Begraven worden op de Zuidas...

Begraafplaats Buitenveldert vierde 190 jaar met prachtig boek

Zondag­mid­dag 14 juni was er een fees­te­lij­ke bij­een­komst op de begraaf­plaats Buitenvel­dert. Voor wie denkt dat feest en begraaf­plaats niet goed bij elkaar passen: er was reden voor deze combinatie, want de begraaf­plaats bestond 190 jaar en bracht een monu­men­taal boek­werk uit over haar ge­schie­de­nis.

Bij­een­komst

Zo'n 120 mensen waren aanwe­zig bij deze fees­te­lij­ke bij­een­komst met een hapje en een drankje, waar­on­der burge­me­ter Tjapko Poppens en deken van Am­ster­dam Eric Fennis. Er wer­den enkele inte­res­sante toe­spra­ken gehou­den. Na 16.00 uur was er gelegen­heid voor andere dan de geno­dig­den om het prach­tige boek aan te schaffen.

 Opening en uitgever

Directeur van de begraaf­plaats Anja Vink opende de mid­dag met een wel­komst­woord en gaf het woord aan uitgever Eddy van der Noord van uit­ge­ve­rij Louise uit Grouw die het boek fraai heeft uitge­ge­ven, dat bijna 500 paginas telt en meer dan 400 foto's en dat € 49, 50 kost.

Een stukje ge­schie­de­nis

Na de uitgever kwam Wim Cappers, de auteur, aan het woord, die het ontstaan van de begraaf­plaats in 1835 plaatste tegen de ach­ter­grond van eeuwen van onder­druk­king van het katho­lieke geloof, dat toen weer naar buiten mocht tre­den, al bleef het nog beperkt in zijn uitingen. Zo wer­den er om de begraaf­plaats hoge bomen geplant om de pro­ces­sies op de begraaf­plaats buiten niet zicht­baar te laten zijn. Ver­schil­lende anecdotes uit de rijke ge­schie­de­nis van de 190 jarige bracht hij naar voren.

Een woord van geloof

Tenslotte kwam pastoor-deken Eugene Jonger­den aan het woord. Hij is pastoor van de H. Maria­paro­chie onder het bestuur waar­van de begraaf­plaats valt. Hij sprak een be­zin­nend woord, ver­trek­kend vanuit de profetie van Ezechiél 37 over de dorre been­de­ren die tot leven komen. Een katho­lieke begraaf­plaats is een plaats van hoop en van geloof in de ver­rij­ze­nis.

Eerste exemplaren

Na deze pre­sen­ta­ties wer­den door directeur en deken de eerste exemplaren uit­gereikt aan burge­mees­ter Tjapko Poppens van Am­stel­veen, op­vol­ger van de ge­meen­te waar de begraaf­plaats oorpronke­lijk toe behoorde, en aan mij.

De ramp in de sport­school

Burge­mees­ter Halsema van Am­ster­dam was even­eens uit­ge­no­digd, maar was verhin­derd. De ramp bij de sport­school aan de Osdorper Ban in Am­ster­dam West zal in deze dagen zeker haar aan­dacht opeisen. Die sport­school is vlak bij de plaats waar ik die ochtend het H. Vormsel had gevierd. Zeker zeven gewon­den zijn daarbij gevallen, waar­on­der enkele zeer erns­tig, Ik denk aan hen in mijn gebe­den.

Waarom begraaf­plaatsen?

Bij het in ont­vangst nemen van het eerste exemplaar heb ik nog enkel woor­den ge­spro­ken: r.k. begraaf­plaats Buitenvel­dert ligt mid­den op de Zuidas, waar ieder­een met veel geld en carrière bezig is. In die omge­ving is de begraaf­plaats een "memento mori": mens gedenk waar het eigen­lijk om gaat en hoe kort het leven is.
Een katho­lieke begraaf­plaats getuigt door de kruisen en opschriften van geloof in het eeuwig leven. Dat is iets moois. Daar­naast getuigen de opschriften van empathie, meeleven met anderen en verbin­ding. Dat is juist in onze samen­le­ving zo nodig. Begraaf­plaatsen blijven be­lang­rijk en waarde­vol!

Na afloop van de bij­een­komst bracht ik met de beide dekens nog een bezoek aan het nieuwe pries­tergraf met een gebed voor de overle­den pries­ters.