Een verdrietig bericht...

Wat te doen als verdriet je aangrijpt?

Op de acht­tien­de zon­dag door het jaar A was ik in de ka­the­draal. In het evan­ge­lie van deze dag (Mt. 14, 13-21) krijgt Jezus een droevig bericht: Johannes de Doper is omgebracht. Wat er toen gebeurde, kan een in­spi­ra­tie voor ons allen zijn...

homilie

ALS JE GERAAKT WORDT DOOR LIJDEN EN VERDRIET...

ACHTTIENDE ZONDAG DOOR HET JAAR A - KATHEDRAAL HAARLEM

Broe­ders en zusters,

Een verdrie­tig bericht...

Ik denk dat we bijna allemaal wel eens iets heel verdrie­tig hebben mee­ge­maakt in ons leven. Zeker als het bij­voor­beeld gaat om een slecht bericht over je eigen ge­zond­heid of het over­lij­den van een dier­baar iemand, dan grijpt ons dat allemaal na­tuur­lijk heel erg aan. Je bent dan geneigd om er heel veel mee bezig te zijn, mis­schien lukt het niet zo goed om tot iets anders te komen, omdat je in je gedachten blijft ronddraaien om dat ene punt dat je zo moei­lijk valt.

Doelloos

Ik heb het bij­voor­beeld wel eens mee­ge­maakt - het was lang gele­den en niet hier - dat een vrouw haar man moest missen, die ze een aantal jaar had verpleegd. Ze had­den geen kin­de­ren gekregen en zij had ook nau­we­lijks familie. Doordat ze zo intens met haar man bezig was geweest, had zij weinig contacten. Ze had nu het doel van haar leven verloren. Ik denk dat u wel kunt begrijpen hoe ont­zet­tend moei­lijk het over­lij­den van haar man voor haar was. Hoe zou zij dat kunnen dragen? Dat zou pas kunnen toen zij zich weer begon te openen voor anderen...

Even alleen zijn...

In het evan­ge­lie van vandaag heeft Jezus zelf een slecht bericht gekregen. Zijn neef en voorloper, degene die voor hem de weg bereid had en die hem gedoopt had in de Jordaan was door koning Herodes in de ge­van­ge­nis op­ge­slo­ten en hij was tenslotte ont­hoofd, terwijl hij zo’n goede, heilige man was geweest. Op het moment dat het evan­ge­lie van vandaag begint, heeft Jezus net dit slecht bericht gekregen. Nu wil hij graag even naar een eenzame plaats, je zou zo zeggen dat hij dit droevige bericht even wil laten bezinken, het even wil ver­werken, even tot zich­zelf wil komen.

Een menigte...

Maar als hij op die eenzame plaats aan­komt, staat een enorme menigte al te wachten die vermoed had dat hij daar naartoe zou gaan en die eigen­lijk zelf in nood is, in gees­te­lij­ke nood: ze zijn als schapen zon­der her­der. En je zou kunnen zeggen: het lijkt wel alsof het zien van die grote menigte mensen die hulp en her­der­lijke steun zoekt, Jezus helpt om zijn taak, zijn zen­ding weer op te pakken en niet op te gaan in Zijn verdriet. Hij begint hen te helpen en hun zieken te genezen.

Wat kan je helpen?

Dit is een prach­tig voor­beeld, ook voor ons. Als je erg bezig bent met je eigen verdriet, met je eigen pijn en je eigen zorgen, als je geneigd bent om als het ware in een kringetje rond te draaien, wat helpt je dan het beste? Ik denk dat je moet doen wat de menigte deed en wat Jezus zelf deed.

Gees­te­lij­ke steun

De menigte zocht gees­te­lij­ke steun. Die mensen gingen op weg om Jezus te zoeken en daar had­den ze best veel voor over. Ze dachten zelfs niet erover na waar ze moesten eten of waar ze zou­den kunnen ver­blij­ven of wat dan ook, nee, ze gingen gewoon, ze zochten Jezus!

Op zoek

Dit is in feite een heel be­lang­rijk eerste punt: ben je verdrie­tig, weet je even niet hoe het precies ver­der moet, sta je voor een be­lang­rijke keuze, ervaar je een gees­te­lij­ke nood? Zoek Jezus, zoek de kracht, de genade van zijn heilige Geest zoekt de vrede die hij alleen geven kan en ver­dwaal niet in allerlei op­per­vlak­kig­he­den, niet in ver­keerde wegen niet in jezelf door te blijven cirkelen om je pijn en verdriet, maar ga op zoek naar troost, naar kracht, naar wijs­heid, opdat je geest open gebroken zal wor­den.

Gewel­dige hulp

De menigte wordt gewel­dig geholpen: hun zieken wor­den genezen en ze krijgen voedsel in overvloed in de brood vermenig­vul­diging die een teken is van het over­vloe­dig gees­te­lijk voedsel dat Jezus Christus ons wil geven.

Doen wat Jezus doet

En het tweede is dus wat Jezus zelf doet. Doe wat Jezus deed: kijk om naar je naasten; zoals Jezus zelf als het ware uit zijn verdriet werd gehaald door de nood van de menigte die Hij voor zich zag en die om zijn zorg vroeg, zo is het ook bij ons. Wanneer we ons om anderen bekommeren, ons inzetten om een nood van andere mensen te lenigen, dan wor­den wij bevrijd uit de ge­van­ge­nis van ons eigen ik, van onze eigen pijn en dat helpt ons om ons­zelf te over­win­nen, om niet op­ge­slo­ten te blijven in ons eigen denk kringetje. Zet je in voor je mede­mens. Die mede­mens kan al heel een­vou­dig een klein­kind zijn of een buurvrouw of buurman, het is eigen­lijk alles waardoor je liefde geeft aan een naaste, aan een mede­mens. Dus: ga iets doen, iets goeds voor je naaste.

Twee bewe­gingen

Het zijn dus twee bewe­gingen die we in het evan­ge­lie van vandaag tegen­ko­men: de eerste bewe­ging is: zoek Jezus met heel je hart. Bij hem vind je een ant­woord op je nood. De tweede bewe­ging is open je voor je naaste, juist als je door verdriet of pijn geneigd bent om je in jezelf terug te trekken.

Vakantie­tijd

Ook voor ons is dit mis­schien een tijd om de een­zaam­heid en de rust op te zoeken in een beetje vakantie. Die ontspan­ning kan ons goed doen die kan ons mis­schien ook helpen om een beetje te vertragen wanneer we iets te snel gaan en mis­schien soms iets te weinig bij Gods liefde en bij bepaalde mede­mensen en wat daad­wer­ke­lijk be­lang­rijk is in het leven stil­staan.
Mogen deze weken van de vakantie­tijd ons daarbij helpen