Arsacal
button
button
button
button


Nieuwe pastoor van Limmen en Levend Water hartelijk verwelkomd

Elkaar hartelijk helpen en steunen op de weg van het geloof

Overweging Preek - gepubliceerd: zondag, 18 oktober 2026 - 1440 woorden
Na afloop van de Mis kwamen velen feliciteren
Na afloop van de Mis kwamen velen feliciteren
Nieuwe pastoor van Limmen en Levend Water hartelijk verwelkomd
Nieuwe pastoor van Limmen en Levend Water hartelijk verwelkomd

Zondag 18 ok­to­ber was ik in Limmen voor de in­stal­la­tie van Mario Agius, de nieuwe pastoor van Limmen, de Egmon­den, Heiloo en Akersloot (Bron van Levend Water). Het was een harte­lijke en mooie Eucha­ris­tie­vie­ring waarin dui­de­lijk tot uiting kwam dat de nieuwe pastoor, die al in de regio werk­zaam was, van harte welkom is.

Fees­te­lij­ke sokken

Ver­te­gen­woor­digers van alle kerken had­den een taak in de vie­ring. De zang was van het Cornelius­koor onder lei­ding van Peter Rijs, die met fees­te­lij­ke sokken diri­geerde en het orgel speelde en die - jong be­gon­nen - al zes­tig jaar in het pa­ro­chie­koor actief is. Naast de "gewone" pa­ro­chi­anen en gelo­vi­gen uit vorige pa­ro­chies van pastoor Mario Agius, waren er veel se­mi­na­risten die immers ook binnen de pa­ro­chie wonen en van wie pastoor Mario ook een docent is.

Ave Maria

Diaken Eugene Brussee assis­teerde, samen met diaken Steve Purperhart, terwijl pater Marc Loriaux van het Egmondse Lioba­kloos­ter con­ce­le­breerde. Vice-voor­zit­ter Martien Blanken heette allen welkom en bood aan het einde van de vie­ring een cadeau aan met een harte­lijke toe­spraak. Na de heilige communie zong Susanne Brussee het "Ave Maria", dat is altijd heel mooi.

Woord van de pastoor

De nieuwe pastoor sprak aan het einde van de vie­ring. Daar nam hij echt even de tijd voor, want het was niet alleen een in­spi­re­rend woord, maar ook zette hij lijnen uit waar­mee hij aangaf wat be­lang­rijk is en welke accenten er zijn in zijn pas­to­raat. En tege­lijk kon­digde hij de feesten aan: volgend jaar de jubilea van twee kerken: de H. Wil­li­brordus­kerk in Heiloo, die hon­derd jaar zal bestaan, en de H. Cornelius­kerk die 125 jaar gele­den is gebouwd. En er is nog een derde feest: eind no­vem­ber mag de pastoor vieren dat hij 12,5 jaar pries­ter is. Zijn ouders die bij de in­stal­la­tie­plech­tig­heid waren, hopen er dan ook weer bij te zijn.

Homilie

VAN HARTE VERBONDEN OP DE WEG VAN HET GELOOF

29e ZONDAG DOOR HET JAAR A - PASTOORSINSTALLATIE REV. MARIO AGIUS LIMMEN - LEVEND WATER


Beste nieuwe pastoor, beste Mario, broe­ders en zusters,

Proficiat

Aller­eerst felici­teer ik pastoor Mario Agius van harte met zijn in­stal­la­tie. Die in­stal­la­tie vindt plaats vlak voordat het jubileum­jaar van 100 jaar Sint Wil­li­brordus­kerk in Heiloo en 125 jaar H. Cornelius­kerk in Limmen gaat beginnen. Die feesten mogen met dank­baar­heid gevierd wor­den; de H. Cornelis­kerk is uit de as verrezen en na­tuur­lijk nog be­lang­rijker is dat het om levende pa­ro­chie­ge­meen­schappen gaat met veel betrokken gelo­vi­gen. Pastoor Mario wordt geïn­stal­leerd vandaag als pastoor van de pa­ro­chie Bron van Levend Water met de Egmon­den, Heiloo en Akersloot en de H. Cornelis­paro­chie van Limmen die in een samen­wer­kings­ver­band met elkaar verbon­den zijn, vanuit het hart met elkaar verbon­den, zoals het motto zegt. Ik hoop dat er veel zegen op zijn pastoor­schap mag rusten, in goede samen­wer­king met diaken Eugene Brussee en diaken Steve Purperhart en met U allen.

Elkaar steunen

We zijn samen kerk en dat betekent dat we elkaar harte­lijk moeten steunen op onze pelgrims­tocht door dit leven, op onze geloofsweg, want we zijn samen op weg naar een prach­tig doel, naar vol­tooi­ing en eeuwig geluk, thuis bij de Heer. Je moet je doel altijd goed voor ogen hou­den en dat geldt na­tuur­lijk ook hier.

Een voorproefje

En het is eigen­lijk de bedoeling dat we iedere keer als we hier samen­ko­men een soort voorproefje krijgen van die toe­komst, er al iets van beleven dat het leven meer is dan dit aardse tranendal en geïn­spi­reerd wor­den om onze weg goed en mooi te ver­volgen. De litur­gie in de Kerk wil een voorproefje zijn van de hemel, die we ons vaak voor­stel­len met het beeld van een fees­te­lijk bruiloftsmaal, al weten we dat dit een men­se­lijke voor­stel­ling is en we na­tuur­lijk nog niet echt weten hoe de hemel zal zijn.

Gebed voor de paus

Op die geloofs­reis door ons leven hebben we een gemeen­schap­pe­lijke vader, onze heilige vader de paus en we willen vandaag dan ook bij­zon­der bid­den voor paus Leo XIV, die gis­te­ren het zie­ken­huis heeft verlaten, dat hij goed ver­der mag her­stel­len van zijn operatie die zo on­ver­wacht nodig was en dat hij hier­van geen ge­zond­heids­pro­ble­men meer zal onder­vin­den.

Waar ben je op die weg?

Ja, samen zijn we op weg, een pelgrims­tocht naar een prach­tige bestem­ming.
Na­tuur­lijk staan we niet allemaal op het­zelfde punt op onze weg van het geloof en van ons christen-zijn. Voor de één staat dit meer centraal, voor een ander dat, we hebben onze eigen devoties, de één gaat graag naar Lourdes, een ander doet een voet­tocht naar Santiago, enzo­voorts; en de een heeft een sterker geloof dan de ander; de een vindt dit be­lang­rijk, een ander dat. Dat hangt allemaal van veel factoren af: hoe is het gegroeid in je eigen hart, welke po­si­tie­ve of negatieve erva­ringen spelen daar een rol in? Wat heb je mee­ge­kre­gen, wat heeft je geraakt? Daarin moeten we elkaar res­pec­teren.

Aange­moe­digd

Hier in de kerk en vanuit je geloof word je alleen maar aange­moe­digd om stappen te zetten op die mooie weg van ver­die­ping en verrij­king, maar regel­ma­tig ook weer even stil te staan voor be­zin­ning en ver­die­ping, waardoor zich nieuwe, mooie verge­zichten openen. Ga door, met ver­trouwen, zoek in­spi­ra­tie, dat je mag groeien in je geloof, dat het vuur in je hart niet uitdooft, maar juist een vuur wordt dat je verwarmt en verlicht.
Veel mensen hebben iets over anderen te zeggen.

Anderen omlaag halen?

Er is vaak roddel, kwaad­spre­kerij, mensen wor­den naar bene­den gehaald. Som­mi­ge social media zijn er vol van. Maar christen zijn is niet met de vin­ger wijzen naar anderen, niet anderen brandmerken als ver­keerd, dingen uit iemands verle­den naar boven halen om die persoon zwart te maken, zo van eenmaal een dief, altijd een dief. Nee, dat is niet chris­te­lijk. We zijn ge­roe­pen om te doen zoals Jezus en om elkaar nieuwe kansen te geven, te ver­ge­ven, elkaar te helpen.

Biecht

Het katho­lieke geloof bena­drukt dat heel sterk omdat Jezus er een sacra­ment voor heeft gegeven: je altijd kunt gaan biechten en je mag ver­ge­ving ont­van­gen als je spijt hebt en een nieuw begin wil maken. Nooit mogen we iemand vast­pin­nen op het ver­keerde dat iemand mis­schien heeft gedaan, dat is niet katho­liek! Vaak weet je ook niet echt alles, niet alle ach­ter­gron­den. Er is ver­ge­ving, een nieuw begin, er is waar­de­ring voor het goede dat je doet, er is begrip. Dat hoort bij christen zijn, dat hoort bij katho­liek zijn.

Oordelen

Oordelen is iets van de buiten­kant. Daarom zegt Jezus dat we niet moeten oor­de­len. Wie veel oor­deelt over anderen, laat alleen zien dat hij of zij nog moet groeien aan de binnen­kant, in de relatie met God.

Hoe kun je vooruit gaan?

De basis om dat te kunnen, om vooruit te gaan op die weg, is eenvoud, open­heid en eer­lijk­heid. En om maar met dat laatste te beginnen: alleen als we mensen zijn uit een stuk, recht door zee, oprecht en eer­lijk, kunnen we groeien in onze relatie met de Heer.

Slijmerd!

Dat was precies het probleem met de Fari­zeeën in de tijd van Jezus. We hebben het vandaag weer eens gehoord: ze komen naar Jezus toe, vleien Hem, met allerlei mooie, honingzoete woordjes: “ Meester, we weten dat U oprecht bent, de mensen niet naar de ogen ziet...” enzo­voorts, enzo­voorts. Slijm, slijm, slijm! Maar ze doen zich dus mooi en vrien­de­lijk voor, de wer­ke­lijk­heid is anders, ze willen Jezus in de val lokken, Hem onderuit halen.

Mensen tegen elkaar opzetten

En hoe doen ze dat? Ze halen er mensen bij die met de Romeinse bezetter van die tijd heulen, de Herodianen, en het volk staat erbij dat juist vooral tegen die Romeinse bezet­ting is. In die situatie moet Jezus gaan ver­tellen of je belas­ting moet betalen aan de Romeinse keizer. Hij wordt in de val gelokt, de intentie van die Fari­zeeën is niet eer­lijk en oprecht, ze brengen Jezus in een situatie - tenminste dat proberen ze - waarin Hij geen goed ant­woord kan geven, het zal altijd ver­keerd zijn wat Hij zal zeggen, ver­keerd voor de ene groep of voor de andere. Maar ze krijgen Jezus niet klein!

Samen vooruit!

We zijn dus niet ge­roe­pen elkaar in de val te lokken, maar elkaar vooruit te helpen op de mooie weg van ons geloof en vandaag wens ik U allen toe dat u dat samen met het pas­to­rale team mag kunnen doen, met een mooi jubileum­jaar in het verschiet, met een goede samen­wer­king met elkaar. Ik bid dat u dat samen in vreugde en ver­bon­den­heid mag kunnen doen met deze nieuwe her­der, pastoor Mario Agius.

God zegene jullie weg van geloof en samen kerk-zijn!

post deze webpagina op: Facebook X / Twitter

Fotoserie

Klik op een foto voor een uitvergroting.
Terug