Arsacal
button
button
button


Laat je leiden naar de eenvoud van het Kind...

Parochie St. Johannes geboorte, De Kwakel - 8 januari 2012

overweging_preek - gepubliceerd: maandag, 9 januari 2012
Laat je leiden naar de eenvoud van het Kind...

OPENBARING DES HEREN
homilie gehouden in de parochie St. Johannes geboorte, De Kwakel

Op deze zondag wordt de kerststal pas compleet:
wijzen uit het oosten komen naar het kind van Bethlehem.
De traditie zegt dat het er drie waren:
Caspar, Melchior en Baltassar,
en dat zij koningen waren.
Dat is niet helemaal uit de lucht gegrepen:
In Perzië, wat te­gen­woor­dig Iran heet
en wat een land is dat nu in de greep is van een
tamelijk fundamentalistisch Islamitisch regime,
in dat land is een lange christelijke traditie geweest
voordat de islam daar kwam
en de uitoefening van het christelijke geloof onmogelijk werd.
Nog steeds worden daar oeroude lege graven bewaard,
waar de drie wijzen na hun dood
in begraven zouden zijn geweest.
Inderdaad waren deze wijzen uit het oosten
waar­schijn­lijk magiërs uit Perzië,
volgelingen van Zaratustra
die vele eeuwen eerder gesproken had
over een kind dat uit een maagd geboren zou worden
en de verlosser van de mensheid zou zijn.
Wonderlijke verschijnselen namen zij waar aan de hemel
en we weten uit de aantekeningen
van Koreaanse en Chinese astronomen
dat er in de tijd van Jezus’geboorte inderdaad
een supernova verscheen,
een soort superster, helderder dan alle andere sterren,
die 76 dagen zichtbaar bleef.
Dat is waar­schijn­lijk de ster geweest
die deze wijzen hebben gezien.

Maar belangrijker nog zelfs dan dat we te weten komen
dat inderdaad echt gebeurd is
wat hier in het evangelie wordt beschreven,
is de houding van deze wijzen, deze rijke, koninklijke mensen
met een heel eigen godsdienstige achtergrond
en een eigen cultuur.

Ook wij ontmoeten in onze samenleving
allerlei mensen;
er leven in ons land mensen uit heel ver­schil­lende culturen.
Als je mensen uit andere culturen, van andere geloven
op een afstand ziet
dan kun je er wat vreemd naar kijken;
maar als je mensen leert kennen,
een per­soon­lijk contact met hen krijgt,
wordt het heel anders:
je ontmoet hen als mens.

Nu zijn mensen bepaald niet allemaal hetzelfde.
Als we met iemand in aanraking komen
die een zekere positie heeft,
gebeurt het soms dat die persoon
je heel erg laat merken
hoe belangrijk hij of zij wel niet is:
dat hij of zij je laat voelen
groot en belangrijk te zijn,
dat hij laat merken
wat hij of zij gepresteerd heeft,
hoeveel mensen er onder hem staan,
dat je hem of haar moet respecteren en eer moet betuigen
enzovoorts.
Een ander persoon is zo’n zelfde positie
doet zich  misschien juist heel anders voor:
hij of zij laat merken
dat zijn belangrijke positie er is
om mensen te dienen,
hij of zij is er voor de mensen
en niet omgekeerd.
Natuurlijk zullen we allemaal
die tweede persoon veel meer waarderen
en waar­schijn­lijk zal die laatste ook veel meer goeds
tot stand kunnen brengen.
Die persoon heeft een open, dienstbare houding
en dat maakt hem of haar tot een mens voor anderen.
Dit is een houding van ingesteld zijn op anderen,
open zijn naar anderen toe
en dat is tegelijk de houding
waarmee je tot een echte beleving van God kunt komen
van hart tot hart.
Want ook in de kerk heb je zoiets:
er zijn mensen die heel erg vastzitten
aan wat zij doen in de kerk,
of aan de functie die zij bekleden,
van hoog tot laag.
En je hebt mensen die God willen dienen
en hun medemens
en dus op anderen zijn ingesteld,
zij hebben bij alles wat zij doen voor ogen
dat zij het niet voor zichzelf doen,
maar dat zij geroepen zijn om te dienen.

Als je die openheid probeert te hebben,
niet vastgeroest in wat je doet,
niet op je strepen staan,
niet je vastklampen aan een formele, uiterlijke positie,
maar open voor nieuwe situaties
omdat je in alles dienstbaar wilt zijn
aan God en de mensen,
dan kun je ook altijd weer
een nieuw begin maken.

Zulke mensen waren die wijzen uit het oosten.
Zij hadden de ster in het oosten gezien
en zij waren op weg gegaan,
een zoektocht, de ster achterna.
Die wijzen waren zoekende mensen,
dat wil zeggen: altijd open
om dieper de waarheid en de wijsheid
te leren kennen.

Zij gingen op weg en vonden het Kind.
En ook dat was weer een bevestiging voor hen:
God zelf was klein, eenvoudig en dienstbaar geworden,
Hij had zich niet vastgeklampt aan zijn positie,
was niet blijven zitten op Zijn hemeltroon,
maar Hij was naar ons toegekomen
om ons te zoeken en te verlossen.

En zo is deze dag ook een uit­no­di­ging aan ons:
houd je hart open
om altijd het goede, het betere te zoeken,
te groeien, iets nieuws te ontdekken,
je leven te verdiepen,
wordt niet zelfgenoegzaam,
want dat is de dood in de pot.
Jezus leert ons dat we moeten worden als kinderen:
eenvoudig, soms nieuwsgierig, altijd open,
zonder dubbele bodem,
zonder opgeblazenheid of zelfingenomenheid.
Laat je leiden door de ster
naar de eenvoud van het Kind van Bethlehem,
dan zul je steeds weer
nieuwe wonderen van Gods liefde te ontdekken...
AMEN

Terug