Arsacal
button
button
button


Een Moeder die over je waakt....

Bij Maria in Banneux

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 25 augustus 2013
In gesprek met zuster Bernarda Swart, die nu in Aerdenhout, is, vroeger in Beverwijk
In gesprek met zuster Bernarda Swart, die nu in Aerdenhout, is, vroeger in Beverwijk

Uit ons bisdom Haarlem-Amsterdam, het bisdom 's Hert0genbosch en het aartsbisdom Utrecht zijn deze dagen veel bedevaart­gangers in Banneux in België waar Maria als Maagd der Armen wordt vereerd; onder hen waren veel zieken en gehandicapten die worden bijgestaan door een grote groep vrijwilligers.

Het is altijd mooi om te zien hoeveel mensen zich met hart en ziel inzetten om hun mede-gelovigen enkele prachtige dagen bij Maria in Banneux te bezorgen! Zondag 25 augustus was ik bij hen om met de pelgrims de heilige Mis te vieren en velen van hen ook per­soon­lijk te ontmoeten. Daarnaast was er in Banneux een Italiaanse groep uit Milaan (waar een kerk aan de Maagd der Armen van Banneux is gewijd) en Sardinië en waren er Duitse en Frans­ta­lige pelgrims.

Tijdens de feestelijke Eucha­ris­tie­viering heb ik de volgende homilie gehouden.

homilie

Toen ik als kind
voor het eerst alleen naar school toe ging,
had ik van mijn vader en moeder
allerlei instructies gekregen
over wat ik wel en niet mocht doen:
Kijk goed uit als je de straat moet oversteken.
Kijk naar links en kijk naar rechts
en steek je hand uit als je af moet slaan.
Er waren zeker nog allerlei andere goede adviezen bij
en ik werd gewaarschuwd voor de gevaren.
Wat ik toen niet wist was
dat mijn moeder stiekem achter mij aan reed
om te zien hoe ik het deed:
als het niet goed was gegaan,
had zij toch nog in kunnen grijpen.
Zo doen ouders dat,
omdat zij vol zorg zijn voor hun kinderen
en onze Vader in de hemel is eigenlijk niet anders:
in Jezus Zijn Zoon is God ons leven komen delen
en Hij heeft ons goede raad en wijze woorden meegegeven
en tenslotte heeft Hij zichzelf gegeven
om ons leven te redden voor de eeuwigheid.
Sommigen van ons hadden misschien een vader
die een beetje streng was
of met wie U niet zo goed kon opschieten,
maar zo moet U niet aan God als Vader denken:
God is een vader die veel van ons houdt
en die alleen het beste voor ons wil.
Hij is een vader die alles voor ons wil geven.
Ook dat is iets wat ouders vaak bij zich dragen.
Het is me meer dan eens overkomen
dat ik een jong iemand moest begraven
en dat de vader of moeder
of de opa of oma van de overledene zei:
had ik daar maar gelegen,
in plaats van hem of haar.
Ik had zo willen ruilen
als ik deze persoon, die zo jong is gegaan,
daarmee het leven had kunnen geven.
Het was meer mijn tijd
dan die van hem of haar.
Maar, ja dat wordt ons niet gevraagd
en we kunnen God vaak niet begrijpen.
Maar ja, dat geldt eigenlijk ook al
voor een klein kind
dat misschien wel een heleboel vragen kan stellen,
maar toch nogal eens te horen zal krijgen:
“Dat kun je nu nog niet begrijpen,
maar later als je groot bent,
dan begrijp je het wel”.
Een klein kind houdt de hand van zijn papa
stevig vast,
want die vader weet alles
en als dat kind die hand maar vast houdt,
komt het allemaal wel goed.
En zo moeten wij ook maar doen
met onze Vader in de hemel:
houd Zijn had maar stevig vast
en ga vooruit met vertrouwen.
En dat geldt ook voor onze Moeder in de hemel:
wie met Maria door het leven gaat,
gaat als een kind
en loopt niet verloren.

Maar is God toch niet een beetje streng,
als een niet zo gemakkelijke vader?
Misschien zou je het wel denken
als je het evangelie hoort vandaag.
Want we hoorden
waarschuwende woorden van Jezus, de zoon van God:
“Span je tot het uiterste in,
om door de nauwe deur naar binnen te gaan”,
want als je buiten moet blijven,
zal het niet leuk voor je zijn,
daar is geween en tandengeknars.

Maar eigenlijk zijn dit meer woorden
die een vader en moeder tot een kind kunnen zeggen
als dat kind een gevaarlijke situatie tegemoet gaat,
zoals wanneer die voor het eerst naar school toe gaat,
of wanneer het beter zijn best moet doen op school.

Iemand zei me ooit eens
toen hij deze woorden van Jezus hoorde:
“Word ik dan buiten de hemel geworpen
als ik het niet goed genoeg heb gedaan?
God is toch geen Vader,
die zijn kinderen in de kachel stopt”.
Nee, natuurlijk niet,
Hij houdt van je,
Hij staat niet naar je te kijken als een politie-agent
om te zien of je misschien iets fout doet,
Hij kijkt naar je als een heel liefdevolle vader,
hij is trots op je
en wil je aanmoedigen om je best te doen,
om er iets moois van te maken.
Zo is God!

“Hij zal het wel niet goed vinden,
of: Hij zal mij wel niet goed vinden”,
eigenlijk is dat een ontmoedigde gedachte,
de gedachte van iemand die het niet ziet zitten
en dat soort gedachtes komen nooit van God.

Moed en vertrouwen!

Vaak zijn wij geneigd om te denken
- vooral als we pijn hebben of verdriet -:
Had God dit niet kunnen verhinderen,
had Hij het niet anders kunnen laten lopen?
Waarom heeft Hij gewoon niet gezorgd
dat dit niet is gebeurd?
Een klein beetje antwoord daarop
gaf ons de tweede lezing vandaag:
Laat je door tegenslag niet ontmoedigen
en vertrouw dat het lijden in je leven
een betekenis heeft, niet voor niets is.
De moeilijke dingen die we meemaken
hebben ons gevormd.
Niemand kan het lijden, de donkere dagen,
terugdraaien of veranderen.
Ze worden alleen maar donkerder en zwaarder als je dat probeert,
terwijl ze lichter worden
als je ze probeert te aanvaarden
en ermee verder te gaan,
met vertrouwen.

We moeten daarbij niet vergeten
dat we een moeder hebben gekregen,
een hemelse moeder,
aan wie we alles mogen toevertrouwen.
Zij wéét wat lijden is,
zij trekt met ons mee op onze levensweg;
zij kijkt een beetje toe of het goed met ons gaat
en probeert ons voor gevaar te behoeden.
Deel je zorgen en je lijden
met de Maagd der armen,
want zo wordt Maria hier vereerd.
Dat ‘Maagd der armen’ wil niet zeggen
dat zij er alleen voor je is
als je materieel arm bent,
als je geen geld hebt,
maar de armen die hier worden bedoeld
zijn die armen van geest
waar de bijbel over spreekt,
dat zijn degenen die niet vol zijn van zichzelf,
die niet steunen op geld en goed,
maar die duidelijk weten
dat zij niets mee kunnen nemen
als ze eens uit deze wereld moeten vertrekken,
dat zij kleine mensen zijn.
Deel je lijden en je pijn
met Maria de Moeder van God,
de maagd der armen!

Er zijn allerlei redenen
waarom we ontmoedigd kunnen raken,
maar er is één grote reden
waarom we met vertrouwen door moeten lopen:
wij zijn op weg naar iets moois,
naar de voltooiing, naar ons geluk, naar de hemel
en op die weg naar onze bestemming
zijn er een hemelse Vader
en een moeder die God ons gegeven heeft
en die over ons waken.
We lopen niet alleen!

Het waarom van ons lijden en verdriet
en waarom mensen met hun leven soms helemaal de mist ingaan,
waarom er een Hitler heeft bestaan
of een van de andere vreselijke dictatoren,
waarom mensen er toe komen
- zoals nu in Syrië en Egypte -
om zoveel geweld te plegen,
dat blijft allemaal altijd ergens ook een mysterie.
Ik weet alleen dat God in Zijn voor ons kleine mensen
vaak onbegrijpelijke wijsheid
ons een vrijheid heeft willen geven,
dat wij kleine mensen het ‘waarom’ vaak niet kunnen zien,
dat het kwaad en de zonde in de wereld
voor ons niet te vatten zijn,
maar ook mogen we weten dat achter alles toch uiteindelijk weer
het grote plan van Zijn barmhartige liefde schuil gaat.
We zijn op weg naar die mooie bestemming,
dat hemelse doel
dat ons begrip te boven gaat!

En God heeft ons een moeder gegeven, Maria.
Zij is op die weg die wij gaan
als een moeder die op die tocht met ons meegaat;
zij is altijd bereid om te helpen,
altijd klaar ons voor gevaren te behoeden,
altijd verlangend om onze gebeden te aanhoren.

Dus laten we met vertrouwen onze levensreis voortzetten
naar het koninkrijk van God.
Amen

Terug