Twintig jaar blauwe zusters in Heiloo

Op zatrer­dag 26 sep­tem­ber vier­den we dat de 'blauwe zusters', dienaressen van de Heer en de Maagd van Matará, twin­tig jaar in het hei­lig­dom van Onze Lieve Vrouw ter Nood zijn. We vier­den het met een fees­te­lij­ke Eucha­ris­tie­vie­ring in de grote bede­vaart­ka­pel, ont­moe­ting in het Oesdom en een maal­tijd in het Juliana­kloos­ter.

Er wor­den later nog foto's toe­ge­voegd

Zusters in het hei­lig­dom

Momen­teel zijn zuster Maria Mater Castissima, zuster Maria vultus Christi en moe­der Maria Laetitia Dei woo­nach­tig in het kloostertje aan de kapellaan en actief op het hei­lig­dom. Zeer bin­nen­kort zal moe­der Maria Laetitia ver­trek­ken om plaats te maken voor zuster Maria van Jesse, een zuster die - zoals de naam al doet vermoe­den - uit Delft afkoms­tig is, maar in het Westland is opgegroeid. En na­tuur­lijk waren er op deze dag veel andere zusters geko­men, waar­on­der de proviciale overste en ver­schil­lende zusters die in het velre­den in Heiloo zijn geweest.

Con­ce­le­branten

Bij de fees­te­lij­ke Eucha­ris­tie­vie­ring con­ce­le­breer­den de beide pries­ters van de manne­lijke tak, van het Mens­ge­wor­den Woord, de paters Esko Kissboat en Andreas Schmidt. Ook ple­baan deken Floris Bun­scho­ten, deken Eduard Moltzer, kape­laan Jaider Chantre Sanchez, pater Melvin en na­tuur­lijk rector Jacques Quadvlieg van het hei­lig­dom, con­ce­le­breer­den en er waren de nodige mis­die­naars.

Com­mis­sa­ris

De Con­gre­ga­ties van de paters en de zusters verkeren in een periode van extern toe­zicht met een com­missa­ris (tij­de­lijk be­stuur­der) waarbij op bepaalde punten bij­stel­lingen plaats­vin­den. Daaraan refereer ik even in de homilie hier­on­der. Het is een periode van onzeker­heid en herij­king, die echter - zo mogen we hopen en ver­wach­ten - goede uit­kom­sten en gevolgen zal hebben.

Taken

De zusters zijn een be­lang­rijk herken­nings­punt op het hei­lig­dom en behalve onder meer het gebed en de aanbid­ding, zorgen zij voor het kos­te­ren, orgelspel en zang, terwijl zij ook betroken zijn in allerlei ac­ti­vi­teiten vooral voor kin­de­ren en jon­ge­ren.

Fees­te­lij­ke bijdragen

Aan het einde van de feest­maal­tijd wer­den door de zusters enkele muzikale bijdragen gegeven. Het was een fees­te­lij­ke dag en we wensen de zusters heel veel zegen en een goed en vrucht­baar apos­to­laat voor de toe­komst toe.

"Oboedientia et pax"

ZATERDAG IN DE 25E WEEK DOOR HET JAAR MARIA OP ZATERDAG - EIGEN LEZINGEN- twin­tigste ver­jaar­dag van de presentie van de zusters

Eerwaarde zusters dienaressen van de Heer en de Maagd van Matará, broe­ders en zusters,

Dank­baar­heid

We vieren vandaag een fees­te­lij­ke dag, een dag van dank­baar­heid en vreugde. We zijn dank­baar aan God van­wege de twin­tig jaren dat de blauwe zusters in dit hei­lig­dom van Onze Lieve Vrouw ter Nood werk­zaam zijn en voor de gees­te­lij­ke vrucht­baar­heid die Hij aan deze jaren heeft ge­schon­ken.

Toewij­ding

Uw aanwe­zig­heid in het hei­lig­dom is voor vele gelo­vi­gen een mooi teken, waardoor zij wor­den geïn­spi­reerd en ge­sterkt in hun geloof, omdat zijn zien dat in onze tijd jonge vrouwen hun leven geven om dienaressen van de Heer te zijn en van de Maagd Maria. Het is en blijft be­lang­rijk om het voor­beeld te kunnen zien van jonge mensen die hun leven geven aan Jezus Christus en Zijn Kerk en afzien van rijkdom, carrière, een relatie, een huwe­lijk, een gezin.

Dank aan God

Vandaag danken we God dat U Uw leven hebt gegeven in Zijn dienst. We danken God voor Uw trouw in Uw toe­wij­ding aan Hem en Uw trouw aan het apos­to­laat dat U op U hebt geno­men. Jezus Christus dienen, de Kerk dienen is er fun­da­men­teel voor kiezen niet je eigen weg, je eigen wil te kunnen volgen, maar jezelf uit han­den te geven
te geven om dienst­baar te zijn.

H. Johannes XXIII

De heilige paus Johannes XXIII is daar een bij­zon­der voor­beeld in. Hij had als jonge bis­schop als wapen­spreuk gekozen: “Oboedientia et pax”, ge­hoor­zaam­heid en vrede. Daar­mee bedoelde hij te zeggen: als je ge­hoor­zaam bent, na­tuur­lijk vanuit een diepe gees­te­lij­ke motivatie, dan is er vrede in je. Ge­hoor­zaam­heid geeft vrede. Hij gaf zelf aan in het “Dagboek van zijn ziel” dat hij nooit moeite had gehad met de ge­hoor­zaam­heid. Toch was hij na zijn bis­schops­wij­ding eerst voor een paar maan­den naar Sofia gestuurd in Bulgarije, maar dat wer­den tien jaren, waarbij hij vanuit zijn superieuren in Rome best veel moei­lijk­he­den ondervond. Daarna werd hij in Turkije geplaatst en daar bleek, toen de oorlog uitbrak, dat hij door zijn contacten met Bulgarije van tien­dui­zen­den Joden het leven kon red­den.

Voor­zienig­heid

Het was voor hem eens te meer een bevesti­ging: als je je in ge­hoor­zaam­heid voegt in iets wat je mis­schien niet zo fijn vindt, zal Gods Voor­zienig­heid Zijn werk kunnen doen en je maken tot een kost­baar instru­ment in Gods hand. De diepe zin en over­tui­ging die achter de reli­gi­euze ge­hoor­zaam­heid zit, is precies deze: dat alles niet van onze wil en onze inzichten afhangen, maar dat het uit­ein­delijk Gods Voor­zienig­heid is, die alles ten goede zal lei­den.

Deze periode

Ik denk dat dit voor­beeld van paus Johannes ook voor U, beste zusters, in deze periode van Uw Con­gre­ga­tie die voor U mis­schien niet zo ge­mak­ke­lijk is, U kan helpen. De God­de­lijke Voor­zienig­heid zal uit­ein­delijk alles lei­den, alles uitzuiveren, de weg wijzen opdat alles uit­ein­delijk zal bijdragen om het eigen cha­risma van Uw Con­gre­ga­tie steeds beter en meer te laten stralen. Obedientia et pax!

De evan­ge­lische raden

De evan­ge­lische raden die U hebt aan­ge­no­men voor Uw eigen leven in de geloften van armoede, zuiver­heid en ge­hoor­zaam­heid, hebben alle drie als basis en fun­dament de nede­rig­heid. Door het kiezen voor armoede, zuiver­heid en ge­hoor­zaam­heid kies je niet voor het pakken en naar je toehalen, maar je kiest voor een kleine weg om niet jezelf maar God groot te maken. Zo zeggen we met Maria telkens weer: “Hoog verheft mijn ziel de Heer”.

De geest van de erfzonde

Het is de nede­rig­heid die precies ingaat tegen de erfzonde, de zonde van het paradijs, die juist werd begaan door de verlei­ding tot hoogmoed: “Ik wil zo groot als God zijn, ik wil het zelf bepalen en weten, niemand hoeft me iets te ver­tellen, ik bezit zelf de kennis van goed en kwaad”, dat fluistert de geest van de erfzonde ons in. Het moet wel daarom zijn geweest dat onze Heer ons heeft verlost door zich helemaal te geven, klein te wor­den, zich te verne­de­ren.

Nieuwe Eva

Vandaag en heel in het bij­zon­der hier in dit mooie hei­lig­dom van Onze Lieve Vrouw ter Nood, willen we onze weg gaan met de heilige Maagd Maria voor ogen. Zij werd de “nieuwe Eva”, juist doordat zij tegen die geest van de erfzonde in ging, zich overgaf: “Zie de dienst­maagd, de dienares van de Heer, Mij geschiede naar Uw woord”. Zo hebt U, beste zusters, er ook voor gekozen een dienares van de Heer en van de maagd Maria te zijn. Vandaag danken we God daarvoor!

Uit­ver­ko­ren

God had Maria uit­ver­ko­ren voor de grootste en mooiste, meest verheven taak die een mens maar ten deel kan vallen: zij zou de Moeder van God zijn, zij zou de Ver­los­ser ter wereld brengen en door haar be­trok­ken­heid bij Jezus tot onder het kruis, een mede­wer­king aan de verlos­sing geven, zoals geen enkel ander mens die ooit gegeven heeft of zal kunnen geven. Maria is de grootste, de hoogste, de koningin van hemel en aarde, groter en hoger dan welke vorst op aarde dan ook!

Eenvou­dig en klein

Maar Maria’s reactie op het moment dat haar die uit­ver­kie­zing ten deel valt, is juist precies anders dan wij zou­den kiezen of kunnen bedenken, als we men­se­lijk redeneren. Maria reist met spoed naar het bergland, naar een stad in Juda. Dat is geen ge­mak­ke­lijke reis en het is ook geen kort tripje, maar zij onderneemt die tocht om haar nicht Elizabeth bij te staan. Die erkent en on­der­scheidt on­mid­del­lijk de nede­rig­heid van Maria: “Wie ben ik, dat U, de moe­der van mijn Heer, naar mij toe­komt?” Dat die grote, be­lang­rijke Maria zich zo een­vou­dig en klein maakt, dat schept een band...

Zijn als Maria, als Jezus

Wees als Maria, wees dienst­baar, een­vou­dig, nederig, dan ben je tege­lijk zoals Jezus Christus, die voor ons die weg van dienst­baar­heid en nede­rig­heid is gegaan... En zien we dat ook niet in ons dage­lijks leven: als we ons klein maken, ons­zelf niet groter voordoen dan we zijn, een­vou­dig zijn, als we dienen, dan krijgen we ook de mooiste en beste relaties met andere mensen en uit­ein­delijk met God zelf.
Van harte proficiat, zusters! Moge God Uw apos­to­laat hier in het hei­lig­dom blijven zegenen.