Arsacal
button
button
button
button


Veel commotie rond “Dokter Corrie”

Petitie op website Stopdoktercorrie.nl

Nieuws - gepubliceerd: vrijdag, 11 oktober 2013 - 583 woorden
seksualiteit dient doorgeven van het leven
seksualiteit dient doorgeven van het leven

De publieke omroep zendt momenteel in het schooltv weekjour­naal steeds een onder­deel uit waarin “dokter Corrie” seksuele voorlich­ting geeft. De wijze waarop zij dit doet is nogal banaal en in de sfeer van dat je moet doen wat je leuk vindt.

De publieke omroep legt daar­mee een eenzij­dige visie op, die de kin­de­ren tij­dens school­tijd tot zich moeten nemen, en houdt geen reke­ning met de over­tui­ging van ouders die terecht vin­den dat de bete­ke­nis en zin van seksua­li­teit meer is en anders dan wat er door de schooltv van wordt gemaakt. Terecht hebben veel ouders hiertegen geprotes­teerd.

Op de web­si­te: www.stopdoktercorrie.nl kan een petitite wor­den getekend.

Kardri­naal Jorge Bergoglio (nu paus Fran­cis­cus) zei over dit thema:"De Kerk is niet tegen seksuele voorlich­ting. Ik ben van mening dat die de hele kinder­tijd moet wor­den gegeven, aangepast aan iedere leef­tijdsfase. Eigen­lijk heeft de Kerk altijd seksuele voorlich­ting gegeven, maar niet altijd op de passende manier. Zij die een lans breken voor seksuele voorlich­ting, be­schou­wen die vaak los van de men­se­lijke persoon. In plaats van een wet op de seksuele voorlich­ting gericht op de gehele men­se­lijke persoon en op de liefde, belandt men in de valkuil van een wet, gericht op geslachts­ver­keer. Daarin ligt ons bezwaar. Wij willen niet dat aan de men­se­lijke persoon afbreuk wordt gedaan. Meer niet" (uit het intervieuw­boek: F. Ambrogetti, S. Rubin, Paus Fran­cis­cus. Leven en denken van Jorge Bergoglio, uit­ge­ve­rij Adveniat/Halewijn, Baarn, 2013, p. 99).

De visie van de katho­lie­ke kerk op seksuele opvoe­ding geef ik hier­on­der verder graag weer in twee teksten van paus Johannes Paulus II:

“De opvoe­ding tot liefde als zelfgave vormt ook de onmis­ba­re vooronder­stel­ling voor de ouders, die ge­roe­pen zijn aan de kin­de­ren een dui­de­lijke en ver­stan­dige seksuele opvoe­ding te geven. Tegen­over een cultuur die de men­se­lijke seksua­li­teit groten­deels ‘banaliseert’, omdat zij haar interpre­teert en beleeft op geredu­ceerde en verarmde wijze, door haar alleen te verbin­den met het lichaam en met het egoïstisch genot, moet de opvoe­dende dienst van de ouders zich standvas­tig richten op een seksuele cultuur die wer­ke­lijk en volle­dig per­soon­lijk is: de seksua­li­teit is immers een rijkdom van heel de persoon - lichaam, gevoel en ziel - en open­baart haar inner­lijke bete­ke­nis, als zij de persoon brengt tot zelfgave in de liefde.” (Z. Paus Johannes Paulus II, Postsyn. Apos­to­lische Exhor­ta­tie Familia­ris Consortio, 22 nov. 1981, n. 37)

Het seksuele on­der­richt, fun­da­men­teel recht en plicht van de ouders, moet steeds plaats­vin­den onder hun zorgzame lei­ding, hetzij thuis, hetzij in de opvoe­dingscentra die door hen gekozen zijn en ge­con­tro­leerd wor­den. In deze zin beves­tigt de Kerk de wet van de sub­si­dia­ri­teit, waaraan de school zich moet hou­den, wanneer zij mee­werkt aan de seksuele opvoe­ding: zij moet zich opstellen in de geest die de ouders bezielt.

Utilita­risme leidt tot een cultuur van produktie en gebruik, een cul­tuur van ‘dingen’ en niet van ‘personen’, een cultuur waarin perso­nen wor­den gebruikt, zoals dingen gebruikt wor­den. In de context van een gebruiks­cul­tuur kan de vrouw een object wor­den voor de man, kin­de­ren ongewenste last­posten voor de ouders, het gezin een instel­ling die de vrij­heid van de leden in de weg staat. Om ervan overtuigd te raken dat dit gebeurt, behoeft men slechts te kijken naar sommige pro­gram­ma's voor seksuele opvoe­ding die op scholen zijn inge­voerd, dikwijls ondanks het feit dat veel ouders het er niet mee eens zijn en zelfs pro­tes­te­ren. (Z. Paus Johannes Paulus II, Brief aan de gezinnen, 2 febr. 1994, nr. 8)

Terug