Arsacal
button
button
button


Mattheüs: hij stond op en volgde Hem...

Dag voor de nieuwe katholieken

overweging_preek - gepubliceerd: zaterdag, 21 september 2013
tijdens de lunch
tijdens de lunch

Op de feestdag van de heilige apostel en evangelist Mattheus - die door de Heer werd geroepen om Hem te volgen - werd in Heiloo de dag voor de nieuwe katholieken gehouden.

Na een mooi getuigenis van een nieuwe katholiek, was er gelegenheid in kleine groepjes ervaringen te delen aan de hand van enkele vragen. 's Middags hield kapelaan Jim Schilder van de Sint Nicolaas­ba­si­liek een inleiding over “Hoe verder als nieuwe katholiek?” rector Beemster leidden nieuwe katholieken rond over het heiligdom van Onze Lieve Vrouw ter Nood. Aan het einde van de dag beantwoordde de bisschop, mgr. J. Punt, vragen.

Om 12.00 uur vierden we de heilige Mis. Daarbij hield ik de volgende homilie.

homilie

Zoals de heilige apostel Matteüs
hebben ook jullie die blik van de Heer op jullie voelen rusten
en je hebt Zijn uit­no­di­ging verstaan:
“Volg mij”.
Diegene die dit woord tot Matteüs richtte
was Dezelfde die later zou zeggen:
“Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven”.

Nu zijn er natuurlijk vele wegen die je kunt volgen
en misschien hebben jullie ook wel
in allerlei ver­schil­lende richtingen gezocht.
Maar jullie hebben verder gezocht,
want er is in ons hart een soort aanvoelen
van wat waar is en goed,
van wat een goede weg is,
waar je mee verder komt.
Misschien is geleidelijk de nevel pas opgetrokken,
zodat je innerlijk aanvoelen helderder werd.
Dat innerlijke aanvoelen zal je leiden
als je eerlijk en vrij
probeert die waarheid te zoeken.
Het kan ook nog zijn dat er een blokkade is in ons hart:
een zonde waarvan we geen afstand kunnen nemen,
of een gevoel niet waardig te zijn,
niet mee te tellen, niet bemind te zijn,
of een gevoel van onaantast­baar­heid,
van zelf boven alles en iedereen te staan,
recht te hebben op van alles zonder plichten,
of het gevoel dat je een groot onrecht is aangedaan,
enzovoorts.
Als je het gevoel hebt niet goed genoeg te zijn,
is het moeilijker te geloven en vertrouwen
dat God je helemaal aanvaardt;
als er een zonde is
waar je zo aan bent gehecht
dat je die niet los wilt laten,
ligt de weg van de navolging
nog niet helemaal open:
er is iets dat je vasthoudt;
als je denkt dat je perfect moet zijn
en niet van je zelf kunt verdragen
dat je een zondige, zwakke mens bent,
is het moeilijk je Verlosser te vinden.
Dat alles en nog veel meer
kan een blokkade vormen in ons hart
waardoor we moeite hebben
om dat te doen wat Mattheus deed:
opstaan, alles achter je laten en Jezus volgen.

Mattheus was in het oog van de mensen niet zo’n kanjer:
tollenaars en zondaars werden in één adem genoemd.
De zogenaamde “goede” mensen
verwijten het Jezus dat Hij met hen eet.
Maar de Heer is er niet voor je
omdat je al goed bent,
omdat je zo geweldig bent,
maar omdat je verlossing nodig hebt
en Hij kan er voor je zijn
wanneer je een innerlijke openheid hebt,
omdat je wilt groeien.

Het staat er in het evangelie zo mooi:
Jezus zag hem, die Mattheus,
nodigde hem uit
en hij stond op en ging mee.
Natuurlijk was het ook bij Matteüs
niet iets van één keer.
Het kan zijn dat hij Jezus al vaker had gehoord,
misschien zelfs dat hij met Hem had gesproken
en dat er al iets in zijn hart was gerijpt,
we weten het niet.
En in ieder geval zal er ook na dit moment
dat hij opstond en meeging om Jezus te volgen,
nog allerlei strijd zijn geweest
en zwakheid die overwonnen moest worden
of waarmee moest worden omgegaan.
We zien dat in het evangelie bijzonder bij Petrus,
die door de Heer geroepen was en uitverkoren
om rots van de Kerk te zijn
en toch steeds weer een zwakke, bange mens bleek te zijn,
die dan als hij onder druk kwam te staan
zijn geloof weer verloochende.
Het zijn menselijke en voor ons wel begrijpelijke moeilijkheden,
die we misschien ook in ons eigen leven wel herkennen.

Want zo is het zeker ook bij ieder van ons:
er is een moment geweest
of er hebben ver­schil­lende gebeur­te­nissen plaatsgevonden,
waarin we de blik van de Heer op ons voelden rusten,
een moment of momenten van roeping,
van aangeraakt worden,
van innerlijke helderheid.
Die momenten die je gegeven zijn,
mag je bij je houden
en het is goed er weer aan terug te denken
om je in dank­baar­heid te herinneren
wat de Heer voor je heeft gedaan,
met name in perioden dat het allemaal wat minder gaat,
wanneer je je leeg voelt en het donker is.
Denk aan wat de Heer voor jou gedaan heeft,
schrijf het misschien zelfs op....

Die momenten geven ons kracht
om op te staan en vooruit te gaan,
te breken met het kwaad,
nieuwe wegen in te slaan
en Jezus te volgen,
precies zoals Mattheus deed.

In onze samenleving lijkt “waarheid”
vaak een supermarktbegrip:
ieder heeft zijn of haar eigen waarheid,
samengesteld uit elementen die ons aanspreken
in ons gevoel, die ons raken.

Nu is zo’n moment dat we ons aangesproken voelen
dus inderdaad belangrijk,
zoals we net al hebben gezegd.
Als ons hart zuiver is,
als we voldoende bevrijd zijn geraakt
van zaken die ons geweten of ons verstand verduisteren,
kunnen we in dat wat ons raakt
Gods hand en Gods stem herkennen,
dan hebben we een innerlijk aanvoelen
van wat waarheid is.

Maar dat is dus niet altijd zo,
want ons hart kan in beslag genomen zijn
door zaken die ons het zicht op de waarheid belemmeren.
Het gevoel is dus heel belangrijk,
maar niet doorslaggevend
voor het zoeken naar de waarheid
en de waarheid is één:
wat voor de één waar is,
is waarheid voor iedereen,
de waarheid is objectief,
al blijf je vrij om er wel of niet voor te kiezen
en al is het ook waar dat niet voor iedereen
hetzelfde goed is.
Maar dat laatste heeft eigenlijk meer met roeping te maken.
Binnen die ene waarheid
die uit­ein­de­lijk Christus zelf is,
zijn er vele wegen,
die in feite allemaal een deel van die waarheid
bijzonder laten oplichten.
De één is geroepen tot een con­tem­pla­tief leven,
een ander tot het stichten van een gezin,
weer een ander is geroepen om alleen te blijven,
nog weer iemand heeft de roeping gekregen
om dit te doen of dat,
dat is allemaal goed,
dat is allemaal Christus,
zolang je die weg maar met Hem gaat
en je hart open houdt
voor die momenten waarop Hij zijn blik op je laat rusten
en je zal zeggen waar en hoe Hij verlangt
dat je Hem zult volgen.
Dus: houd je hart open voor de weg die Hij wijst,
voor de roeping die Hij je geeft.

Amen

Terug