Arsacal
button
button
button
button


20 jaar Petrusbroederschap in Amsterdam

Pontificale H. Mis en Vormsel

Overweging Preek - gepubliceerd: zondag, 20 september 2026 - 1482 woorden
tijdens de pontificale h. mis
tijdens de pontificale h. mis
met de pastoor en twee van de drie gedecoreerden
met de pastoor en twee van de drie gedecoreerden
Pastoor Knudsen met de knikengel
Pastoor Knudsen met de knikengel

Zondag 20 sep­tem­ber was ik in de Sint Agnes­kerk in Am­ster­dam voor de toedie­ning van het heilig vormsel en de vie­ring van de twin­tigste ver­jaar­dag van het apos­to­laat van de Pries­ter­broe­der­schap van Sint Petrus (FSSP) in en vanuit deze kerk. De Ponti­fi­cale H. Mis was tevens mijn eerste Tri­den­tijnse Mis (de Latijnse Mis volgens het missaal van 1962)!

Er wor­den later nog foto's aan dit artikel toe­ge­voegd.

Deskun­dige assis­tentie

Het ponti­fi­cale rituaal is in die vorm best inge­wik­keld, maar gelukkig werd ik terzijde gestaan door de bij­zon­der des­kun­dige assis­tentie van pastoor Knudsen en ceremonia­ris Onno Baneke, die me overal goed door­heen hebben geloodst. En alle diakens en dienaren had­den goed geoefend, zodat alles waar­dig en goed verliep.

De live­stream van de vie­ring is nog te zien op het You Tube­ka­naal van de St. Agnes­kerk: https://www.youtube.com/watch?v=cmaSogNsAKA

H. Vormsel

Voor­af­gaand aan de heilige Mis mocht ik aan zeven­tien kan­di­da­ten het heilig vormsel toedienen, veruit de meesten jon­ge­ren, som­mi­gen van hen in de dagen ervoor gedoopt of onlangs in de Kerk opgeno­men.

Onder­schei­dingen

Aan het einde van de Ponti­fi­cale Mis werd aan drie pa­ro­chi­anen een pau­se­lijke onder­schei­ding, "Bene merenti", uit­gereikt als erken­ning en uiting van dank­baar­heid voor de vele trouw verrichte en be­lang­rijke wer­zaam­he­den die zij had­den verricht. Met twee van hen staan pastoor pater Knudsen en ik hiernaast op de foto; helaas waren we wat laat met de foto, de derde persoon was toen al huis­waarts gegaan. Maar er zijn ook prach­tige foto's van de uit­rei­king zelf. Die wor­den later nog toe­ge­voegd.

Gezel­lig samen­zijn

Na afloop van de vie­ring was er een gezel­lig samen­zijn dat buiten voor de kerk was geor­ga­ni­seerd, met onder meer spumante en nootjes. Het weer was immers prima! Daar werd ook pater Knudsen bedankt voor twin­tig jaar pas­to­rale inzet in deze kerk en de daar geves­tigde personele pa­ro­chie van Sint Jozef, patroon van de Kerk, voor gelo­vi­gen die de tra­di­tio­nele vorm van de Romeinse ritus zijn toe­ge­daan.Eerder dit jaar was al stil­ge­staan bij de twin­tigste ver­jaar­dag van zijn pries­ter­wij­ding. Bovendien is hij twaalf en half jaar pastoor.

Knik-engel

De vicevoor­zit­ter van het kerk­bestuur hield een sympathieke toe­spraak en nodigde pater Knudsen uit het cadeau te onthullen: een knik-engel, dus zo'n engel die je vrien­de­lijk toeknikt als je er wat geld in werpt. En pater Knudsen is voldoende pastoor om de engel meteen in gebruik te nemen en allen uit te nodigen om de engel door een kleinere of grotere bijdrage tot een veel­vul­dig en immer vrien­de­lijk beves­tigend knikken te brengen. Dat is ook wel nodig, want - al is er al het nodige gebeurd - de kerk staat nog voor grote res­tau­ra­tie-opgaven, bij­voor­beeld voor wat betreft de toren... En alle kleine beetjes helpen.

Tijdens de H. Mis heb ik de volgende homilie gehou­den.

Waartoe roept je de Heer?

17 zon­dag na Pink­ste­ren - H. Vormsel - twin­tig jaar presentie van Petrus­broe­der­schap (FSSP) in de Sint Agnes­kerk te Am­ster­dam


Quid vobis videtur de Christo?
Wat dunkt U van de Christus?

In de naam van de Vader...

Broe­ders en zusters,

Dank­baar­heid...

Het is vandaag een dag die ons tot bij­zon­dere dank­baar­heid stemt. Aller­eerst wil ik God vandaag danken voor de twin­tig jaar dat de Pries­ter­lijke broe­der­schap van Sint Petrus, de Fraternitas Sacerdotalis Sancti Petri, in en vanuit deze prach­tige Sint Agnes­kerk haar apos­to­laat heeft uit­geoe­fend en de gees­te­lij­ke zorg draagt voor de gelo­vi­gen die met deze personele pa­ro­chie van Sint Jozef, patroon van de heilige kerk, in de Sint Agnes­kerk verbon­den zijn.

Dank aan de Petrus­broe­der­schap

Ja we danken aller­eerst onze God en Heer, die zoveel gees­te­lij­ke vrucht­baar­heid heeft ge­schon­ken en ik dank ver­vol­gens de Pries­ter­lijke Fraternitas van Sint Petrus, de alge­meen oversten van deze jaren, pater Komorowski en pater Berg, de districtsoversten en heel bij­zon­der de pastoor pater Martin Kromann Knudsen , die met inzet van heel zijn persoon, met geloof en vurig­heid de her­der­lijke liefde van Jezus Christus in Uw mid­den te­gen­woor­dig stelt. Ik ben U, pater Knudsen, en de andere pries­ters die hier werk­zaam zijn of werk­zaam zijn geweest, zeer dank­baar voor Uw pries­ter­lijke inzet, in harte­lijke ver­bon­den­heid met Zijne Hei­lig­heid de paus en de dio­ce­sane bis­schop. Moge God het U vergel­den en moge Hij uw pries­ter­lijke werk blijven zegenen.

Broe­ders en zusters,

Met de roe­ping...

Als we de vor­me­lin­gen van vandaag iets zou­den willen toewensen, dan is mis­schien wel de beste wens dat in hun leven steeds weer waar mag wor­den wat de apostel Paulus in zijn brief aan de Efesiers schrijft met de woor­den van het epistel van heden: “Ut digne ambuletis vocatione qua vocati estis”, dat gij waar­dig zult wan­de­len met de roe­ping waardoor gij ge­roe­pen bent”. Ja, dat is de kern van mijn gebed voor jullie, beste vor­me­lin­gen, dat jullie je de roe­ping als christen waar­dig zullen tonen, in de kracht van de heilige Geest die jullie op deze fees­te­lij­ke dag hebben ont­van­gen.

De eigen roe­ping

Jullie zijn tot rid­der geslagen - dat was de zin van de kleine tik die ik jullie na het vormsel gaf -, tot rid­der geslagen om met de zekere hulp van God een gees­te­lij­ke strijd te voeren. Ieder van jullie heeft een eigen weg te volgen en een eigen strijd te voeren. Want het is waar: de goede God heeft ieder van jullie een speciale roe­ping gegeven en die te vin­den en die te volgen is jullie grootste geluk.

Je roe­ping ont­dek­ken

Hoe kunnen we de speciale roe­ping ont­dek­ken die onze God en Heer ons toever­trouwt? Dat kunnen we in feite alleen door onze algemene roe­ping als christen en katho­liek goed te beleven. Wees een goed christen, wees een overtuigd katho­liek, met een open hart en een open geest voor Gods wij­zingen en inspraken, dan zul je de weg vin­den die onze Heer voor je heeft bestemd. Want als we God proberen te dienen met heel ons hart, in heel onze ziel en in heel onze geest, heel ons verstand, dan zullen we de vin­ger­wij­zingen Gods kunnen verstaan, dan zullen we steeds beter gaan begrijpen wat we moeten doen, dan zullen we ook de bij­zon­dere levensroe­ping kunnen verstaan die God voor ons heeft weg­ge­legd.

Gave en opgave

Het heilig vormsel betekent dus niet dat je op je lauweren kunt gaan rusten. Iedere gave van God houdt tege­lijk een taak in, een opdracht. Dat jullie nu de heilige Geest is gegeven, was om een apostel en getuige van Christus te kunnen zijn; op jullie schou­ders rust de taak om te leven en han­de­len in de kracht van die Heilige Geest en dus heel vaak anders te doen en te denken, dan wat mén denkt en mén doet. Laat de wet van God en jullie geweten in alles jullie leidraad zijn.

Het fun­dament

Handel en spreek vanuit de liefde van Jezus Christus, want het fun­dament van de Wet is de liefde, de liefde tot God, waardoor je eerbied hebt voor Gods gebo­den en leeft met Gods liefde­volle barm­har­tig­heid voor ogen, en de liefde tot de naaste; die naaste is in feite iedere mens tot wie je je liefde­vol weet te ver­hou­den. Denk maar aan de parabel van de barm­har­tige Samari­taan, waar iemand zich liefde­vol neerbuigt over iemand die zijn vijand had moeten zijn.

Het grote gebod

De liefde is het grote gebod, leert Jezus ons in het evan­ge­lie van deze zon­dag. Daar ontmoet Jezus de Fari­zeeën. Ze komen niet met eer­lijke be­doe­lin­gen, ze komen om Hem op de proef te stellen; een wet­ge­leer­de stelt Hem een vraag. “tentans eum”, om Hem te beproeven: “Wat is het grootste gebod?” Jezus Christus geeft hun wel ant­woord, want de vraag is in zich­zelf goed en be­lang­rijk, al is de bedoeling die erachter zit lelijk, om Hem vast te zetten.

Een uit­no­di­ging tot re­flec­tie

In het ant­woord van de Heer volgt geen direct verwijt, geen reprimande, al is daar alle reden voor, maar hier volgt een uit­no­di­ging tot re­flec­tie en be­zin­ning: “ Quid vobis videtur de Christo?”, want dunkt u van, wat denk je over de Christus? Jezus stelt een concrete vraag, die een uit­no­di­ging tot re­flec­tie is: wat betekent het dat Jezus een afstammeling van koning David is en tege­lijk diens Heer en meester? Denk daar eens over na. Zo probeert Jezus Christus die Fari­zeeën een gees­te­lij­ke toegang te verschaffen om te kunnen begrijpen dat de Christus God en mens is, een god­de­lijke en een men­se­lijke natuur bezit.

Ver­die­pen...

Ook wij zijn uit­ge­no­digd door deze woor­den, door het heilig vormsel dat we ont­van­gen, om te blijven bid­den, zoeken, reflec­te­ren en over­we­gen om ons geloof te ver­die­pen, nieuwe inzichten op te doen, met een leven­dig en geïn­spi­reerd geloof onze roe­ping te verwer­ke­lijken en onze weg te ver­volgen, met Gods hulp. Alléén kunnen we niets, maar Hij, de Heer, heeft ons Zijn heilige Geest ge­schon­ken, Hij kan alles. Dus wanhoop nooit, ver­trouw op Zijn kracht.

In de naam van de Vader...

post deze webpagina op: Facebook X / Twitter

Fotoserie

Klik op een foto voor een uitvergroting.
Terug