welfare. In the life of Jesus himself, too, these two came together: Jesus preached the Gospel and He healed the sick. Your faith is evi­dent in your works.

How lonely He was...

We might also pause to imagine how lonely Jesus must have felt at this moment descri­bed in the Gospel. There he stands in the temple courtyard with the great religious lea­ders of the Jewish people, the chosen people, the people of God. None of them believe in Him; none support Him in His mission. There is no faith. Suffe­ring and the cross cast their shadows ahead. Jesus stands alone.\

Let your priest not alone

Do not leave your priest alone! For a priest, the faith of the people he meets is of great importance. Your faithfulness, dear people, to your faith, is a tremendous source of strength for a priest. I often notice that the faith of the faithful, especially of many young people, fills priests with joy. Of course, the administration of the Church and its finances, and the or­ga­ni­sa­tion of all manner of practical matters for the Church, are important. That is necessary. But the most important support a priest needs comes from the faith of the people who share in his priestly life and, through their faith, say: dear priest, your authority is not of men, it is of God. We believe in your priestly mission, we pray for you, and we join you in buil­ding up the Church and the Kingdom of God.

Our Lady

Dear Francis, we wholeheartedly wish you God’s bles­sing; may your priesthood be a bles­sing to many people; may you be sustained by God’s grace and the faith of the people. And today, on this feast day of Our Lady of Nevessity (O.L. Vrouw ter Nood), we pray especially for the intercession of the Virgin Mary. May she sustain and guide your priesthood. And may you always be mindful of the great dignity you have received in the priesthood, for it is a calling that comes from heaven; and may this only strengthen you to be a good and ser­vant-hearted priest. May the joy of the Lord be your strength.