Arsacal
button
button
button


Over meelopers en angsthazen

Vuur van de Geest in Nieuw-Vennep en Hoofddorp

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 24 mei 2015
Toediening van het Vormsel (1) en de groep vormelingen (2)
Toediening van het Vormsel (1) en de groep vormelingen (2) (foto: Rob Fase)

Op Pinksteren, feest van de heilige Geest, was ik in de parochiekerk van Nieuw-Vennep, waar we het heilig vormsel hebben gevierd van tien jongeren uit de regio Hoofddorp, Nieuw-Vennep en De Kaag, die zich twee jaar lang op deze gebeurtenis hadden voorbereid. Eerder had ik deze jongeren al in het RKK-programma Katholiek Nederland bezig gezien.

De jongeren gaven op een mooie grote kaart met een foto-collage hun reactie op de voor­be­rei­dingstijd die ze met elkaar hadden doorgebracht. De reactie waren allemaal uiterst positief: “Ik heb ontzettend veel geleerd en het was supergezellig”, schrijft Marcia en Pim vindt: “Het was een leuke groep en leuke begeleiding”. Naomi schreef spontaan: “Ik heb genoten, het was geweldig”. Veel dank dus aan de voor­be­rei­ding door Hans en Bernadette.

Het koor Mitswa begeleidde de Eucha­ris­tie­viering met goede, inhoudsvolle liederen en er waren een stuk of twaalf misdienaars actief. Pastoor Jacques Quadflief en kapelaan Ruben Torres concelebreerden, terwijl diaken Paul Bindels assis­teerde.

Het is in onze tijd vaak moeilijk om voor je geloof uit te komen, veel mensen zijn meelopers of angsthazen; daarom hebben we elkaar nodig en... de kracht van de heilige Geest!

homilie

Het is Pinksteren!
Geen mooiere dag eigenlijk dan deze
om het heilig Vormsel te ontvangen.
Op deze dag kwam over de vrienden van Jezus
de heilige Geest.

Ze durfden niet...

Die vrienden van Jezus
worden “apostel”genoemd
en dat betekent:
“Iemand die erop uit gestuurd wordt”.
Maar zo konden ze wel heten,
in feite durfden ze helemaal niet!
Ze hadden zelfs vaak niet de moed
om een voet buiten de deur te zetten,
ze hielden de deuren gesloten
uit angst voor de Joden
die Jezus aan he kruis geslagen hadden.
Toen Jezus afscheid van zijn vrienden had genomen,
die laatste keer bij Zijn hemelvaart,
had Hij het nog eens heel duidelijk gezegd:
“Ga er op uit, ga uit over de hele wereld
en verkondig het evangelie”.
Maar ze durfden helemaal niet,
ze hadden nog niet de moed
om hun mond open te doen
en iets over Jezus te zeggen!
Daar zaten ze dan.

Elkaar steunen...

Eigenlijk maken we dit allemaal weleens mee.
Jullie hebben zelf al aangegeven,
beste vormelingen,
dat je de steun van anderen, van een gemeen­schap
nodig hebt
om christen te zijn.
Daarom vergeleek de apostel Paulus
de gemeen­schap van de Kerk
in de tweede lezing met een lichaam:
alle onderdelen van het lichaam zijn nodig.
Misschien denk je soms dat je kleine teen niet zo belangrijk is,
maar als die eens flink pijn doet,
weet je wel beter!

Is het wel cool?

We hebben het allemaal weleens gehad
dat je bang bent om iets te zeggen,
dat je niet voor je mening, je geloof durft uit te komen,
omdat anderen het misschien gek zullen vinden,
omdat je denkt dat het niet “cool” is,
omdat je misschien wel vrienden verliest
of belachelijk wordt gemaakt?
Zo dapper zijn we heel vaak niet!

Soms gaan mensen best wel ver
om maar geen vrienden te verliezen;
Zeker als je eenmaal in de puberteit zit,
kan dat best wel lastig zijn.

Jihad

Jullie hebben misschien weleens gelezen of gehoord
van jongeren die vrienden kregen met extreme ideeën
en om die vrienden niet te verliezen
gingen ze daarin steeds verder mee
om tenslotte naar Syrië te vertrekken als Jihadist,
als Islamitisch strijder
om oorlog te voeren en ongelovigen te doden.
Er zijn al vele mensen die in Jezus geloven
door IS opgepakt en vermoord.
Ze hebben daar gruwelijke filmpjes van gemaakt
en op You Tube gezet,
maar die zijn er later
door You Tube weer afgehaald,
het was te erg...

Maar Godsdienst en gelovig zijn betekenen juist
dat je respect moet hebben voor andere mensen,
dat je eerbied hebt voor het leven,
dat je andere mensen niet mag dood maken,
dat je natuurlijk wel een geloof
en een mening en overtuiging hebt
- het zou gek zijn als dat anders was -,
maar dat je die altijd naar buiten moet brengen
met liefde en respect voor andere mensen.

Van kwaad tot erger...

Ik heb ook een jongen gekend
die het thuis niet zo fijn had
en niet zo lekker in zijn vel zat
en die verkeerde vrienden kreeg
en met drugs en diefstalletjes begon:
eerst pakte hij kleine dingetjes weg,
toen werd het wat groter
en tenslotte sloeg hij iemand in het ziekenhuis.
Het ging van kwaad tot erger
en hij belandde in de gevangenis.
Daar had hij veel tijd om na te denken
en moest hij weer denken
aan het gebedje
dat hij van zijn moeder had geleerd
en dat hij dagelijks moest bidden;
het waren die aloude woorden:
“Wees gegroet, Maria”.
Hij begon dat weer dagelijks te bidden
en dat opende zijn hart:
hij kreeg andere, betere gedachten,
hij sprak op een gegeven moment
met een kloosterzuster die hij ergens nog kende
en daarna met een priester, een pastoor:
het werden uiteindelijk lange gesprekken
over zijn leven,
over zijn fouten ook en over zijn verdriet,
zijn angst en zijn eenzaamheid.
Hij stopte het nu allemaal niet meer weg.
En tenslotte kwam dat bevrijdend woord van de priester,
dat ook jullie misschien hebben gehoord
bij jullie voor­be­rei­ding op het vormsel:
“Ik ontsla je van je zonden....
God heeft je vergeven, begin opnieuw...”.

De heilige Geest kon bij hem binnen komen.
Hij begon een nieuw, een ander leven.

Kom, heilige Geest

Jullie, beste vormelingen, krijgen vandaag
de kracht van de heilige Geest
door het sacrament van het vormsel.
Ik zal mijn hand op jullie hoofd leggen
als teken dat God je beschermt;
ik zal je voorhoofd zalven met olie, met chrisma,
als teken dat God bij je is:
je kunt Hem niet zien,
zoals deze olie bijna onzichtbaar is;
je kunt Hem wel ervaren,
soms kun je merken dat Hij er is
en dat je er niet alleen voor staat,
zeker als je probeert
op God te vertrouwen
en als je blijft bidden:
“Kom, heilige Geest,
geef mij vuur, geef mij kracht,
laat mij niet alleen”.

Ze gingen rustig door...

Voor de apostelen gebeurde dat op het Pinksterfeest.
Ze hoorden een hevige wind,
het leek of het stormde in de zaal waar zij waren;
ze zagen vurige tongen, vlammetjes zo leek het,
boven het hoofd van iedere apostel
en zij begonnen te spreken in andere talen.
En zij gingen naar buiten,
eindelijk durfden zij erop uit te gaan
en wat de andere mensen ook tegen hen zeiden
en hoe gemeen die mensen soms ook waren,
ze gingen rustig door,
ze lieten zich niet meer van de wijs brengen;
o ja, ze waren nog weleens bang,
maar dan zochten en vonden zij kracht
bij de heilige Geest
die zij hadden gekregen.

Op weg met God

Jullie horen vandaag geen storm
en ik denk dat we ook geen groot vuur zullen zien.
Anders moeten we de brandweer bellen...
Maar de Geest van God komt ook bij jou.
Soms sta je voor een moeilijke keuze,
soms heb je verdriet,
soms weet je niet hoe het verder moet
of wat je moet zeggen,
soms vraag je je af:
wat zou God van mij willen,
welke weg moet ik gaan, welke kant moet ik op?
Bidt dan maar heel gewoon:
“Kom, heilige Geest,
geef mij vuur, geef mij kracht,
wijs mij de weg,
geef het mij in
en laat mij niet alleen”.

Ik hoop dat jullie allemaal
zo je weg met God zullen gaan!
Amen.

Terug