Arsacal
button
button
button


Nieuwe diaken Gert Jan van der Wal in BOAZ-parochies gepresenteerd

Hou kruis en eeuwig leven binnen je horizon...

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 14 september 2014
Receptie buiten, rechts diaken Gert-Jan van der Wal
Receptie buiten, rechts diaken Gert-Jan van der Wal

Op 14 september, feest van Kruisverheffing, hielden de samenwerkende parochies van Bloemendaal, Overveen, Aerdenhout en Zandvoort (BOAZ) de start­viering in de kerk van Overveen. Bij deze gelegenheid werd diaken Gert-Jan van der Wal ge­pre­sen­teerd, die per 1 september in deze parochies en in de parochie van Haarlem-Schalkwijk is aangesteld. Tegelijk werd ook dr. Bart Putter ge­pre­sen­teerd als waar­ne­mend pastoor voor de tijd dat pastoor Matthieu Wagemaker van de BOAZ-parochies met sabbat-verlof is.

Aan het einde van de Mis werd door de kinderen bij gelegenheid van Kruisverheffing een kort spel opgevoerd over keizerin Helena, die aan het begin van de vierde eeuw het kruis had terug gevonden. Andere kinderen hadden dit gebeuren op hun I-pad verbeeld. Na de feestelijke viering was er een gezellige recepties buiten naast de kerk waar iedereen met de diaken en pastoor Putter kon kennis maken.

Tijdens de viering heb ik de volgende homilie gehouden, waarbij het eerste gedeelte van de preek inging op de feestelijke dag in Overveen.

Homilie

een bijzondere dag voor de BOAZ-parochies...

Het is vandaag een bijzondere dag
die we met heel het parochie­ver­band van BOAZ mogen vieren.
Het is mij een vreugde U de nieuwe diaken te presenteren:
Gert-Jan van der Wal
die in BOAZ werkzaam zal zijn.
Diaken komt van het Griekse woord ‘diakonos’
dat ‘dienaar’ betekent
en daarbij gaat het om de dienst­baar­heid
aan God en mensen,
om mensen met God te verbinden
door de verkondiging, de liturgie en de pastorale zorg,
in het bijzonder de caritas, de dienst aan de armen.
Van harte wens ik hem Gods zegen toe
en een heel vruchtbare werkzaamheid.
Dat de Heer hem Zijn woorden in de mond zal leggen,
hem zal bezielen met Zijn wijsheid en liefde
om dienstbaar te kunnen zijn
aan uw weg naar God en met God,
onder de bescherming van ons aller moeder Maria.
Die zegen wens ik vandaag ook toe
aan pastoor Bart Putter,
die pastoor Wagemaker tijdens diens sabbatperiode
als waar­ne­mend pastoor zal vervangen:
dat God zijn hart met die pastorale liefde mag bezielen
die hem in staat zal stellen
een herder te zijn,
naar Jezus’ hart.
Van harte Gods zegen!

We zijn vandaag samengekomen
in de oudste parochiekerk, de moederkerk van BOAZ,
die als eerste in Nederland werd toegewijd
aan de On­be­vlekte Ont­van­ge­nis van Maria.
Het was de eerste kerk die als parochiekerk in ons bisdom
werd gebouwd,
na het herstel van de hiërarchie
(de heroprichting van ons bisdom)
en hier liggen ook nog eens
de Haarlemse bis­schop­pen begraven.
Om al die redenen ben ik natuurlijk blij
hier te kunnen zijn,
maar vooral toch ook omdat deze gelegenheid
me in staat stelt U te ontmoeten
en U alle goeds te kunnen wensen.
We bidden vandaag graag om zegen voor U allen
en voor de samen­wer­king van de parochies van BOAZ.

het kruis en het licht...

Vandaag vieren we het feest van kruis-verheffing.
Heel letterlijk maken we dat mee op Goede Vrijdag
als tijdens de liturgie het kruis wordt getoond en opgeheven
en de priester zingt:
“Aanschouw dit kostbaar kruis,
waaraan je Redder heeft gehangen”.
Zelf vind ik dat altijd weer een indruk­wek­kend moment.

We hebben het denk ik allemaal weleens ervaren:
als je iets moeilijks moet verwerken,
dan moet je er als het ware opnieuw doorheen gaan
en dat misschien zelfs vele keren,
om het een plaats te kunnen geven.
Je kunt nu eenmaal het kruis in je leven
niet weg gooien of afgedekt houden,
het is er en de enige weg is uiteindelijk toch
dat je het opneemt en draagt,
ook al is dat niet gemakkelijk.

Wie een dierbaar iemand heeft verloren
en de pijn daarvan voelt,
wie iets naars heeft meegemaakt,
ontslagen is, slecht behandeld is, ernstig ziek is geweest,
een ongeluk heeft gehad,
of er is iets geweest met een kind of een kleinkind,
als het gaat om iets dat je echt aangrijpt,
dan ben je er niet zomaar vanaf,
de film moet heel wat keren worden afgespeeld,
je moet er keer op keer doorheen gaan,
het als het ware weer opnieuw beleven
- hoe verdrietig dat ook is -
om het een plaats te kunnen geven.
Het kan niet anders,
hoe graag je het ook anders zou willen.
Je kunt er niet langs,
je moet er door heen
en er bestaat geen liefde zonder lijden.

de weg van onze verlossing...

Dat is in feite ook de weg van onze verlossing,
die vandaag in de lezingen
naar voren komt.
De eerste lezing bracht dat mooi naar voren.
De Joden die uit Egypte waren bevrijd
moesten door de woestijn naar het beloofde land
en dat was geen gemakkelijke tocht.
Zij kregen met allerlei ontberingen te maken.
Zo kwamen er op een dag
giftige slangen op hen af
en velen vonden de dood.
Nood leert bidden,
dat weten we allemaal
en zo verging het ook het Joodse volk.
Ze hadden alleen maar geklaagd en gemopperd,
maar nu begonnen ze weer te bidden
om bevrijd te worden
uit deze nare situatie.

En wat was de oplossing,
die de Heer hun gaf?
“Maak zo’n giftige slang en zet die op een paal”.
Ze moesten niet wegkijken, niet de andere kant opkijken,
maar juist opzien naar zo’n slang
waardoor ze zoveel vrienden en familieleden
hadden verloren:
wie opkeek naar die slang die werd gered.

Je moet je niet afsluiten,
niet doen alsof het nare er niet is,
niet je ogen sluiten voor de werkelijkheid.
Zo werden de Joden gered.

Dit is een heel belangrijk beginsel van onze godsdienst.
Wat hangen gelovige mensen in hun huizen?
Het is een kruis met Jezus Christus.
Hoe beginnen we iedere Mis en ieder gebed?
Met het teken van het kruis van Jezus Christus.
Dat is dus hét teken van onze godsdienst.

De heilige Schrift, de bijbel, leert ons
dat wij mensen zijn geschapen
naar het beeld en de gelijkenis van God,
maar dat dit beeld en die gelijkenis verduisterd zijn,
door het kwaad en de zonde
dat in de wereld is gaan heersen
en waarvan we allemaal deel uitmaken.
Daardoor ervaren we onmacht, lijden en dood
dat alles tijdelijk, voorbijgaand is
en dat we slechts voorbij­gangers op aarde zijn.

Maar iemand is er voor ons doorheen gegaan,
iemand heeft zichzelf voor ons gegeven,
heeft uit vrije wil het lijden en de dood aanvaard
om ons voor altijd uitzicht op leven en geluk te geven:
“Zozeer heeft God de wereld lief gehad
dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven,
opdat al wie in Hem gelooft
niet verloren zal gaan,
maar eeuwig leven zal hebben”.

een uit­no­di­ging...

Dus de uit­no­di­ging van deze dag van Kruisverheffing is:
sluit je niet af voor de werkelijkheid van ons bestaan.
Het leven dat we in de shows en de reclame zien,
vol stralende, jonge, gelukkige, succesvolle mensen
is niet echt, zo is het niet, dat is niet reeëel.
Leef gewoon met de werkelijkheid
van het kruis en van ons eigen sterfelijke bestaan
voor ogen.
Stop het niet weg, het hoort erbij,
maar vergeet tegelijk ook niet
dat er achter dat kruis een stralend licht schijnt,
het licht van de liefde van een God
die uiteindelijk met ieder van ons een goede bedoeling heeft,
die wil dat wij gelukkig worden,
die ons een toekomst heeft ontsloten
door het lijden en de dood,
door het kruis
van Jezus Christus.

Probeer dat straaltje licht te zien
als het rondom je donker is,
probeer die weg en die hele werkelijkheid te zien
als het allemaal erg voorspoedig gaat:
rijk, gezond, succesvol, krachtig
dat is een glitterverhaal, niet de hele werkelijkheid.

Het is dan nooit helemaal alleen maar donker,
maar er is ook nooit alleen maar dat valse glitterlicht,
alles is gemengd, maar uiteindelijk hoopvol,
want je bent niet alleen.

Hou het kruis binnen je horizon
en ook dat licht van het eeuwig leven!

Amen.

Terug